{"id":645,"date":"2012-08-03T01:29:55","date_gmt":"2012-08-03T04:29:55","guid":{"rendered":"http:\/\/vitorluiz.6te.net\/?p=645"},"modified":"2012-08-03T01:29:55","modified_gmt":"2012-08-03T04:29:55","slug":"mi-kredas-raporto-pri-la-65a-kongreso-de-ikue-en-pecs-hungario","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vitor.6te.net\/?p=645","title":{"rendered":"MI KREDAS – Raporto pri la 65a Kongreso de IKUE en P\u00e9cs, Hungario"},"content":{"rendered":"

65a Kongreso de IKUE
\nP\u00e9cs, Hungario, de la 14-a \u011dis la 21-a de julio 2012
\n=====================================
\nMI KREDAS, n-ro 1
\nLa 1-a tago de la 65-a Kongreso de IKUE
\nEn Pecs la 14-an de julio komenci\u011dis la 65-a Kongreso de IKUE. La ina\u016dguro okazis jam la unuan tagon en la \u015ctona muzeo apud la katedralo kun la \u0109eesto de la episkopo de Pecs d-ro Gy\u00f6rgy Udvardy.
\nLa \u0109eestantojn salutis la prezidanto de IKUE Giovanni Daminelli kaj la reprezentantino de la kongresa organiza teamo Marija Belosevic, vicprezidantino de IKUE. Sekvis la bonveniga parolo de la episkopo per kio mi ina\u016dguris la Kongreson.
\nJen la teksto de la parolo de la episkopo Gy\u00f6rgy Udvardy:
\nPlene de amo mi salutas en urbo P\u00e9cs niajn karajn gastojn, la partoprenantojn de la kongreso de la Internacia Katolika Unui\u011do Esperantista. Grandan \u011dojon ka\u016dzas por ni, ke vi en la nuna jaro elektis \u011duste nian urbon kiel lokon de via aran\u011do. Anta\u016d 100 jaroj okazis en Hungario la unua kongreso de IKUE en Budape\u015dto, sed P\u00e9cs nun por la unua fojo estas gastiganto de tiu \u0109i elstara kongreso.
\nLa urbo P\u00e9cs, kaj aliaj urboj kaj vila\u011doj de la diocezo, havas sennombrajn memorojn el la komenca periodo de la kristanismo, kiun anka\u016d vi povos rigardi. La kristana kredo kreas kulturon, en kiu \u0109iu popolo, gento povas senti sin kiel hejme, povas rigardi \u011din kiel propra\u0135on kaj povas anka\u016d \u011din formi. Tion ni atestas kaj observas en urbo Sopianae en la Romia Imperio, en la hodia\u016da P\u00e9cs, kie ni vidas la postsignojn de la sanktigo de la paganaj kultoj kaj kutimoj fare de la kristanoj, la postsignojn de \u201ela vestigo en Kriston\u201d en la memoroj de la tie \u0109i malkovritaj pre\u011dejoj kaj entombigaj lokoj.
\nElstare bela elemento de tiu kulturkrea agado estas la frata komunumo kaj la komuna lingvo bazita sur la agoj de la amo estas speciala elemento de la sperto de la unueco, kiu lingvo estas fundamente kaj esence la lingvo de la amo. Tiu komuna lingvo estas unuavice la fara\u0135o de la Spirito. La Spirito de la Dio faras ja la unuecon. Tiun unuecon, kiun Jesuo deziris kaj per sia ofero reali\u011dis. \u0108iu, kiu portas, konstruas tiun unuecon, laboras por \u011di, tiu servas kiel infano de la Eklezio.
\nEstas \u011doje vidi, ke la partoprenantoj de la kongreso estas kune la\u016d tiu nova maniero de la frateco kaj unueco, ekkonas unu la alian kiam ili kultivas novan komunan lingvon, formas kulturon pere de la lingvo Esperanto. Pere de tia lingvo kiu disponas kun la adekvata aprobo de la oficejoj de la Sankta Se\u011do por la ri\u0109igo de nia kristana kredo kaj kulturo.
\nMi deziras, ke tiu \u0109i kongreso servu la spiritan, animan ri\u0109i\u011don de la alte respektitaj partoprenantoj, la enprofundi\u011don en nia kristana kredo. Precipe bonan okazon donas al tiu la destinita temo de la kongreso: \u201eMi kredas je unu Dio\u201d, kiu donas bonan eblecon por la preparo al la Jaro de la Kredo.
\nLa beno de Dio akompanu la strebojn kaj laborojn de la partoprenantoj, prelegantoj, organizantoj de tiu \u0109i kongreso! Fartu ege bone en P\u00e9cs, kaj en la diocezo P\u00e9cs!
\n——————————–
\nPost la muzika pa\u016dzo far de \u0108ambro \u0125oro Fenikso sekvis la enkonduka prelego al la kongresa temo \u201eMi kredas je unu Dio\u201c.
\nLa prelegon titolitan \u201eNaturo de la kredo – kredo kiel donaco\u201c prezentis la episkopo Gy\u00f6rgy Udvardy kaj tradukis sac. Attila Szep, kaj episkopa kanceliero.
\nLi komence diris: \u201eLa kredo rezultas savon. Eternan vivon. Kiam ni konfesas nian kredon, a\u016d persone a\u016d en la komunumo de la kredantoj, per vortoj a\u016d per agoj niaj, ni konfesas la eternan vivon. Ni kredas je la eterna vivo, je la pleneco. La kredo signifas \u0109ion. La credo estas granda donaco de nia vivo kaj anka\u016d \u011dia granda tasko. Samtempe ni havas \u011din, \u011di estas nia, samtempe \u011di estas ekster ni, \u0109iutage denove ni devas lukti por \u011di kaj kun\/per \u011di.\u201d
\nParolante pri la naturo de la kredo, al episkopo substrekis ke \u201eal la naturo kaj esenco de la kredo apartenas la libereco de la kredo. Por ke la respondo de la kredo estu homa, estas grava, ke la homo per sia kredo libere respondu al Dio. Tio signifas la liberecon de la homo rilate la akcepton a\u016d la malakcepton de la kredo kaj tio estas konvena al la digno de la persono, estas nemalhavebla elemento \u011dia. La ekkono, akcepto de la kredo, praktiko de la agoj de la kredo ne forprenas la liberecon de la homo. \u011custe kontra\u016de, \u011di ri\u0109igas, nutras kaj da\u016dre kreas tion\u201d.
\nLi anta\u016d atentigis pri la homaj komponentoj de la kredo, \u0109ar \u201eni kredas la\u016d homa maniero, kaj nia homa naturo gravan rolon ludas en la esenca sperto de nia kredo\u201d.
\nDum la prelegoj la episkopo klarigis la egzistencajn elementojn de la kredo kaj atentigis pri la karaktero de la kredo, de la kredanto-sinteno. \u0108e la fino de la prelego la episkopo Gy\u00f6rgy Udvardy ke la vorto \u201eAmen\u201d venas el la sama radiko kiel la vorto kredi, kio signifas firmecon, fidindecon, fidelecon. Tiel jam estas komprenebla kial esprimas la vorto \u201eAmen\u201d la fidelecon de Dio al ni, kaj same anka\u016d nian fidon al Li. \u201eDio de la vero\u201d kaj \u201eDio de Amen\u201d parolas pri Dio, kiu estas fidela al liaj promesoj.
\nLa programo fini\u011dis per la pre\u011dado de An\u011deluso kaj kanto de la Fi\u015dbarko\u201d kaj episkopa beno.
\n——————————–
\nParolante pri al unua kongresa tago, menciindas, ke la bonvenigan servon \u0109e la stacidomo prizorgis la loka fervojista E-grupo.
\nFotoj:
\n

65a Kongreso de IKUE – 1a tago 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 1a tago 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 1a tago 3<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 1a tago 4<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 1a tago 5<\/figcaption><\/figure>
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 2
\nDiman\u0109o, la 15a de julio
\n————————–
\nPrelego \u201ePorta Fidei\u201c
\n————————–
\nLa duan tagon de la 65a Kongreso de IKUE la prelegon pri la “Porta Fidei” prezentis Carlo Sarandrea. Enkonduke li klarigis kial la Papo decidis starigi la Jaron de la kredo.
\nLa temo de nova evangelizado estis \u0109iam kunligita fadelo ne la agado de la papo Benedikto la 16a. Li starigis e\u0109 la Papan kongregacion dedi\u0109itan al la nov-evangelizado kaj li \u0109iutage estas unuavice en tiu tasko, anonci la parolon de Dio al la mondo. Oni pova srimarki ke dum al merkredaj a\u016ddiencoj la papo \u0109iam faras katehizadon, \u0109iam donas temon al siaj predikoj, meditoj \u0109iam farante katekizadon.
\nTamen, la prelaganto atentigis ke ne estas la unuan fojon ke okazas la Jaro de la Kredo, kiu \u011dis nun okazis du foje kaj kiuj konincidis kaj kun la gravaj kristanaj datdevenoj, sed anka\u016d koincidis kun aparta momento en la historio (1967\/68).
\nLa Jaro de la Kredo kiu estas anta\u016d ni, ne koincidas kun la datdeveno de la apostoloj, sed kun aliaj gravaj datdevenoj. Unue estas la datdeveno de la komenco de la Dua Vatikana Koncilio kaj la datdeveno de la apero de la Katekismo de la Katolika Eklezio kiu estas unu el la rimedoj kiujn la Papo indikas en la apostola letero kiel valoran ilon anta\u016den pu\u015di la novan evangelizadon.
\nDo, 50 jaroj post la Dua Vatikana Koncilio la okazigo de la Jaro de la Kredo utilus anka\u016d por kompreni la hereda\u0135onnde tiu koncilion, kiun la Papo priskribas kiel granda orientilo por nia agado.
\nLa celo de la Jaro de la Kredo estas “plifortigi nian fidon”, instigi kaj estas unu frazo kiu aparte trafis min, instigi anka\u016d la pastroj unuavice roli por veki la kristanojn, por skui la konsciencon kaj havi pliprofundan konscii\u011don pri la fakto ke ni estas kristanoj.
\n——————————
\nTraduko de “Porta Fidei”
\n——————————
\nDum la prelego estis prezentita anka\u016d la traduko de Porta Fidei kiu okaze de la 65-a Kongreso de IKUE tradukis: Vitor Luiz Rigoti dos Anjos (Brazilo), Daniel Chevalier (Francio), Mike Leon (Novzelando), Doris Legat (A\u016dstrio), Pavol Petrik (Slovakio), Carlo Sarandrea (Italio) kaj Bogus\u0142aw Sobol (Pollando); reviziis Antonio De Salvo (Italio) kaj Attila Sz\u00e9p (Hungario).
\nLa teksto estos disponebla pere de ttt-ejo de IKUE.
\n———————————————————-
\nMeso en la katedralo de sanktaj Petro kaj Pa\u016dlo
\n———————————————————-
\nLa diman\u0109an meson en la katedralo de staj Petro kaj Pa\u016dlo \u0109efcelebris sac. Attila Szep kaj kuncelebris sac. Lajos Kobor, sac. Luigi Alfano kaj sac. Hatto von Hatzfeld.
\nKomence de la prediko sac. Szep aparte atentigis pri la vortoj de la Evengelio (Mak3,12-15), la\u016d kiuj Marko diras ke “En tiu tempo Jesuo alvokis al si la dek du apostolojn, kaj komencis sendi ilin duope tien kaj aliloken.”
\nPovas esti ke ni a\u016ddis la plej malnovan regularon por laboro. Ne estas longa listigo de tio kion vi rajtas kaj ne rajtas fari, Jesuo diras du aferoj al la dis\u0109piloj: ili devas iri sen rimedoj kaj oni ne rajtas esti perfortaj se iu kontra\u016dstaras.
\nEsti sen rimedoj, eble sonas \u015dokige, \u0109ar ni multon havas e\u0109 foje ni estas malkontentaj, ni kredas multoje pli je a\u0135oj ol je Dio kiu forsendis la apostolojn kaj forsendas anka\u016d nin. Sed tio ne signifas, ke ni ne uzu la novajn rimedojn en la evangelizado. Tio signifas esti: la predikanto, la anoncanto de la evangelio estas nur katalizilo \u0109ar proklamas la vortojn de Dio, la vivantajn kaj efikajn vortojn de Dio ni devas kredi je la potenco de la dia vorto. Tute sen rimede sed ne sole, \u0109ar Dio akompanas nin sur la vojo kaj Li \u0109ion donas kion ni bezonas por nia misio, atentigis sac. Szep, kaj aldonis ke Jesuo sendis apostolojn iri duope kio donas multajn avanta\u011dojn: ili povas helpi unu al la alia, ili fortigi unu la alian, ili povis priparoli la aferojn, ili devis dividi la taskojn la\u016d la ricevitaj donoj de Dio ili estis en komuneco, povis konfesi la kredon komune per la vortoj \u201eni kredas\u201c.
\nSac. Szep koncerne la unua lega\u0135o (Amos 7,12-15) pri la voki\u011do de Amos, diris ke temis pri la homo kiun Dio vokis “iru kaj profetu” kaj li ne kontra\u016dtaris. Temis pri simpla homo kiel ni vidas el la linioj. Tiuj vortoj de Dio estas direktitaj anka\u016d al \u0109iuj inter ni.
\nMi ne estis profeto, nek filo de la profeto, sed in\u011deniero kaj Dio vokis min el la atomcentalo kaj sendis min al sia popolo. Ni \u0109iuj estas vokitaj ni \u0109iuj faras la saman mision. Nin \u0109iujn vokas Dio por prediki per vortoj, faroj, vivoekzemplo la evangelion, diris la predikanto.
\nDum la meso orgenludis Stefan Lepping kaj Franz-Georg Rossler kaj akompanis flute Rita Rossler.
\n———————————————————————–
\nPrelego \u201eLiszt Franc kaj la koncepto de la muzika unueco\u201c
\n———————————————————————–
\nLa prelegon prezentis Rita kaj Franz-Georg Rossler. La prelego okazis en la Episkopa palaco, kie Liszt e\u0109 mem lo\u011dis kaj proksime de la elirejo oni trovas lian statuon klini\u011dantan de la balkono por pli bne a\u016ddi la sonorilojn de la katedralo.
\nLa prelegantoj substrekis ke la prelego estas oma\u011do al la granda muzikisto kaj \u011denerale al la hungara muziko kiu enorme kontribuis al la muziko de la mondo.
\nDum la prelego estis prezenta vivvojo de la komponisto, sed same de lia familio kaj en tio enplekti\u011do de aliaj gravaj komponistoj kiuj aperis en la \u201evivo de Liszt\u201c.
\n——————————————
\nOrgenkoncerto de Stefan Lepping
\n——————————————
\nLa tago fini\u011dis per la orgenkoncerto de Stefan Lepping en la franciskana pre\u011dejo. La orgenisto prezentis la verkojn de Bach, Boehm, B\u016dtehude: tri germanaj barokaj komponistoj: en preludoj, fugoj kaj kantprilaboroj; (komparataj kun ties bazaj melodioj en Esperanta traduko el “Adoru”
\n———————
\nLunda programo
\n———————
\nOni pilgrimos al la plej granda hungara maria pilgrimejo MARIAGYUD, kaj oni vizitos Siklos kaj Villany.
\nCerte en niaj pre\u011doj estos anka\u016d vi \u0109iuj, karaj legantoj.
\nFotoj:
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 2a tago – vizito al la prakristana tombejo<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 2a tago – meso en la katedralo 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 2a tago – meso en la katedralo 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 2a tago – prelego en la episkopa palaco 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 2a tago – prelego en la episkopa palaco 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 2a tago – prelego pri Porta Fidei 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 2a tago – prelego pri Porta Fidei 2<\/figcaption><\/figure>
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 3
\n———–
\nVIZITOJ
\n———–
\nDum la diman\u0109a tago oni vizitis la Prakristanan tombejon el la 4-a jarcento kiun la Komitato de Mondheredajoj registris en la liston de kulturhistoriaj valora\u0135oj, \u0109ar la malkovrita aro da konstrua\u0135oj havas tiel variajn arkitekturajn elementojn kaj murpentra\u0135ojn, ke ili nekutime multflanke kaj komplekse reprezentas la fruan kristanan tombejan arkitekturon kaj arton, kiuj estis karakterizaj en la nordaj kaj okcidentaj romiaj provincoj. La subteraj kriptoj kaj la tombaj kapeloj atestas la persiston kaj kredon de la kristanaj komunumoj, kiuj vivis en E\u016dropo dum la malfrua epoko de Romio, aliflanke tiuj konstrua\u0135oj prezentas la radikojn de la kulturo kaj civilizacio, kiuj vivas kaj efikas \u011dis nun.
\n———————————————
\nKatedralo de sanktaj Petro kaj Pa\u016dlo
\n———————————————
\nLa historio de la katedralo kaj la \u0109irka\u016danta placo kuni\u011dis dum la jarcentoj kun la historio de urbo P\u00e9cs. La baziliko fari\u011dis la simbolo de la urbo, \u011di estas la plej konata konstrua\u0135o de P\u00e9cs. Historian, arthistorian kaj religian signifon de la katedralo agnoskis papo Beata Johano Pa\u016dlo la 2a kiam li donacis la titolon baziliko (basilica minor) al \u011di en la jaro 1991.
\nEl inter la \u0109efpre\u011dejoj de la hungaraj diocezoj nur la kvartura baziliko de Sanktaj Petro kaj Pa\u016dlo konservis sian mezepokan formon. Origino de la katedralo perdi\u011das en la ombro de la nekonateco. Onidire staris anstata\u016d \u011di prakristana baziliko, kion rekonsekris la ar\u0125iepiskopo de Salzburg en 871 kaj iom pli ol unu jarcenton poste en 1009 Sankta Stefano hungara apostola re\u011do \u0109i tie difinis la sidejon de la novfondita diocezo P\u00e9cs.
\nLa\u016d la mezepokaj kronikoj la konstruon de la pre\u011dejo de Sankta Petro \u2013 la\u016d la patrono de la diocezo \u2013 (Sankta Pa\u016dlo nur \u0109e la trakonstruo en la 19a jarcento fari\u011dos protektanto de la pre\u011dejo) komencis posteulo de Sankta Stefano, re\u011do Petro Orseolo (1011-1046). La\u016d la kronikoj li estis \u0109i tie entombigita. Re\u011do Petro paske en 1064 gastigis \u0109i tie re\u011don Salamonon kaj la du dukojn G\u00e9za kaj Ladislao (kiu fari\u011dis poste Sankta Ladislao hungara re\u011do). Ilin invitis al P\u00e9cs la loka episkopo, la grandan presti\u011don havanta Sankta Ma\u016dro. Tiun nokton la pre\u011dejo pereis pro granda fajro. Post tiu okaza\u0135o, komenci\u011dis grandaj renovigaj laboroj, anka\u016d arkeologie pruvitaj.
\nLa pli ol centjara konstruo rezultigis la hodia\u016d konatan strukturon de la baziliko. Ver\u015dajne fine de la 11a jarcento preti\u011dis la subpre\u011dejo kaj la trinava pre\u011dejo kun tri apsidoj kaj sen transepto. La turoj starantaj \u0109e la anguloj, kiuj sekvas la tradiciojn de la germana pre\u011dej-arkitekturo, devenas el la 12-a jarcento, kiel anka\u016d la ri\u0109a skulptita \u015dtonornama\u0135o. La laboroj fini\u011dis dum la episkopado de Kal\u00e1n (1188-1218). Granda trakonstruo okazis dum la 15a jarcento en gotika stilo. Tiam oni forigis la plejparton de la romiaj ornama\u0135oj. Kelkajn oni parte uzis \u0109e la konstruado, aliajn oni trovis poste \u0109e alia trakonstruo kaj nun estas videblaj en la \u015dtonmuzeo de la baziliko.
\nTurkoj ne detruis la pre\u011dejon, sed uzis kiel moskeon kaj nomis \u011din pri sultano Sulejmano. La fama turka voja\u011danto Evlia Celebi en 1663 kun ravi\u011do skribas pri la moskeo. Kvankam li multfoje ekscese skribas, tamen gravajn informojn ni ekscias de li. Li mencias sur la sudokcidenta turo ekzistantan minareton faritan el ligno, kiun oni konstruis ver\u015dajne post fulmofrapo (1631). Tiam tuta eta\u011do falis teren desur la turo. La renovigon farigis agao Ahmed, pri kio turka surskribo e\u0109 hodia\u016d legeblas en la turo. La tuta restarigo de la turo okazis nur en la 19a jarcento. Dum la reokupo de la urbo gravajn dama\u011dojn suferis anka\u016d la katedralo. Tial la unua episkopo post la turka periodo, Mathiaso Radanay, devis uzi kiel katedralon la pre\u011dejon de \u0108iuj Sanktuloj ekster la urbo. La sekvaj episkopoj klopodis renovigi la katedralon. Dum la regno de episkopo Sigismundo Ber\u00e9nyi la interna parto de la katedralo akceptis barokan aspekton. Episkopo Georgo Klimo krom la internaj laboroj deziris \u015dan\u011di anka\u016d la eksteron fare de Nicolais Pacassi, imperiestra arkitekto, sed tio ne okazis.
\nVere nur en 1807 komenci\u011dis grava \u015dan\u011do de la ekstero de la katedralo. La kapitulo de la katedralo akceptis la novgotikan planon de Mi\u0125aelo Pollack. \u0108e la suda flanko oni konstruis la kapelon de Sankta Ma\u016dro kaj la fronton ekipis kulismuro dekorita per kolonoj. Sur la muron en 1854 oni starigis statuojn de la 12 apostoloj faritajn de Mi\u0125aelo Bartalits. Simile al la suda muro oni formis anka\u016d la okcidentan kaj, sed iom pli simple, la nordan murojn. La apsidojn de la orienta flanko oni ne tu\u015dis. La sudokcidentan turon oni rekonstruis kaj plialtigis per unu eta\u011do. La konstruo fini\u011dis en la jaro 1825. Tiel la katedralo fari\u011dis vere impona kaj vidalloga konstrua\u0135o, \u015datata de la lokaj enlo\u011dantoj.
\nSed la gotikaj elementoj ne konformis al la romiaj fundamentoj. La adeptoj de la denova trakonstruo al romia stilo ricevis protektanton en la persono de episkopo N\u00e1ndor Dul\u00e1nyszky, nomumita en 1877. Ili apelaciis pri statikaj problemoj kaj tiel komenci\u011dis la lasta \u015dan\u011do en la historio de la katedralo. La majstro estis Friedrich von Schmidt kiu planis anka\u016d la urbodomon en Vieno. \u0108ion oni forigis kio ne apartenis al la romia stilo, tiel multaj vila\u011doj ricevis meblojn kaj aliajn el la katedralo. Tiujn oni anka\u016d hodia\u016d rekonas en diversaj pre\u011dejoj de la diocezo. La novajn meblojn oni faris la\u016d okcident-e\u016dropaj modeloj, sed uzis anka\u016d la trovitajn resta\u0135ojn el la romia tempo. La konsekro de la katedralo okazis la 22an de junio 1891 kun \u0109eesto de imperiestro kaj hungara re\u011do Francisko Jozefo kaj multaj \u015dtatviroj kaj \u0109efpastroj.
\nLa internon de la baziliko ornamas tapi\u015deca geometria murpentrado, la plata plafono kun kasonoj estas ilustrita per la bildoj de la apostoloj kaj sanktuloj. Sur la muroj en la \u0109efa navo ni vidas pentra\u0135ojn el la malnova kaj nova testamentoj faritaj de la germana Moritz von Beckerath. Li pentis anka\u016d la scenojn el la vivo de Sankta Pa\u016dlo trovitajn en la flankaj navoj. La ciklo pri vivo de Sankta Petro la\u016ddas la manlaboron de la germana Karl Andre\u00e4.
\nSub la sanktejo trovi\u011das la kvin-nava subpre\u011dejo kiu estas la plej antikva parto de la baziliko. \u0108i tie estas entombigita episkopo Dul\u00e1nszky kaj anka\u016d la fama renesanca poeto kaj episkopo de P\u00e9cs Janus Pannonius. La bildojn en la apsido pentris hungara pentristo Bertalan Sz\u00e9kely. Li ornamis anka\u016d la kapelon de Sankta Ma\u016dro, dua episkopo kaj protektanto de la diocezo.
\n\u0108e la norda flanko trovi\u011das la kapeloj Virgulino Maria kaj Jesukoro. En la Maria-kapelo estas trezorejo, kie kadre de malgranda ekspozicio oni povas trarigardi la liturgiajn objektojn uzitajn de la episkopoj de la pasintaj 300 jaroj. La pentra\u0135ojn de la kapelo de Santa Koro de Jesuo faris la fama hungara pentristo de tiu epoko K\u00e1roly Lotz.
\n\u201eKiu man\u011das mian korpon tiu vivos poreterne\u201d – tiu \u0109i surskribo legeblas sur la orienta muro de la kapelo Corpus Christi, kiu situas je la sudokcidenta flanko de la baziliko. La murpentra\u0135ojn pentris la jam menciista K\u00e1roly Lotz. En tiu kapelo troveblas la plej valora juvelo de la tuta baziliko, la pruva\u0135o de la altkvalita renesanco en P\u00e9cs, la tiel nomata pastorforio (sakramentejo) de Szatm\u00e1ry. La nomon \u011di ricevis pro la episkopo Georgo Szatm\u00e1ry kiu mendis la pastorforion en la 16a jarcento. \u011ci estas skulptita el ru\u011da marmoro, la skulptistoj laboris la\u016d italaj, florencaj modeloj.
\nLa plej lasta renovigo de la katedralo okazis en 2009, kiam la diocezo festis sian miljari\u011don. Tiam ne nur la muroj de la baziliko estis purigitaj, sed anka\u016d la aliaj konstrua\u0135oj de la placo ricevis novan aspekton.
\n————————
\nLa episkopa palaco
\n————————
\nLa palaco originas el la mezepoko sed videblaj partoj malmulte restis. La kronikoj parolas pri la konstruo en la 11a jarcento. La unua skriba mencio estas el 1064 kiam incendio detruis ne nur la katedralon sed anka\u016d la palacon, kaj poste oni devis \u011din rekonstrui. Sub la suda koridoro de la palaco en direkto okcidenta-orienta anka\u016d nun staras 2,4 metrojn lar\u011da muro el tiu tempo. Alia 3 metrojn lar\u011da mezepoka muro troveblas sub la suda fronto de la palaco, kiu estis en tiu tempo la ekstera muro de la burgo.
\nDum la 14a jarcento en multaj pa\u015doj la palaco estis trakonstruita. El tiu tempo restis la ununura videbla memora\u0135o de la mezepoko. \u011ci estas gotika fragmento de fenestro a\u016d balkono en la nuna subtegmentejo. La barbakanon konstruigis ver\u015dajne episkopo Janus Pannonius (1459-72). Dum la regado de episkopo Georgo Szatm\u00e1ry (1505-21) estis la renasanca trakonstruo de la palaco, tiam oni pligrandigas la palacon kaj suprenkonstruas super la sudan praan muron. Tiel oni ricevis la tiel nomatan malhelan koridoron trans kiu oni povis iri okcidenten, kaj en la okcidenta parto de la palaco troveblis la renesanca ornamita \u015dtuparejo.
\nEn la jaro 1774 episkopo Georgo Klim\u00f3 (1751-1777) plilongigis la sudan flankon kaj \u011dis la turo el la 15a jarcento, kaj tie li trovis lokon por la fama biblioteko kaj moner-kolekta\u0135o. Li konstruigis plian eta\u011don super la norda kaj orienta alo kaj la \u015dan\u011digis la fasadon la\u016d baroka stilo. Episkopo Johano Scitovszky (1839-49) malkonstruigis la parton de la okcidenta alo kaj anka\u016d la renesancan ornamitan \u015dtuparon, kaj anstata\u016d la iama episkopa kapelo estigis la novan hodia\u016dan \u015dtuparejon. Sekve de tiu trakonstruo esti\u011dis anka\u016d la hodia\u016da episkopa kapelo, kaj en tiu tempo la orienta fasado ricevis novrenesancan aspekton.
\nEn la palaco plejparte ni trovas meblojn el la 18a kaj 19a jarcentoj. Sur la muroj pendas olepentra\u0135oj de la iamaj episkopoj kaj aliaj pentra\u0135oj el la 18-20a jarcentoj, eroj el la kolekta\u0135o de episkopo Klim\u00f3. Grandan valoron havas 2 bruselaj gobelinoj en la \u015dtuparejo, kiuj originas el la 17a jarcento kaj estas donacoj de imperiestrino Maria Tereza.
\nApud la suda muro de la palaco oni trovas promenejon kun la statuo de episkopo-poeto Janus Pannonius.
\nP.S. La tekstoj prenitaj el la Kongresa libro kaj \u201eGvidlibreto\u201c.
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 4
\nLundo, la 16a de julio
\nDum la tria tago de la 65a Kongreso de IKUE la partoprenantoj pilgrimis al la plej granda hungara Maria pilgrimejo Mariagyud.
\nLa meson \u0109efcelebris sac. Lajos Kobor kaj kuncelebris sac. Luigi Alfano kaj sac. Attila Szep.
\nPredikante, sac. Kobor atentigis pri la graveco de patrino en la familio, \u0109irka\u016d la kiu la familianoj kolekti\u011das.
\nSame, oni kolekti\u011das \u0109irka\u016d la \u0109iela Patrino Maria en pluraj Mariaj pilgrimlokoj.
\nOni diras “per Mariam ad Iesum”, per Maria al Jesuo. Do, la \u0109eesto de la pilgrimloko \u0109iam signifas ke Maria kondukas nin pli proksimen al Jesuo kaj en via vivo devas vidi\u011di ties sekva\u0135o, ke ni estis \u0109e Maria, diris sac. Kobor.
\nDonante ekzempleron de sia vila\u011do, kie unu persono fanfaronis pri plurfoja \u0109eesto en la Maria pilgrimloko, kaj reveninte batalis kun la frato kaj blasfemis, la predikanto starigis demandon: \u0109u vere tiu \u015dan\u011dis per tio, \u0109u li pli proksimi\u011dis al Jesuo?
\nSac. Kobor atentigis ke en nia vivo devas vidi\u011di ke ni estis \u0109e Maria kaj Maria kondukas nin pli proksimen al Jesuo. Pro tio nia vivo \u0109e Maria havas celon kaj donas eblecon pli proksimi\u011di al Jesuo.
\nOfte oni mokas nin pro ebla troiga estimo al Maria, sed tio ne veras, \u0109ar ni estimas Marian kiel nian \u0109ielan Patrinon kaj Maria havas \u011dojon pri la infanoj, se ili amas pli bone \u015dian filon, Jesuon.
\nDo nia hodia\u016d pilgrimo havos ties sukceson, se nia \u0109iutaga vivo ne nur en kongreso, hejme montros ke ni estis en Mariagyud, \u0109e la loko de Maria kaj mi kiel donacon al miaj konatuloj kunportas ne iun bagatela\u0135on a\u0109etitan pro mono, sed kion mi ricevis de Maria la gracon en mia koro, li diris.
\nFine de la meso anta\u016d la \u0109efa altaro kun la statuo de Maria la katolikaj Esperantistoj renovigis konsekron al Maria.
\nPost la meso oni pre\u011dis la Krucvojon \u0109e la apuda Kalvaria-monteto.
\nDum posttagmezo oni vizitis la ubon Siklos, tiesan parokan pre\u011dejon kaj fortika\u0135on.
\nReveninte al Pecs oni haltis en Vilany kie oni vizitis la plej grandan regionan vinkelon (tamen sen la gustumo de la vino!).
\n——————-
\nPri Mariagyud:
\n——————-
\nVojo de la romianoj jam trairis tiun lokon kaj la fonto estis haltejo, ripozejo. Post la romianoj hunoj, avaroj, slavoj, fine hungaroj vivis en tiu loko.
\nSub la monto \u0109e la akvofonto trovi\u011dis la statuo de la Dipatrino, kiun tie starigis la lokaj kristanoj. En la jaro 1006 abatoj de P\u00e9csv\u00e1rad tie konstruis la kapeleton.
\nLa hungar-kroata re\u011do Geza la 2-a kiu militis kontra\u016d Bizanco, \u0109i tie trovis \u015dirmejon, kaj kiel signo de danko en la jaro 1148 pligrandigis la kapelon.
\nPost la bataloj \u0109e Moh\u00e1cs (1526), la turkoj ne detruis la pre\u011dejon. Unue \u011di servis kiel moskeo, kaj poste \u011din uzis serbaj ortodoksuloj kaj hungaraj protestantoj. La statuo de la Dipatrino malaperis.
\nEn la regiono okazis pluraj miraklaj aperoj de la Dipatrino. \u015ci prezenti\u011dis al du vila\u011danoj, kaj ilin \u015di petas ke la pre\u011dejo denove i\u011du katolika. En la jaro 1687 G\u00e1bor Vechi, la posedanto de la fortika\u0135o de Szigetv\u00e1r, \u011din donacas al katolikoj. En la jaro 1698 la pre\u011dejo ricevis novan statuon de la Dipatrino el Koprivnica. Sed tiu nova statuo same ne tro longe restis tie. Dum la ribelo R\u00e1k\u00f3czi en la jaro 1704 oni \u011din konservis unue en Sikl\u00f3s kaj poste en Osijek, kie anka\u016d hodia\u016d \u011di trovi\u011das en la franciskana pre\u011dejo. La nunan statuon en la jaro 1713 donacis la episkopo de P\u00e9cs Francisko Nesselrode.
\nDank’ al la donacoj de la kredantoj kaj la familio Batthy\u00e1ny inter la 1739-1742 oni pligrandigis la pre\u011dejon.
\nDa\u016dre okazas miraklaj resani\u011doj, pri kio oni raportas en la mona\u0125ejaj analoj. Inter la jaroj 1723-1799 oni mencias e\u0109 302 resani\u011dojn.
\nPro tio, la 31-an de majo 1805 papo Pio VII \u0109i lokon proklamis kiel marian pilgrimejon.
\nKrom la statuo de la Dipatrino, oni estimas anka\u016d la sanktan puton, de kiu la pilgrimantoj forportadis la akvon.
\nAnka\u016d \u015datata pilgrimcelo \u0109e la pilgrimantoj estas la statuo de la Diapatrino dolorata en la monto.
\nDe la statuo la vojo direkti\u011das al la jubilea kruco, kiun okaze de 900-a jubileo de katolikismo en Hungario starigis la episkopo de P\u00e9cs S\u00e1muel Hettyei.
\nKa\u016dze de la politikaj okaza\u0135oj la sanktejon en al jaro 1950 forlasas franciskanoj, kaj de tiam pri la sanktejo zorgas pastroj.
\nPost la renovigoj, de la jaro 1996 la pre\u011dejo havas nunan aspekton.
\nOkaze de la festo de la Gloro de la Sankta Kruco, la 14-an de septembro 2008-a, papo Benedikto la 16-a levis la pre\u011dejon je rango de baziliko (basilica minor).
\nBazaj informoj: longeco 37 m, lar\u011deco: 14 m, alteco: 22 m, alteco de du turoj: 49 m.
\nLa \u0109efa festotago estas la 2-a de julio. Anka\u016d gravaj estas la pilgrimoj okaze de Pentekosto (precipe cigana), diman\u0109o de Sankta Triunuo, Vizito de Maria (junulara), tago de \u0108ieliro de Maria kaj tago de Naski\u011do de Maria (precipe germana).
\nFotoj:
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 3a tago – ekspozicio 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 3a tago – ekspozicio 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 3a tago – kalvaria vojo<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 3a tago – meso en Mariagyud 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 3a tago – meso en Mariagyud 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 3a tago – meso en Mariagyud 3<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 3a tago – Siklos 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 3a tago – Siklos 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 3a tago – Vinkelo<\/figcaption><\/figure>
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 5
\nSalutoj senditaj al la 65a Kongreso de IKUE, tralegitaj komence de la \u011cenerala kunsido, la 17an de julio
\nEstimataj kongresanoj,
\nAl la 65a Kongreso de IKUE, okazanta en Pecs, Hungarujo de la 14a ghis la 21a de julio 2012, mi sendas korajn salutojn en mia propra nomo kaj en tiu de Universala Esperanto-Asocio.
\nUEA interesighas ne nur tute ghenerale pri la lingva justeco kaj pri chiaspeca uzado de Esperanto por la interfratigo de la personoj trans lingvaj kaj kulturaj baroj, sed anka\u016d pli specife pri la ekvilibrigo de la rilataro en mondo distordita de homaro-dividaj hegemonioj \u2013 de iuj mondpartoj, de iuj kulturoj, de iuj homtipoj (ekz viroj), de iuj lingvoj.
\nMiakomprene la katolika mondo nun alfrontas tiun defion en sia propra maniero. Kiel persono el la sudo, kiu hazarde ok jarojn knabis en lernejoj katolikaj \u2013 specife jezuitaj \u2013 mi trovas interesa la nuntempan tendencon de katolikaj pastroj el niaj landoj servi en preghejoj en nordaj landoj, iasence renversante la iaman trafikon. Tiu chi nova migrado eventuale povas doni shancon al novaj manieroj varbi por Esperanto \u2013 ne nur por la lingvo mem, sed por la esperantista aliro al la maksimumigo de la reciprokeco kaj la simetriemo inter kulturoj, inter lingvoj, inter homtipoj.
\nMiaj pastraj instruistoj estis atentinde ekumenaj. Ili ne klopodadis rekte varbi nin nekristanojn al sia katolika fido. Ili strebis ekzemplule vivi, por ke ilia ekzisto-stilo aspektu modela kaj pozitive efiku sur nin. Mi lernejis che ili ekde 1962. Vershajne iom influis ilian tiuepokan konduton la papa deklaro de 1961, se mi ne eraras pri la jaro, la\u016d kiu anka\u016d nekristanoj vivintaj modele la\u016d la katolika priskribo de la optimuma homa konduto estu oficiale rigardataj kiel ne pekantaj kaj ne kondamnendaj. Mi ne rajtas rekomendi al vi la ekzemplon de la pastraj instruistoj de miaj lernejoj \u2013 mi prezidas ne\u016dtralan asocion \u2013 sed mi volas persone raporti al vi la fakton, ke pozitive impresis min ilia ekumena konduto, kiu semis che mi universalismajn semojn esence ne malsimilajn al tiuj de Esperanto. Chiu serioza enterpreno povas ion lerni de aliaj seriozaj entreprenoj.
\nKore salutas vin kaj deziras al via kongreso sukceson
\nProbal Dasgupta, prezidanto
\nUniversala Esperanto-Asocio
\n——————————–
\nSaluto de prezidanto de KELI
\n“Komenci\u011dis la kongreso de IKUE.
\nMi volas saluti vian kongreson en la nomo \u0109iuj membroj de KELI kaj de \u011dia estraro.
\nMi deziras al vi utilajn kaj ri\u0109igajn diskutojn kaj celebrojn.
\nMi pre\u011das ke nia Sinjoro akompanu vin.
\nMi esperas ke venontjare ni eble kunkongresos.
\nPhilippe Cousson, prezidanto de KELI”
\n——————————–
\nSaluto ILEI al la Kongreso de IKUE
\nNome de ILEI \u2013 la Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI), mi kore salutas la 65an Kongreson de IKUE okazanta en Pecs, Hungario de la 14a \u011dis la 21a de julio. Efika instruado de nia lingvo en katolikaj a\u016d religiaj rondoj povas kontribui grave al la bonfarto de la Esperanto-komunumo, kaj estas pli-malpli necesa agado por certigi la pluvivon kaj generacian renovigon ene de IKUE. ILEI staras preta fari fakan kontribuon al planoj, kiujn vi evoluigas pri kursogvidado. Starigo de kunlaboraj rilatoj inter IKUE kaj ILEI estas imagebla kaj dezirinda, la\u016d la modelo realigita inter ILEI kaj IFEF en majo \u0109i-jare.
\nDum vi kongresas en Hungario, instruistoj konferencos en Kunming, suda \u0108inio \u2013 kie atendatas cento da partoprenontoj \u2013 temos sekve pri la plej granda ekstere\u016dropa konferenco iam ajn en la 63-jara historio de nia ligo.
\nNia \u0109ina sekcio kreskis en tri jaroj de nulo \u011dis la nuna punkto, kiam \u011di estas nia dua plej granda sekcio entute \u2013 jen elokventa atesto al la tutmondigo okazanta en la instruado de nia lingvo.
\nKun plenaj bondeziroj por agrabla restado kaj fruktodonaj laboroj!
\nStefan MacGill
\nPrezidanto, ILEI
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 6
\n———–
\nAli\u011dintoj
\n———–
\nAl la 65a Kongreso de IKUE ali\u011dis 68 kongresanoj. La\u016d lande: Brazilo (1, beda\u016drinde ne \u0109eestas), \u0108ehio (11), Francio (2), Germanio (8), Hungario (14), Italio (12), Kroatio (2), Pollando (15) kaj Slovakio (3). Al unuopaj programeroj ali\u011das anka\u016d lokaj esperantistoj, membroj de la loka Fervojista E-grupo.
\n————-
\nAsembleo
\n————-
\nLa Asembleo de IKUE okazis mardon, la 17an de julio. Post la pre\u011do oni rememoris pri al mortintoj inter du kongresanoj: p. Florio Giannini, p. Sandor Szenasi, p. Carlo Fortunato Capuzzi, diakono Janos Kirsch.
\nSekvis la raporto pri al agado kaj financa raporto kiu donis superrigardon pri la pasinta jaro. \u0108efaj punktoj estas: funkciado de la CO de IKUE, eldonado de Espero Katolika, membraro, E-elsendoj de la Radio Vatikana, ekumenaj rilatoj.
\nOni anka\u016d prezentis la raportojn kaj planojn de la landaj reprezentantoj kaj sekcioj: Brazilo, \u0108ehio, Germanio, Italio, Kamerunio, Kroatio, Kubo, Latvio, Nederlando, Novzelando, Pollando, Rumanio, Slovakio, Ukrainio. La raportoj reliefigis la diversajn agadmanierojn, sed anka\u016d la malfacila\u0135ojn kiuj estas \u201ekarakterizaj\u201c por unuopaj landoj. (la raportoj balda\u016d aperos \u0109e la ttt-ejo de IKUE).
\nRilate al la venontjara kongreso, oni decidis ke \u011di okazu en la regiono de Trento (Italio). Probable la kongreso estos la ekumena, do kune kun KELI. Parolante pri estonta agado esti substrekita neceso de t.e. strategio a\u016d direktilo de kiu generi\u011das unu- kaj plurjaraj planoj de IKUE. En la strategio la \u0109efaj punktoj estus: membreco (servoj, varbado, organizo de etaj rondoj la\u016d la intereso\/fako de la membroj), informado (Espero Katolika, Radio Vatikana, kaj alia en- kaj ekster IKUE), eksteraj rilatoj kaj kunlaboro (en E-ujo kaj ekster \u011di, \u0109eesto en la arangoj), Liturgia komisiono (revizio de la Meslibro, subteno al la lokaj organizantoj de la mesoj en E-o, k.a.).
\nKun \u011dojo oni informis, ke a\u016dtune IKUE ricevos la ttt-ejon kun tute nova \u201eviza\u011do\u201c.
\n———————
\nKomputila kurso
\n———————
\nDum posttagmezo okazis iu ne tema, tamen interesa programero: komputila kurso gvidata de Carlo Sarandrea kiun \u0109eestis pluraj kongresanoj.
\n——-
\nMeso
\n——-
\nLa meson kun la intenco por la unuigo por kristanoj en la moskeo-pre\u011dejo \u0109efcelebris Hatto von Hatzeld.
\nEn la prediko li atentigis pri la folio kiu entenas la Dialogon inter sankta Francisko kaj la Sultano Malek-el Kamil kiun la kongresanoj ricevis en la sako.
\nLa predikanto substrekis, ke temas pri la ekzemplo de sukcesa dialogo inter anoj de du religioj. Ekzemplo kiu beda\u016drinde \u011dis nun estas malofta, li konstatis.
\nKvankam multaj el ni vivas najbare al alikredantoj \u2013 en la kvartaloj de mia paroko la nombro de islamanoj kvaza\u016d egalas al tiu de katolikoj \u2013 kvankam do la kontaktoj inter la religioj multobli\u011dis, ni kristanoj ofte agas malsperte kaj malcerte, li diris, kaj klarigis ke ni inklinas al du ekstremoj:
\nA\u016d ni estas konvinkitaj ke ni devas konverti la aliajn por ke ili ne malhavu la savon, a\u016d ni pensas ke \u0109iu ajn vojo ta\u016dgas por atingi la celon kaj do \u0109iuj simple vivu trankvile kaj pace unu apud la alia.
\nAmba\u016d pensoj iel estas pravaj. Sed amba\u016d povas i\u011di ideologioj. Nome, unuflanke estas la fanatikismo kiu neas la vivorajton de alipensantoj kaj aliflanke la \u015dajna toleremo al kiu fakte \u0109io estas samvalora a\u016d sammalvalora, do indiferenta.
\nSed, amba\u016d pens- kaj agadmanieroj perfidas la mision kiun ni ricevis de Jesuo, atentigis sac. Hatto, kaj substrekis ke la fama dialogo inter Francisko kaj Malek-el Kamil de la jaro 1219 povas helpi nin por pli bone dialogi kun la alikredantoj de nia tempo.
\nTiukoncerne li atentigis pri tri aspektoj kiuj karakterizas \u0109i tiun dialogon.
\nUnue: la renkonti\u011do.
\nFrancisko faris la unuan pa\u015don. Li montris sinceran intereson pri la dialogo, kaj riskis multon, e\u0109 sian vivon, por paroli kun la sultano. Tiel komencis inter\u015dan\u011do, kiu i\u011dis fruktodona por amba\u016d. Unu de alia lernis. Por ni hodia\u016daj homoj tio signifas: Ne hezitu fari la unuan pa\u015don! Ne sufi\u0109as atendi ke iu akceptos iun \u011deneralan inviton. Ne varbu nur per iuj revuoj, papera\u0135oj a\u016d e\u0109 filmoj.
\nPor vera dialogo vi devas interesi\u011di pri la aliulo, pri ties persono, pri liaj pensmanieroj kaj konvinko. Dialogo sukcesas nur en la konvinko ke la aliulo povas malfermi novajn horizontojn anka\u016d por mi.
\nDua aspekto estas la ekzemplodona vivo.
\nFrancisko sukcesis konvinki la sultanon pri sia honesteco pere de sia vivmaniero. Li fakte vivis, kion al la kredo signifis. Li e\u0109 pretis trairi la fajron por konfesi sian konvinkon. Samtempe pasie kaj pace li atestis sian kredon, kaj tiel li impresis la sultanon. Kio tio \u0109i signifas al ni? Ni pripensu tion: kio signifas nia kredo en nia vivo?
\n\u0108u nia kredo karakterizas, penetras \u0109iujn niajn grandajn kaj malgrandaj vivodecidojn?
\n\u0108u nia vivostilo kaj nia pozicio rilata al la aktualaj temoj estas influataj de nia kredo, kaj de la maniero kiel Jesuo traktis la malsanajn, malri\u0109ajn kaj misgviditajn homojn?
\nEble la elkora donaco, per kiu Francisko vidis \u0109iun homon, estas ta\u016dga gvidlinio en niaj klopodoj.
\nLa tria aspekto, kiun Francisko montris anta\u016d la Sultano, estas bone esprimita en la hodia\u016da evangelio: Ni estu enradikigitaj en Kristo!
\nFrancisko povis vivi sian elkoran bonecon nur \u0109ar li sciis pri kaj vivis el sia radiko en Kristo Jesuo.
\nKiu ajn volus vivi tian bonecon nur el si mem, tiu a\u016d spertus seniluzii\u011don kaj malsukceson a\u016d trompus sin mem pri siaj kapabloj. E\u0109 perforto povus esti rezulto kiam tia konvinko pri la provo de la propra pozicio \u0109esigas \u0109ian dialogeblecon.
\nNur kiu lasas sin transformi de la amo, ni estas unui\u011dintaj en Kristo kaj povas kun karitato dialogi kun la aliaj, e\u0109 kun alikredantoj, nekredantoj a\u016d malamikoj.
\nNi do petu Dion ke li faru el ni iloj de la paco, komkludis la predikanto.
\n————————
\nVespera programo
\n————————
\nVespera programo disvolvi\u011dis en la episkopa helo, kie post la vesperman\u011do sekvis la gaja vespero kun kantado kaj loterio favore al la kongresa kaso.
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 7
\n—————-
\nMuzika horo
\n—————-
\nEn la moskeo-pre\u011dejo marde posttagmeze anka\u016d okazis la \u201eMuzika horo\u201c gvidata de Rita R\u00f6ssler-Buckel kaj Franz-Georg R\u00f6ssler.
\nTemis pri la programero kiu ne estis pura koncerto, sed donis eblecon al la \u0109eestintoj anka\u016d kunkantadon de unuopaj muzikpecoj akompe per orgeno kaj fluto.
\n——————–
\nFoto-ekspozicio
\n——————–
\nEn la enira halo de la gimnazio kaj kolegio dum la kongresa semajno estis starigita foto-ekspozicio. Temas pri la fotoj de Marija Belo\u015devi\u0109 kiun \u015di fotis okaze de la beatigo de Johano Pa\u016dlo la 2a (1a de majo 2011, Romo) kaj de la Martirinoj de Drina (24a de septembro, Sarajevo).
\n\u0108ar la konstrua\u0135o trovi\u011das sur la \u0109efa urba placo, kaj estas malfermita dum la tuta tago, la ekspozicio allogas anka\u016d aliajn vizitantojn.
\nFotoj:
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 4a tago – gxenerala kunveno de IKUE 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 4a tago – gxenerala kunveno de IKUE 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 4a tago – meso en prapregxejo-moskeo<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 4a tago – vespermangxo en la episkopa kelo 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 4a tago – vespermangxo en la episkopa kelo 2<\/figcaption><\/figure>
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 8
\nLa kvina kongresa tago (merkredo, 18.7.) komenci\u011dis per la meso en la moskeo-pre\u011dejo kiun \u0109efcelebris sac. Luigi Alfano.
\nDum anta\u016dtagmezo okazis tri prelegoj en la salono Ladislao Kocsis).
\n—————————————————————————————
\n\u201eSankta Ma\u016dro episkopo de Pecs, benediktana abato de Pannonhalma\u201d
\n—————————————————————————————
\nSac. Attila Szep (Hungario) prelegis pri \u201eSankta Ma\u016dro episkopo de Pecs, benediktana abato de Pannonhalma\u201d.
\nKomence de la prelego li atentigis, ke en la mezepoko oni ne skribis legendon pri Sankta Ma\u016dro episkopo de Pecs, a\u016d se jes, tiam \u011di ne postrestis por ni. Sed helpe de la aliaj literaturaj memoroj ni povas desegni la figuron de tiu sanktulo. Se mi diris desegni, mi uzos en mia prelegeto desegnojn, bildojn, pentra\u0135ojn. Danke al la laboro de Bertalan Szekely, fama hungara pentristo en la katedralo de Pecs estas videbla en Hungario unika prezento de Sankta Ma\u016dro. Sur 7 bildojn ni povas sekvi lian vivon.
\nPrezentante tiel la vivon de la saktulo, Attila diris, ke la\u016d la tradicioj li naski\u011dis en hungara familio \u0109irka\u016d la jaro 1000. La loko de la naski\u011do kun tuta certeco ne estas konstatebla, \u015dajnas ke \u0109irka\u016d Nitra, nun en Slovakio, tiam apartenanta al la hungara re\u011dlando li naski\u011dis. La\u016d lia propra rimarko en iu verko (legendo de Sanktaj Andreo Zoerard kaj Benedikto) dum la regado de la re\u011do Sankta Stefano li jam estis lernanto (puer scholasticus) en la mona\u0125ejo de la monto de Sankta Marteno. Tiu loko hodia\u016d nomi\u011das Pannonhalma. La nomon Ma\u016dro li ricevis en la mona\u0125ejo. Ma\u016dro estis la unua dis\u0109iplo de Sankta Benedikto, kaj nia Ma\u016dro estis unua el la hungardevenaj benediktanaj mona\u0125oj. En la komenco la mona\u0125oj en Pannonhalma estis bavaro-devenaj, german-devenaj, sed de la mezo de la 11a jarcento francoj prenas la gvidadon inter la hungara \u0109efpastraro kaj ver\u015dajne anka\u016d en la mona\u0125ejoj. Tamen la ekzemplo de Sankta Ma\u016dro prezentas al ni, ke ekde la komencoj en la mona\u0125ejoj troveblas anka\u016d hungaroj sub la gvido de eksterlandaj instruistoj.
\nDonante pliajn detalojn el al vivo de la sanktulo kaj ilustrante tion per la bildoj, la preleganto aparte atentigis pri la fondoletero de la abatejo en Tihany (\u0109e Balatono) en la jaro 1055 kiun subskribis Sankta Ma\u016dro. Por hungaroj tiu letero estas bone konata, \u0109ar inter la latinaj frazoj de tiu dokumento ni trovas la unuajn hungarlingvajn fragmentojn (sur la militan vojon al Feh\u00e9rv\u00e1r).
\nLa meslibroj eldonitaj en la 15a jarcento mencias lin kiel sanktulo, lia nomo aperas anka\u016d en nomlisto de martiroj (tn. Martirologium), tial je la peto de la episkopo de Pecs Johano Scitovszky (poste kardinalo kaj arhiepiskopo de Esztergom) papo Beata Pio la 9a, la 4an de a\u016dgusto 1848 aprobis kaj konfirmis la publikan kulton formi\u011dintan en la diocezo Pecs.
\nEn la aproba buleo papo Pio la 9a skribas:
\n\u201ePro la evidenta sankteco de lia vivo li meritis la publikan kulton fare de la kredantoj. Kvankam la malnovan epokon kovras multe da mallumo, kaj pro la multaj batoj kiun la landon tu\u015dis la memoroj de la hungara Eklezio preska\u016d \u0109iuj mankas, el la historio kaj el la tradicioj tio estas klara. Kaj tion, ke la kulto e\u0109 \u011dis hodia\u016d vivas pruvas la harmonia atesto de tiuj skribantoj kiuj memoras Ma\u016dron keil beatulo kaj sanktulo. Al tio aldoni\u011das ke lian bildon kelkfoje pentris kun la titulo sankta. Estas meslibroj el 1499, kiuj sonoras la\u016ddon de Ma\u016dro kaj anka\u016d en listo de martiroj aperas lia nomo. Troveblas anka\u016d komentarioj pri liaj agoj kaj eksterordinara vivsankteco. \u0108iun menciitan konsiderante kaj vidante la publikan kaj eklezian kulton de Beata Ma\u016dro kiu superpasas la homan memoron, la\u016d la humila peto de episkopo de Pecs neniu obstaklo estas por ke \u011di gajnu aprobon la\u016d la ordoj kaj manieroj.\u201d
\nTiu papa aprobo donis la fundamenton de la novepoka kulto de Sankta Ma\u016dro. Post unu jaro la episkopo en letero proklamis ke papo Pio la 9a aprobis la kulton de la episkopo Ma\u016dro. Tial la feston de Sankta Ma\u016dro konfesanto kaj episkopo oni devas en la tuta diocezo de Pecs kaj anka\u016d en monakaj pre\u011dejoj per meso kaj breviero la 4an diman\u0109on de oktobro soleni. La feston poste en la jaro 1913 oni fiksis al la 25a de oktobro.
\nPapo Pio la 11a la 4an de decembro 1925 deklaris Sanktan Ma\u016dron kiel kunpatrono de la diocezo.
\nEn urbo Pecs lian nomon portas strato en la urbocentro, kapeloj en la katedralo kaj urbocentra (moskeo) pre\u011dejo kaj anka\u016d katolika lerneja centro. Kompreneble anka\u016d en aliaj pre\u011dejoj de la diocezo ni trovas pentra\u0135on de Sankta Ma\u016dro.
\nLa 25an de oktobro en la diocezo de Pecs estas soleno en la katedralo kiu estas festo por la instruistoj de diocezaj katolikaj lernejoj kaj anka\u016d kateketoj.
\n—————————————————————
\n\u201eUnu Dio, unu Eklezio: multaj kredoj-unu homaro\u201c
\n—————————————————————
\nLa duan prelegon titolitan \u201eUnu Dio, unu Eklezio: multaj kredoj-unu homaro\u201c prezentis Stefan Lepping (Germanio).
\nMi kredas je unu Dio. En tiu frazo, la atento \u015dajnas iri sur la vorto Dio, kiel la objekto de la kredo. Tamen, por la ago de kredo necesas du personoj: Dio, la \u201ekredato\u201c kaj la homo, \u201emi\u201c, la kredanto. Trie, la ago de kredado konsistigas la rilaton de tiuj du personoj, mi la kredanto, kaj Dio, la kredato. (Tamen, oni ne forgesu la inversan direkton de la rilato inter amba\u016d: Dio, kiu donas la gracon, ke iu kredu, kaj \u201eMI\u201c, a\u016d pli \u011denerale iu homo, kiu akceptas tiun donon.), diris la preleganto enkonduke, kaj atentigis ke la kredado anka\u016d ne nur estas interekta afero, tiel ke homo agnoskas, ke ekzistas Dio, ke Dio estas io, kaj la plej \u0109efa a\u0135o, kiu ekzistas ekster li kaj kio influas la vivon de la homo. \u011ci anka\u016d ne nur estas ideologio, a\u016d ideaaro mensa. La plena senco de kredado anka\u016d inkluzivas fidadon, kaj amon al Dio, kio koncernas ne nur la pensadon, sed la tutan vivon. En plena formo, kredado estas iu sintransdono al al bona Dio; kaj per tio sintransdono, la homo gajnas sian plej altan dignon de infano de Dio. \u0108ar samtempe Dio sin transdonas al li.
\nInter la homoj en la mondo, tiu rilato kun Dio kutime estas pli a\u016d malpli dama\u011dita. Peko kaj la sperto de malbono malhelpas al homoj, ekkoni kaj ekfidi la simplan veron pri unu bona Dio, kiu nin gvidos patre tra \u0109i tiu mondo, al plena feli\u0109o en la transa mondo, kune kun la aliaj savitoj kaj kun Dio mem. Ekzistas kono de Dio, kaj de Vero \u011denerale, per du fontoj: unuflanke revelacio a\u016d inspiro, kaj duaflanke perceptado per la sensoj, kaj homa pensado. Pri tio temas la tre valora encikliko de Johano Pa\u016dlo la 2a \u201eFides et ratio\u201c, en kiu unu el la bazaj frazoj estas: Per du flugiloj la animo sin levas al la ekkono de Dio: la Fido kaj la racio. Tiuj du elementoj tamen interefikas kaj interkunlaboras al kredo. Tiu kredo ne estas nur spirita afero, sed \u011di havas tre konkretajn sekvojn en la homa vivo. \u201eEl falsaj kredoj venas falsaj agoj\u201c (tiel diris en nazia tempo beata Bernhard Lichtenberg el Berlino) kaj la miskredo de Naciismo, kiu havis anka\u016d religiecan dimension. Tre klare montras al kio povas konduki miskredo.
\nPor ne erari pri Dio kaj la Homo kaj al Vero \u011denerale, oni bezonas kaj puran tradicion de religio kaj kristana humanismo, kaj rektan inspiran rilaton al la vivanta, \u0109eestanta Dio. Unuflanke oni lernas pri Dio (kaj la mondo), kaj aliflanke, oni fars siajn proponojn spertojn. La fama koncilia teologo Karl Rahner profetis, ke \u201ela kristano de la estonteco estos mistikisto (t.e. iu, kiu spertis Dion), a\u016d li ne plu estos. Efektive, la pludonado de kristana tradicio estas en okcidentaj socioj en profunda krizo.
\nMi kredas je unu Dio,…. unu sanka, katolika, apostola Eklezio. Kial unu Eklezio? \u0108u oni ne sur diversaj vojoj povas iri al unu Dio? Estas pro la amo. Jesuo volas kaj pre\u011das al la Patro, ke \u0109iuj estu unu, kiel Li estas unu kun la Patro. La unueco (en amo) estu signo de Dio, kaj de la vero de la instruo de Jesuo, por ke la mondo kredu, ke la Patro sendis Jesuon. Alimaniere dirite: la Eklezio a\u016d pli \u011denerale la popolo de Dio estas kiel familio de Dio. Se oni komprenas tion en konkreta senco, ne estas eble ke estu du a\u016d pli da familioj. \u0108iu povas partopreni nur al unu familio (en malnova senco de klano). La popolo de Israel evoluis el la familio de Jakobo, kun liaj dekdu filoj. Kiam \u011di ne donis la esperantajn fruktojn, Dio sendis sian FIlon, por forigi la pekojn kaj spirite renovigi la familion kiel nur spirita familio, sur la bazo de la dekdu apostoloj. En familio povas esti interfrataj kvereloj, miskomprenoj, skismoj, sed tamen \u011di estas unu familio. Kaj restas espero, ke tiuj skismoj povos esti sanigataj.
\nFinante la prelegon, Stefan diris:
\nKiam Jesuo naski\u011dis, la an\u011deloj anoncis pacon sur la tero por \u0109iuj homoj de bona volo. Tio ne nepre estis nur judoj, a\u016d estontaj kristanoj! La savo venas de Jesuo (kaj perita de Lia Eklezio), \u0109u la mondo jam plene komprenas tion, a\u016d ne. Dio vidas la koron de homoj kaj havas multe da pacienco kaj toleremo kaj espero, ke ankora\u016d venos bonaj fruktoj kaj vera konverti\u011do. Ni faru kiel li!
\n————————
\n\u201eJesuo de Nazaret\u201d
\n————————
\nLa trian prelegon titolitan \u201eJesuo de Nazaret\u201d (pri la 1-a volumo de la libro de la papo Benedikto la 16-a) prezentis Gottfried Noske (Germanio).
\nLa preleganto mem resumis sian prelegon, kaj tion mi prezentas:
\nLa refera\u0135o ne ripetrakontas la enhavon de tiu \u0109i libro, kvankam \u011di mencias ties strukturon kaj la temojn de la unuopaj 10 \u0109apitroj.
\nUnue \u011di referas pri la pozitiva kaj negativa reago de teologoj al ties eldono, kiu estis unika kaj ne komparebla evento.
\nPlie \u011di okupi\u011das pri la intenco de la papo, kiun li havas per \u0109i tiu libro. Li traktas ja science la vivon de Jesuo kaj ne forgesas mencii kaj kritiki la tiel nomatan historie-kritikan ekzegezon, sed tute ne detale \u011di traktas ties temojn konatajn ekde la du lastaj jarcentoj. Kontra\u016de la Papo volas sanigi kaj superi la disi\u011don inter la moderna kaj la tradicia eklezia ekzegezo. Tio eblas la\u016d la Papo nur per la tiel nomata \u201ekanona ekzegezo\u201c, kies signifo estas klarigata.
\nTiam estas raportata pri la origina enkonduko de Benedikto 16a al la personeco de Jesuo. Tiun li komparas kun Moseo. Tiu temo donas al li la eblecon, detale trakti la rilaton inter Izraelo kaj la Eklezio kaj la gravecon de la Malnova Testamento por la Nova Testamento. En tiu konekso Ratzinger tute klare distancigis sin de \u0109iu kristana kontra\u016djudaismo kaj konfesas sian altestimon de la juda teologio kaj la judaro mem.
\nKrome la refera\u0135o raportas pri la konvinki\u011do de la Papo, kiu elvokis la kritikon de kelkaj ekzegistoj, nome ke ne estas diferenco inter la prezentado de la vivo de Jesuo kaj la tiamaj okazinta\u0135oj per la tiel nomataj sinoptikaj evangelioj kaj Johano; kaj estas menciataj anka\u016d la motivigoj de la papo. Entute Benedikto 16a konfidas al la evangelioj. \u0108ar en ili estas prezentata la vera historia Jesuo, kiu la\u016d li estas pli logika kaj pli komprenebla ol la rekonstrucioj de la lastaj jarcentoj. La refera\u0135o finas per la postulo de la papo diferencigi en la kristologio vivon kaj doktrinon de Jesuo Kristo en tri manieroj, kiuj estas citataj.
\nFinante la referanto donas tre personan konfeson kaj ju\u011don pri la erudicio kaj lerteco, la modesteco kaj pieco de Benedikto la 16-a malgra\u016d ties tre alta stato kaj ofico kaj nomas la profiton, kiun li tiris el la legado.
\n—————————————————————–
\nBildretrospektivo: la 63a kaj 64a Kongresoj de IKUE
\n—————————————————————–
\nLa bildretrospektivon de du lastaj kongresoj okazintaj en Parizo (2010) kaj Zagrebo (2011) prezentis Miloslav \u015cva\u0109ek (\u0108ehio).
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 9
\nKvankam la 65a Kongreso de IKUE okazas en la centro de Pecs, tiesa \u0109efa placo, la merkreda posttagmezo estis rezervita por la pli bona kono de la gastiganta urbo.
\nUnue \u0109iuj kongresanoj \u201eentrajni\u011dis\u201c anta\u016d la kongresejo kaj dum unu horo \u0109irka\u016dis kaj la centron de la urbo kaj iom foran Zsolnay kvartalon. La gvidado okazis en Esperanto dank’ al loka esperantistino Maria Eszes. Sekvis la komuna vizito al la Muzeo Zsolnay.
\n——————-
\nMuzeo Zsolnay
\n——————-
\nEstas da\u016dra ekspozicio en la strato K\u00e1ptalan numero 2 en kiu estas videblaj la ornamaj produktoj de la fabriko la\u016d kronologia ordo, pli detale grupigitaj e\u0109 la\u016d stiloj kaj plan-artistoj. En la kadro de la ekspozicio estas prezentataj anka\u016d la mebloj, hejmaj instala\u0135oj kaj ornamaj objektoj de la familio Zsolnay, cetere pentra\u0135oj, desegna\u0135oj kaj fotoj pri ili. Pri la domo enhavanta la muzeon oni trovas la unuan noton el 1324.
\nPlurfoje oni trakonstruis \u011din. Sur \u011dia fronta muro (fasado) estas videblaj resta\u0135oj de renesancaj freskoj. En 1477 en tiu \u0109i domo kapitulestro Georgo Hand\u00f3 fondis la unuan publikan bibliotekon de Hungario. La fabrikon fondis Nikolao Zsolnay, komercisto de P\u00e9cs, en 1853 por sia filo. La gvidadon de la malgranda manufakturo kun kelkaj laboristoj en 1865. transprenis Vilhelmo Zsolnay, kiu en la komencaj jaroj okupi\u011dis pri la plibonigo de teknologio kaj pri eksperimentoj koncerne substancojn. Li atingis sian unuan sukceson en la tutmonda ekspozicio de Vieno en 1873. La tutmonda ekspozicio de Parizo en 1878 alportis por Vilhelmo Zsolnay internacian sukceson. Pro lia inventa\u0135o, pro la porcelana fajenco, ornamita per alt-temperature bakita emajlo, li gajnis la oran medalon de la ekspozicio, kaj li estis distigita de la franca registaro per la Honora Legio (L\u00e9gion d’ Honneur).
\nEn la lasta triono de la 19-a jarcento la ornamaj ceramika\u0135oj estis kreitaj la\u016d la karaktero de historiismo. La malkovrado kaj praktikado de diversaj stilaj formoj, kulturoj, teknologioj havis grandan rolon en la elformi\u011do de la art-industrio kaj en la planado de art-nivelaj objektoj.
\nLa ornamitaj vazoj \u201everde antique\u201d (antikve verdaj) ricevis sian nomon pri la verda emajlo, ili estis karakterizaj produktoj en la jaroj inter 1870 kaj 1880. En tiuj jaroj anka\u016d Vilhelmo Zsolnay mem planadis. La servico, ornamita per kobaltkrajona* desegna\u0135o, produktita por grafino Degenfeld, ver\u015dajne reali\u011dis la\u016d liaj planoj. Ekde 1857. anka\u016d liaj filinoj, Tereza kaj Julia, partoprenis la planadon. Ili komencis kiel a\u016dtodidaktoj, sed ili rapide atingis la altnivelan artindustrian kvaliton. Tereza adaptis popolartajn figurojn kaj figurojn de la “aristokrata brodado”, Julia planadis la\u016d orientalisma stilo. \u015ci preferis preni la formojn de la otomana-turka kaj japana artoj. La pol-devena edzo de Julia, s-ro Tadeo Sikorski ekde 1883 laboris por la fabriko, multaj altnivelaj artaj planoj ligi\u011das al lia nomo. Vilhelmo Zsolnay surbaze de siaj eksperimentoj inventis la tielnomatan “eozin-emajlon”, kiu estis prezentita en la Tutlanda Miljari\u011da Ekspozicio en 1896. La teknologio de eozen-emajlo inspiris la disvolvi\u011don de nova stilo, la secesiismo**.
\nPost la morto de Vilhelmo Zsolnay en 1900 lia filo ekgvidis la fabrikon. \u0108irka\u016d 1910 la formoj kaj teknologio de ornam-objektoj simpli\u011dis, la produktado de malgrandaj ornam-objektoj estis preferata.
\nLa prosperan periodon de la fabriko interrompis la unua mondmilito. Post la packontrakto de Trianon la fabriko perdis la plejparton de siaj a\u0109etantoj kaj material-fontoj. Inter la du mondmilitoj la fabriko produktis \u0109efe porcelanajn figurojn kaj ornam-vazojn pentritajn sub la emajlo, sed meze de la jaroj inter 1920 kaj 1930 anka\u016d la eozin-emajla teknologio estis rekondukita, kvankam la\u016d realigo pli modesta.
\nEkde la fino de la 19-a jarcento la financan bazon de la fabriko donis la produktado de konstruaj ceramika\u0135oj, forno-kaheloj, murkaheloj, poste anka\u016d produktado de instala\u0135oj por ban\u0109ambroj. La fabriko Zsolnay en 1948. estis al\u015dtatigita. E\u0109 nuntempe \u011di funkcias sub la nomo Porcelanmanufakturo Zsolnay, respektive Porcelanfabriko Zsolnay.
\n——————————–
\nDa\u016dra vizito al la urbaj vidinda\u0135oj disvolvi\u011dis en tri grupoj: la trarigardo de la urbocentraj vidinda\u0135oj (de ekstere) gvidataj de la membroj de la loka Fervojista E-grupo. La dua grupo vizitis la bibliotekon Klimo, gvidata de Attila Szep kaj la tria grupo gvidata de Maria Eszes vizitis la moskeon de pa\u015dao Jakovali Hassan.
\n——————————
\nLA BIBLIOTEKO KLIMO
\n——————————
\nGeorgo Klimo (1751-1777), episkopo de urbo P\u00e9cs (pron: pe\u0109) en 1774 fondis la Episkopan Bibliotekon de P\u00e9cs, la rektan juran originon de la nuntempa biblioteko, kiu apartenas al la Scienca Universitato de P\u00e9cs. Li estis la unua, kiu malfermis bibliotekon en Hungario por publika utilo. La originala loko de la biblioteko estis la sud-okcidenta parto de la episkopa palaco.
\nLa episkopo planis refondi la universitaton, kiu pli frue, inter 1367 kaj 1543, funkciis en la urbo P\u00e9cs, kaj li aran\u011dis la librostokon konforme al tiu plano. Tion montras anka\u016d la temaro de la libroj, ja tie trovi\u011das la bazaj volumoj de \u0109iuj sciencaj bran\u0109oj aperintaj \u011dis la 18-a jarcento: volumoj pri teologio, medicino, juro, krome historio kaj \u011diaj kunsciencoj, natursciencoj, lingvistiko, kaj elstaraj pecoj de la literatur-scienco.
\nLa latinlingva regularo, \u0109izita sur marmora tabulo, informas pri la detalaj instrukcioj por la legantoj de la biblioteko:
\n“La sojlon de la biblioteko trapa\u015du ne ka\u015de. La bretojn ne tu\u015du. Petu la libron, kiun vi intencas legi. Vi rajtas \u011din uzi, sed konservu \u011din en stato pura, ne difektu \u011din per fendado a\u016d pikado, anka\u016d signojn ne enskribu. Vi rajtas enmeti pa\u011dmontrilon, kaj noti el la verko ion ajn. Dum kopiado ne kubutumu sur la libro, ne metu paperon sur \u011din, la inkujon kaj sorbilon tenu dekstre, malproksime. Ventokapaj babilemuloj restu for. Silentu, ne \u011denu aliajn per la\u016dtlegado. Forironte fermu la libron. Malgrandan ekzempleron redonu al la bibliotekisto, grandan volumon lasu sur la tablo por lia zorgo. Pagi vi devas neniom. Foriru ri\u0109i\u011dinte, revenu kiel eble plej ofte.”
\nLa bazon de la kolekta\u0135o konsistigis proksimume 3000 ekzemplera libraro de grafo Sigimundo Ber\u00e9nyi, kiu estis anta\u016dulo de Georgo Klimo, kaj 1000 ekzemplera libraro de la \u0108ef-kapitulo. Sur tiu bazo la episkopo ampleksigis sian bibliotekon sen mal\u015dpari tempon kaj energion. La a\u0109etakirado de libroj okazis precipe pere de Italio kaj A\u016dstrio, krome la kolekta\u0135o ampleksi\u011dis per a\u0109etado de gravaj e\u016dropaj libraroj. La episkopo sukcesis akiri ne malgravan kvanton da libroj devenantaj el la jezuita mona\u0125a ordeno, malfondita en 1773. En 1788 kune kun ceteraj 193 volumoj e\u0109 la dua eldono de la Franca Enciklopedio fari\u011dis parto de la kolekta\u0135o. Al la Episkopa Biblioteko krom libroj apartenis anka\u016d gravaj minerala kaj numismatika kolekta\u0135oj.
\nLa bibliotekistoj Jozefo Koller kaj Stefano Szal\u00e1gy (pron: soladj) multe helpis en la kolekta agado de la episkopo. Lia mo\u015dto Klimo havis bonan rilaton kun gravaj librokolektantoj, inter ili kun tri menciindaj: la unua estis kanoniko de Romo, Paolo Bernardo Giordano, kiu dum la regado de Klemento la 14-a, kaj dum tiu de Pio la 6-a en Vatikano estis referanto pri la aferoj de la diocezo de P\u00e9cs; la dua estis kanoniko Giuseppe Garampi, kiu samtempe estis nuncio en Vieno, kaj gardisto de la sekreta vatikana arkivo, kaj kiu poste ricevis e\u0109 kardinalan postenon; cetere Klimo korespondis kun la dominikana scienculo, Francesco Pietro Maria Gazzaniga, kies aktiva subteno helpis akiri mankajn pli fruajn verkojn kaj la plej fre\u015dajn eldona\u0135ojn. Krom tiuj interrilatoj la episkopo observis anka\u016d la enlandajn eblojn por a\u0109eti librojn. En la da\u016dro de kelkaj jaroj li elspezis plurmil forintojn por pliampleksigi la bibliotekon.
\nLa episkopo zorge klopodis pliampleksigi sian kolekta\u0135on. Li volis establi la bazon por estonta universitata biblioteko, do lia \u0109efa celo estis akiri la verkojn de la fakliteraturoj koncerne la instruotajn sciencajn bran\u0109ojn krom la verkoj teologiaj kaj liturgiaj. Por subteni la libroeldonadon li fondis paperfarejon en la kvartalo Tekijo (Tettye), kaj li vokis al P\u00e9cs la presiston Johano Jozefo Engel. Post la morto de Klimo la sekvaj episkopoj klopodis konservi la enciklopedian karakteron de la biblioteko, kvankam ili malfacile povis ebligi \u011dian da\u016dran funkciadon, e\u0109 la publika viziteblo redukti\u011dis.
\nPost la morto de la fondinto, dum la regado de episkopo Pa\u016dlo Ladislao Esterh\u00e1zy (1780-1799) la biblioteko nur malmulte kreskis, \u0109efe samperiodaj francaj verkoj kompletigis \u011din, sed liaj posteuloj jam ne zorgis pri la biblioteko, la a\u0109etado redukti\u011dis, kaj manke de bibliotekisto \u011dia publika funkciado estis limigita.
\nOni konsideras, ke la dua fondinto de la biblioteko estis episkopo barono Ignaco Szepesy. Li fondis la originon de la jura fakultato, la Episkopan Liceon de Filozofio kaj Juro. Je lia peto estis kompilita la unua indeksa katalogo de la biblioteko en tri alfabetaj kaj tri la\u016dtemaj volumoj. La biblioteko en 1832 transloki\u011dis el la episkopa palaco al la nuntempa adreso: strato Szepesy numero 3. La nunan, klasikisman konstrua\u0135on de la biblioteko konstruigis episkopo Szepesy en 1830. la\u016d la planoj de Jozefo Piacsek (pron: pia\u0109ek) sur parcelo donacita de la urbo. La kolekta\u0135o estis stokita en apartaj barokaj ejoj sur bretaroj kun supra rokoka ornama\u0135o, la libroj estis aran\u011ditaj la\u016d la binda\u0135oj kaj mezuroj. En la Ora \u0108ambro trovi\u011dis la libroj kun ledaj binda\u0135oj kaj orumitaj ornama\u0135oj, en la meza – solena – \u0109ambro la 4000 volumoj kolektitaj de episkopo Szepesy, fine por la pergamena \u0109ambro estis elektitaj la libroj kun pergamena binda\u0135o. La kolekta\u0135o en la 19-a jarcento estis kompletigita per la hereda\u0135oj el la \u0108ef-kapitulo, kiuj ricevis sian definitivan lokon en la malanta\u016da \u0109ambreto.
\nPost la morto de Szepesy, dum la oficado de episkopo Johano Scitovszky, la biblioteko ankora\u016d estis zorge pliampleksigata. Tiam sur la bretaroj aperis bustoj pri la gravuloj de antikvo kaj universala scienco, cetere pri personoj elstaraj en la hungaria eklezia kaj kultura vivo. La bustoj estis verkoj de skulptisto Mikaelo Bartalits. Post la periodo de Scitovszky oni malpli zorgis pri la biblioteko, \u011dia stoko kreskis nur per hereda\u0135oj kaj donacoj.
\nEn 1923 la Re\u011da Scienca Universitato Elizabeta ricevis rajton uzi la kolekta\u0135on la\u016d la grandanima oferto de la departementa episkopo grafo Julio Zichy (1905-1926). Tiel fine plenumi\u011dis la deziro de episkopo Klimo: lia kolekta\u0135o fari\u011dis universitata biblioteko. La\u016d kontrakto pri utiliga prunto (1925) la biblioteko restis poseda\u0135o de la aktuala departementa episkopo, kaj la universitato ricevis rajton uzi \u011din.
\nLa biblioteko povas esti fiera pro \u0109irka\u016d 35 000 volumoj, inter ili \u011di enhavas 8 kodeksojn, 23 prapresa\u0135ojn el la 15-a jarcento, proksimume 700 muzeajn librojn el la 16-a jarcento kaj proksimume 17 000 volumojn presitajn anta\u016d 1851. La plejparto de la libroj enhavas latinlingvan tekston, sed trovi\u011das ne malmultaj volumoj verkitaj germane a\u016d hungare. En malpli granda kvanto \u0109eestas ankora\u016d la lingvoj itala, franca, greka, hebrea, kroata, angla, hispana, portugala, slovaka, nederlanda, armena, \u0109e\u0125a kaj pola.
\n—————————————————
\nMOSKEO DE PA\u015cAO JAKOVALI HASSAN
\n—————————————————
\nLa moskeo de pa\u015dao Jakovali Hassan estas la restanta turka konstrua\u0135o en Hungario en plej bona stato. La ununura, kie ne nur la moskeo sed apud \u011di anka\u016d la svelta minareto sen\u015dan\u011de konservi\u011dis. El la skriboj de la turka voja\u011danto Evlia Celebi ni scias ke la moskeon konstruigis pa\u015dao Jakovali Hassan en la dua parto de la 16a jarcento. En la epoko de la turka konkero \u0109i tie staris anka\u016d \u0109eflernejo kaj mona\u0125ejo por dervi\u015doj, kiujn anka\u016d pa\u015dao Jakovali Hassan konstruigis. El tiu tempo ni trovas en P\u00e9cs anka\u016d aliajn memora\u0135ojn.
\nLa moskeo estis kontruita la\u016d la tradicia turka maniero. \u011ci estas orientita al Mekko, tiel \u011dia akso estas en la direkto nordokcidenta-sudorienta. La fundamento kaj la suba parto de la moskeo estas kvarangula kaj supre kupolo kovras \u011din. Por la konstruo oni uzis \u015dtonon kaj brikon. Origine \u0109e la nordokcidenta flanko apartenis al la moskeo anka\u016d kvarkolona malfermita anta\u016dhalo, kiu estis kovrita per kupoloj, kaj tuj apud \u011di estis la minareto. La nuna meblaro en \u011di estas donaco de la turka registaro. La moskeo estas ne nur historia vidinda\u0135o, sed anka\u016d nun \u011di estas uzata kiel pre\u011dejo.
\nLa enirejo de la minareto estas atingebla el la interno de la moskeo la\u016d ligna \u015dtuparo. La minareto estas konstruita el skulptita \u015dtono, la turo havas 12-angulan bazon kiu estas 6,5 metrojn alta. Super \u011di estas parto en la formo de trunkita konuso kio jam ne kontaktas la moskeon. Super \u011di staras la proprasenca turo kun \u011dia 14,5 metra alteco. La\u016d 87 \u015dtuparoj oni povas supreniri al la ronda balkono. Iam \u011din ornamis \u015dtona balustrado.
\nPost la la venko kontra\u016d la turkoj kaj reokupo de la urbo \u011di havis la saman sorton kiel aliaj turkaj memora\u0135oj. En la tempo de episkopo Francisko Nesselrode oni \u011din trakonstruis al katolika kapelo de Sankta Johano Nepomuka. Oni \u015dan\u011dis la tegmenton al barokstila kaj konstruis en la moskeo \u0125orejon. Anka\u016d en tiu tempo oni forigis la anta\u016dhalon, kiam oni konstruis la tereta\u011dan parton de la hospitalo. La minareto estis uzata kiel turo de sonorilego.
\nLa moskeon renovi\u011dis por la unua fojo en la 1960-aj jaroj. Oni forigis la barokajn elementojn kaj klopodis refari \u0109ion en la originala formo. Por tiu laboro oni uzis la \u0109i tie trovitajn originalajn partetojn de la moskeo, tiel anka\u016d la mihrab-ni\u0109o estis rekonstruita. Komence de la 21a jarcento estis la lasta renovigo, kaj ekde majo de 2010 \u011di estas denove vizitebla.
\n——————————–
\nKvankam la resto de la posttagmezo kaj vespero estis libera, la kongresanoj kune kantis sur la \u0109efa placo kaj poste aktive \u0109eestis la surstratan instruadon de la kroataj dancoj kiuj okazis sur la placo anta\u016d la teatro.
\nFotoj:
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 5a tago – meso<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 5a tago – prelegoj 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 5a tago – prelegoj 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 5a tago – vizito al biblioteko Klimo<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 5a tago – surstrata instruado de dancoj kroataj 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 5a tago – surstrata instruado de dancoj kroataj 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 5a tago – vizito al la urbo per trajneto<\/figcaption><\/figure>
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 10
\nLa sesan tagon de la 65a Kongreso de IKUE, ja\u016ddon la 19an de julio dum la anta\u016dtagmeza programo en la Episkopa palaco okazis tri prelegoj.
\n———————-
\nKredo en la Biblio
\n———————-
\nEstis la titolo de la prelego de Viktor Nyul, universita kapelano, profesoro de la loka teologia altlernejo en Pecs.
\nPapo Benedikto la 16a balda\u016d malfermos la jaron de la kredo, kiu donas okazon al \u0109iuj kristanoj kaj anka\u016d al \u0109iuj bonintencaj homoj por mediti kio estas kredo, kion signifas esti kredanto. Tiu \u0109i jaro povos helpi anka\u016d en tio ke ni enprofundi\u011du kaj forti\u011du en nia kredo. Por ke ni malkovru nian kredon, estas necese esplori la instruon de la Biblio pri la kredo, pri la sinteno de la kredanta homo, li diris komence la preleganto.
\nEn la unua parto de la prelego li respondis al la demandoj: Kio estas la diferenco inter la rilato al Biblio de kredanto kaj nekredanto, kaj kio estas la kontakto inter la Biblio kaj la kredo.
\nLa nekredanta homo rigardante la Biblion ne sanktan skribon vidas, sed nur interesa\u0135on kultur- kaj literaturhistorian kaj malnovan memoron. La kredanta homo kaj la judo kaj la kristano opinias ke la Biblio estas sankta libro kaj anka\u016d tiel \u011din nomas: libro de libroj, \u0109ar \u011di estas la kolekta\u0135o de Vortoj de Dio, kion la sanktaj a\u016dtoroj dum la jarcentoj surpaperigis. Do la kredanto vidas en la Biblio la formuligon de la Vortoj de Dio fare de homoj, kaj anka\u016d tiun libron per kiu la Sinjoro alparolas la homon kaj komencas dialogon kun li.
\nPor ni kristanoj la Biblio estas gravega, sed ne la Sankta Skribo, la skribita vorto staras en la centro de nia kredo. La kristanismo ne estas religio de libro, tio estas ni ne la Biblion adoras, kvankam ni \u0109irka\u016dprenas \u011din kun granda estimo, sed la enkarni\u011dintan Vorton, Jesuon Kriston, kiu por ni fari\u011dis karno kaj parolas al ni per homaj vortoj por ke ni respondu al lia voka vorto. Tial la Biblio estas grava rimedo por ke Dio atingu la homon, \u011di estas ponto, tra kiu la kredanto povas al Dio proksimi\u011di. Tiel ni vidis, ke la Sankta Skribo kaj la kredo estas en konekso unu kun la alia, ne ekzistas kredo sen la Biblio kiu respegulas la Vorton de Dio, kaj ne povus naski\u011di la libro de libroj sen la kredanta komunumo, la Eklezio.
\nParolante pri la karakterizaj proprecoj de la kredo en la Biblio, li atentigs ke tion kion la Sankta Skribo deziras diri pri la kredo, oni ne povas nur per unu vorto esprimi. La Biblio uzas nuancojn, diversajn esprimojn por malkovri la karakterizajn proprecojn de la kredo kaj por malkovri kion signifas kredi je iu. \u0108efe du vortoj elfoni\u011das el inter la multaj terminoj priskribantaj la kredon: vorto aman (amen), kio signifas firmecon kaj sekurecon, kaj la vorto batah, kio signigas fidon, certecon.
\nLa kredo estas iagrada kono pri Dio memkomreneble ne el\u0109erpa, kompleta kono, Dion ja oni ne povas tute ekkoni. La kredo estas rekono de la revelacio de Dio, opinio ke \u011di estas vera. La unua pa\u015do estas pa\u015do de la Sinjoro, kiu parolas pri si mem, ekkonigas sin mem, kaj tion la homo akceptas, opinias vera kaj konfesas \u011din.
\nLa\u016d la instruo de la Biblio kredo estas anka\u016d fido: \u0109ar la kredanta homo konfesas kaj akceptas la amon bonecan de Dio tial lasas sin al Dio, fidas al Li. La popolo Izrael tion spertis por la unua fojo dum la vagado en la dezerto: \u011di povas fidi je Dio, \u0109ar Li zorgas pri sia popolo. Al tiu \u0109i traviva\u0135o \u0109iu kredanta judo \u0109iam kaj \u0109iam revenas por renovigi lian fidon en la Sinjoro kiam malamiko minacas ilin.
\nAnka\u016d en la nova testamento ni multfoje renkontas la fidon je Dio, je Jesuo, kio estas esprimo de la kredo. Petro mar\u015das sur la akvo nur \u011dis tiam, kiam rigardas sian majstron, tio estas \u011dis kiam li fidas je Li. Kiam li fortiras sian rigardon de Li, kiam li dubas pri la forto de la vortoj de Jesuo, li komencas sinki.
\nLa Sankta Skribo interpretas la kredon anka\u016d kiel obeemon al la ordonoj de Dio. En la greka vorto de la obeemo (h\u00fcpako\u00e9) trovi\u011das la esprimoj de “a\u016ddo” kaj “sub”. Do la obeema homo kiu a\u016dskultas la vortojn de Dio, la\u016dvorte estas sub la a\u016ddo, a\u016dskulto de la vortoj de Dio kaj agas la\u016d tiuj. La kredo kiel obeemo signifas tion, ke la kredanta homo a\u016dskultas la vortojn de Dio kaj la\u016d tiu formas sian vivon.
\nKaj fine la kredo havas anka\u016d komunuman dimension. Legante la foliojn de la Biblio ni ne nur unu kredantan homon renkontas sed multajn. La preleganto atentigis pri la Biblio kiel unu el la \u0109efaj fontoj de nia kredo.
\nKiam ni jam vidis la karakteriza\u0135ojn de la kredo kaj anka\u016d la grandajn figurojn de la kredo el la Biblio ni devas starigi la demandon por nin mem: Kian kontaknton mi havas kun la vorto de Dio? Kiom mi konas la Biblion? Ja la\u016d la instruo de Sankat Pa\u016dlo: “La fido venas do per a\u016ddado, kaj a\u016ddado per la vorto de Kristo.” (Romanoj 10,17) Por tio ke nia kredo estu la\u016dbiblia ni devas plipfrofundigi nia kontakton kun la vorto de la Sinjoro. Unue ni a\u016dskultu la legitajn partojn atenteme dum la mesoj, diversaj liturgioj. Ni faru tion kun la konvinko sciante ke Dio alparolas nin kaj ni devas a\u016ddi, a\u016dskulti Lin. Poste ni legu regule la Biblion. Tiu \u0109i legado povas esti kontinua (ekzemple unu libron elektinte \u011din ni tralegas) a\u016d liturgia (tiun parteton ni legas kion la Eklezio donas al ni tiun tagon en la liturgio). Estas grave ke la legitajn liniojn ni pli kaj pli ekkonu kaj komprenu. Tion helpas la meditado pri la koncerna teksto kaj pristudo de \u011di helpe de iu klariga komentario.
\nKardinalo Martini diris unufoje, ke la kristano estas feli\u0109a homo \u0109ar \u0109iutage legante la Sanktan Skribon scias, kion de li Dio deziras. La volon de Dio kio koncernas nin ni povas malkovri legante Liajn Vortojn. Tiel obeeme al la a\u016ddita, legita, pristudita kaj medita dia Vorto mi povas formi miajn \u0109iutagajn farenda\u0135ojn. La Vorto de la Sinjoro tiel fari\u011das referencpunkto de miaj tagoj la\u016d kio mi povas ordigi mian vivon. Alivorte tion ni nomas kredo, tio estas obeema al la Vorto de Dio kaj fidante al Dio vivas mian vivon kiel faris tion anka\u016d Abrahamo, Maria kaj Jesuo.
\nKaj en fina parto li diris: Tra la Sankta Skribo Dio multajn homojn alparolis jam kaj alparolas anka\u016d hodia\u016d por ke submetite nin al Li ni respondu al la voka vo\u0109o kaj tiel nia vivo transformi\u011du. Fine estu tie \u0109i kazo de la iama \u0109efrabeno de Romo Eugenio Zolli kiu esplorante fidele la Biblion je la efiko de papo Pio la 12a kaj kompreneble ne kontra\u016dstare al la graco de Dio en 1945 bapti\u011dis. El la roma juda komunumo multaj turnis sin kontra\u016d li, opiniis lin perfidanto. Sed li ne okupi\u011dis pri tio kun \u011dojo \u0109irka\u016dbrakis la katolikan kredon. Foje kiam en universitato Gregoriana en la \u0109ambron lian envenis lia jezuita amiko, trovis li Eugenion ploranta dum la legado de la Sankta Skribo. La iama rabeno alrigardis la patron kaj nur tiom diris al li: “Kiel feli\u0109aj vi estas, \u0109ar vi jam ekde via infana\u011do konas Jesuon, la Filon de Dio, la Ela\u0109etanton! Mi devis multajn jarojn esplori \u011dis kiam mi ekkonis Lin kaj kredis je Li.”
\nAnka\u016d la emociiga vivovojo de Eugenio Zolli fervorigu nin ke da\u016dre esplorante la vorton de Dio pliprofundi\u011du nia kredo je Kristo Jesuo. Ni akceptu la vortojn el la letero al la hebreoj: “Tial anka\u016d ni, havante \u0109irka\u016d ni tian nubegon da atestantoj, formetu \u0109ion pezan kaj la pekon embarasantan, kaj persiste kuru la kuradon anta\u016d ni metitan, direktante la rigardon al la a\u016dtoro kaj perfektiganto de la fido, Jesuo, kiu, pro la \u011dojo anta\u016d li metita, suferis la krucon, malestimante honton, kaj sidi\u011dis dekstre de la trono de Dio. \u0108ar pripensu tiun, kiu suferis tian kontra\u016ddiradon de pekuloj kontra\u016d li, por ke vi ne laci\u011du kaj ne malforti\u011du en viaj spiritoj.” (Hebreoj 12,1-3)
\n——————-
\nKredo kaj racio
\n——————-
\nLa duan prelegon prezentis Agota Kirschne. \u015ci prelego bazi\u011dis sur la encikliko de la papo Johano Pa\u016dlo la 2a “Fides et ratio” (datita je la 14a de septembro 1998). \u015ci prezentis parton de la encikliko (bv. Trovi la\u016d la numeroj kiuj korespondas al la numeroj de la Encikliko mem) en la traduko en Esperanto kion faris Laszlo Vizi.
\n100. Estas evidente, kiel gravan rolon havas filozofia pensmaniero en la disvolvi\u011do de kulturoj kaj en la formado de persona kaj socia sintenoj. La filozofia pensmaniero grave efikis anka\u016d al la teologio kaj al \u011diaj bran\u0109oj malgra\u016d tio, ke tiu efiko ne nepre \u015dajnas evidenta. Mi konsideris, ke estas \u011dusta kaj necesa aliro same emfazi la valoron de filozofio koncerne la komprenon de kredantoj, kiel emfazi la limojn, kiujn oni kolizios forgesinte revelaciajn dogmojn, a\u016d malkonfesinte ilin. La Eklezio ja estas profunde konvinkita, ke la kredo kaj la raciismo “reciproke subtenas unu la alian”, dum ili faras kritikan-klarigan esploron, alivorte ili plifortigas unu la alian en la kampo de esplorado kaj profundi\u011do.
\n102. Kiam la Eklezio emfazas la gravecon kaj veran valoron de filozofia pensmaniero, \u011di protektas kaj la homan dignon, kaj la disvastigon de evangelio. Nuntempe ne ekzistas tasko pli ur\u011da, ol tiu preparo, ol montri vojon al la homoj, por ke ili rekonu sian kapablon trovi kaj kompreni la veron, kaj la sopiron por la fina, plenumita signifo de la ekzistado. Konsiderante tiujn sopiron kaj kapablon, kiujn Dio plantis en la homa naturo, pli klare evidenti\u011das la porhoma signifo de la dia mesa\u011do, kiu plifirmigas la homecon de homoj. Tiel – dank’ al la filozofio – la nuntempa homo povas rekoni, ke li ju pli malfermi\u011dos por Kristo akceptante la evangelion kun kredo, des pli homeca li fari\u011dos.
\n105. Mi sentas neceson, ke mi finu \u0109i tiun enciklikon per la ideo, kiu celas precipe teologojn, ke ili aparte observu la filozofiajn rilatojn de la dia mesa\u011do, kaj ili ekspliku la\u016d tia logiko, kiu reflektas la gravecon de la teologia scienco koncerne teorion kaj praktikon. Mi deziras danki ilin pro la eklezia servo. La strikta rilato inter la teologia scienco kaj filozofia racio estas unika valoro de la kristana tradicio esploranta relevaciajn dogmojn. Do mi alvokas la teologojn, ke ili denove malkovru, kaj pli klare prezentu la metafizikan karakteron de la vero, por ke ili povu aran\u011di kritikeman kaj altnivelan dialogon kun la filozofoj de nia epoko, kaj kun la tuta tradicio de filozofio sendepende de tio, \u0109u ili harmonias kun la dia mesa\u011do, \u0109u ili kontra\u016das \u011din. La teologoj \u0109iam observu la diron de la supera majstro pri psiko kaj filozofio, la diron de Sankta Bonaventuro, kiu avertis sian leganton komence de la verko Itinerarium mentis in Deum: “neniel oni kredu, ke sufi\u0109as legado sen pripento, meditado sen devoto, analizado sen admiro, singardemo sen jubilo, klopodo sen pieco, scienco sen amo, kompreno sen humileco, lernado sen dia graco, pensado sen relevacia dia sa\u011do.”
\nMiaj ideoj celas anka\u016d tiujn, kiuj estas respondecaj pri la pastro-edukado \u0109u en nivelo akademia, \u0109u en nivelo seminaria: Ili zorge observu la teologian edukadon de tiuj, kiuj devos prediki la evangelion por la nuntempaj homoj, kaj ili e\u0109 pli zorge observu tiujn, kiuj fari\u011dos la esploristoj kaj profesoroj de la teologio. La edukantoj plenumu sian laboron la\u016d la ideoj de la 2-a Sinodo Vatikana kaj la\u016d la dokumentoj post \u011di, kiuj evidentigas la ur\u011dan, ne ignoreblan, por ni \u0109iuj devigan taskon, ke ni sincere kaj profundi\u011deme penadu por peri la dogmojn de la kredo. Same oni ne forgesu pri la respondeco eduki de ta\u016dgajn profesorojn, kiujn poste atendos la instruado de filozofio en seminarioj kaj ekleziaj fakultatoj. Profesora agado kompreneble pretendas ta\u016dgan sciencan edukadon, kiu devas esti regulperioda koncerne la peradon de la granda hereda\u0135o de kristana tradicio, kaj kiu devas instrui konforman kapablon por \u011duste distingi la bezonojn de la nuntempa Eklezio kaj laika mondo.
\n107. Mi petas \u0109iun, konsideru la profundan kaj sen\u0109esan porveran kaj porracian esploradon de la homoj, kiujn Kristo redemptis per la misterio de sia amo. Diversaj filozofiaj skoloj per mistifikado konvinkis la homojn pri tio, ke li estas absolute sia propra reganto, ke li povas decidi a\u016dtonome pri sia sorto kaj futuro, se li apogas sin ekskluzive nur per si mem kaj per sia propra forto. Tio neniam povas levi la homojn. Por la homa disvolvi\u011do povas esti esenca nur tiu decido, per kiu homo povas kompleksi\u011di kun la vero per tio, ke li starigos sian tendon en la ombro de sa\u011deco, kaj restos tie konstanta lo\u011danto. Nur \u0109e tiu horizonto de la vero li ekkomprenos la plenan signifon de sia libereco, li ekkomprenos la elvokon por ekkoni kaj ami Dion, kio estas la plej perfekta disvolvi\u011do de lia propra personeco. (Figyelem! Nem t\u00e9ved\u00e9s! Itt a “lia” helyes, mert az utols\u00f3 tagmondat alanya “kio”)
\nMia lasta penso \u015dvebas al tiu, kiun la pre\u011do de la Eklezio alparolas tiel: “Sidejo de Sa\u011deco”. Lia vivo estas vera modelo, kiu povas prilumigi \u0109ion, kion mi diris. Ja oni povas rimarki puran harmonion inter Beata Maria \u0108iam Virga kaj la elvoko de la vera filozofio. Kiel Maria estis destinita, ke \u015di kiel homo kaj kiel virino oferu sian tutan ekzistadon por tio, ke la Mesa\u011do de Dio povu enkorpi\u011di kaj fari\u011di nia homfrato, tiel la filozofio estas destinita, ke per sia kritika racio ebligu, ke la teologio kiel kredanta kompreno fari\u011du fekunda kaj efika. Kiel Maria akceptinte la mesa\u011don peratan de Gabrielo nenion perdis el sia vera homeco kaj libereco, tiel same la filozofia pensmaniero perdas nenion el sia a\u016dtonomeco, se \u011di akceptas la alvokon, kiu venas al \u011di el la vero de evangelio. E\u0109 la filozofia pensmaniero \u011duste tiam spertas, ke \u011dia tuta esploragado levi\u011das al la plej alta reali\u011do. La sanktaj mona\u0125oj de la kristana antikvo tre bone komprenis tiun principon, kiam ili nomis Marian “la racia tablo de la kredo”. [132] Ili rimarkis en \u015di la konforman bildon de la filozofio, kaj ili estis konvinkitaj, ke ili devas filozofadi “en la spirito de Maria” (philosophari in Maria).
\nLa Sidejo de Sa\u011deco estu sekura haveno por \u0109iuj, kiuj transformas sian vivon al la esplorado de la vero. La vojo, kondukanta al la sa\u011deco, kiu signifas la finan kaj veran celon de \u0109iu scienco, estu libera de \u0109ia obstaklo per la pledo de tiu, kiu naskinte la Veron en la mondon kaj Lin gardante en sia koro peris Lin al la tuta homaro.
\n—————————————————-
\nPa\u016dlanoj: la ununura hungara vira ordeno
\n—————————————————-
\nTemas pri Ordo Fratrum Sancti Pauli Primi Eremitae (OSPPE) ordeno de fratoj de sankta Pa\u016dlo la unua eremito kaj ne pri ordeno de Sankta Francisko el Paola (Pauliner-Paulaner). Ilia unua nomo estis fratoj de la sinjoro Kruco a\u016d a\u016dgustenaj fratoj kaj ekde 1309 estas ordeno de sankta Pa\u016dlo la unua eremito.
\nLa \u0109eesto de la eremitoj en Hungario estas sama\u011da kiel la kristanismo. Ili vivis sole a\u016d en pli grandaj a\u016d malgrandaj gupoj \u0109efe en monteta kaj monta regiono proksime al fonto sen ia forma fondo tamen \u0109efe kun scio de la bienulo Ili apartenis al la a\u016dtoritato de la loka episkopo. La plej malnovaj mencioj pri eremitoj restis el la monto Mecsek. Bartolomeo episkopo de Pecs pr. 1225 donis al ili regulon kaj konstruigis mona\u0125ejon por ili sur la monto de sankta Jakobo (la ruinoj videblas anka\u016d hodia\u016d) kaj anka\u016d teron donis al ili. Alia mencio estas el la jaro 1250 el monto Pilis kie beta E\u016dsebio kanoniko en Esztergom fari\u011dis la gvidanto. Li kun 6 eremitoj konstruis mona\u0125ejon titolitan al la Sankta Kruco (nomo de la ejo estas Klastrompuszta (mona\u0125ej-pusto). Sed anka\u016d aliloke oni fondis mona\u0125ejon. \u011cis la 14a jarcento ili ne havos komunan nomon.
\nNi scias ke en la jaro 1263 ili turnis sin la papo Urbano la !a por ke li permesu por ili uzi la regulon de sankta A\u016dgusteno. La papo komisiis la episkopon Pa\u016dlo de Veszpr\u00e9m se li opinias sufi\u0109a la hava\u0135on de la fratoj tiam permesu al ili la uzon de la regulo. Sed li trovis tion ne sufi\u0109a tial li mem skribis regulon por ili. \u0108irka\u016d la jaro 1290 ni jam scias pri mona\u0125ejoj de pa\u016dlanoj en Transilvaio (Rumanio) kaj Kroatio.
\nLa ordeno multe evolui\u011dis dum la re\u011dado de Ludovika la Granda, \u0109ar li favoris multe al pa\u016dlanoj. Li e\u0109 akiris en 1381 anka\u016d la relikvion de Sankta pa\u016dlo Eremito kaj tion oni gardis en Budaszentl\u0151rinc. Tiam esti\u011dis Sankta Pa\u016dlo anka\u016d kunpatrono de Hungario.
\nTiutempe en 1382 oni fondis la unuan mona\u0125ejon en Pollando apud \u0108ensto\u0125ovo sur la klara monto (Jasna Gora) 16 mona\u0125oj iris el Hungario tien. En la 14-15 jarcentoj anka\u016d sur lamarbordo en Koatio kaj Istrio fondi\u011dis novaj mona\u0125ejoj. Kaj en tiuj 2 jarcentoj ili aperis en Romo, kaj en A\u016dstrio. Menciindas ke en 1456 aperis la unua hungarlingva kompleta Biblio tradukita de Ladislao B\u00e1thori pa\u016dlano.
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 11
\n—————————————————-
\nDuontaga voja\u011do al Bataszek kaj Szekszard
\n—————————————————-
\n\u0134a\u016ddon la 19an de julio la partoprenantoj de la 65a Kongreso de IKUE vizitis du urbojn Bataszek kaj Szekszard.
\nEn Bataszek oni vizitis la pre\u011dejoj kun unu el la plej altaj turoj en Hungario.
\nEn Szekszard oni vizitis la ubocentran pre\u011dejon kaj la pre\u011dejon en Szekszard-Ujvaros Novurbo). \u0108e la \u0109i lasta pre\u011dejo de la jaro 1998 Johano Kirsch (+) estis diakono kaj parokdirektoro de la jaro 1998.
\nLa meson por \u0109iuj mortintoj \u0109efcelebris sac. Attila Szep kaj kuncelebris sac. Lajos Kobor, sac. Luigi Alfano kaj sac. Hatto von Hatzfeld. Anka\u016d kuncelebris la parohestro de Szekszard Laszlo Bacsmai.
\nDum la tre emocia prediko, sac. Attila diris, ke en tiu pre\u011dejo li estis baptita kaj tie li anta\u016d ricevis la unuan komunion kaj konfirmacion. Kortu\u015de li anka\u016d parolis pri diakono Johano Kirsch en kies domo renkonti\u011dis esperantistoj, kaj oni travivis multon belan komune. Tio ne estis simpla movado, sed vera kristana etoso, \u0109ar oni kolekti\u011dis kaj komune pre\u011dis. La predinto invitis al la konstanta pre\u011do por la mortintoj.
\nKoncerne la kongresan temon “Mi kredas je unu Dio”, li substrekis grave ke oni prifortigu la propran kredon kaj anka\u016d \u0109i kongreso helpas al tio. Post la meso, malanta\u016d la pre\u011dejo kaj proksime al la domo kie vivas la familio Kirsch oni ina\u016dguris la tabulon honore al Johano Kirsch. Apude anka\u016d trovi\u011das du tabuloj, de la unua hungara esperantisto Gabor Balint (1844-1913) kaj Pal Lengyel (1868-1932) kiu estis la unua Esperantisto en Szekszard.
\nLa \u0109eestintojn salutis Marija Belo\u0161evi\u0107, vicprezidantino de IKUE. \u015ci esprimis \u011dojon ke ene de mallonga tempo estis realigita \u0109i tabulo, kiu inter alia estas oma\u011do al 125 jaroj de Esperanto kaj 100 jaroj de la unua IKUE kongreso en Budape\u015dto. La tabulon malkovris sac. Lajos Kobor kaj Zsofia Kirsch, la plej juna filino de Johano Kirsch.
\nLa parohestro Laszlo Bacsmai benis la tabulon, kaj esprimis \u011dojon ke tio trovis \u011duste lokon tie. Sen Johano ni sentas mankon en la pre\u011dejo kaj en la parohejo, sed \u0109ar lia viza\u011do estas \u0109i tie ni sentas lin \u0109i tie.
\nMi estas certa pri tio kiam ni tapasos \u0109i tie kaj kiam ni rigardos la viza\u011don de Johano, ni memoros pri li kaj li helpos al ni ke ni povus \u011duste decidi. Dum la entombiga ceremonio li parolis pri la fruktoj pri la santta spirito, li povas diris ke Johano kelkfoje helpis al li por ke li povu pacienca kun nepaciencaj kredantoj.
\nMi esperas ke anka\u016d en estonteco li helpos ne nur al mi, sed al ni \u0109iuj. La florkronon metis la vicprezidantoj de IKUE Marija Belo\u0161evi\u0107 kaj Miloslav \u0160va\u010dek.
\nPost la vesperman\u011do en Kolping-lernejo kie Johano laboris la partoprenantoj de la Kongreso pre\u011dis \u0109e lia tombo kaj la vicprezidantoj surmetis la florkronon. En Szekszard estis anka\u016d ege kortu\u015da la renkonti\u011do kun la patrino de Johano. Esperantistoj kura\u011digis \u015din kaj promesis pre\u011don anka\u016d por \u015di.
\n——————————–
\nDanko de Agota Kirschne
\n——————————–
\n\u0108e la fino de sia prelego, Agota havis tre kortu\u015dan paroladon en kiu \u015di dankis ke pluraj memoras \u015dian edzon. Jen la tuta teksto kion \u015di diris:
\nNun mi \u015datus danki ke vi memoran mian edzon. Ni dankas la pre\u011dojn, la kunsenton en vortoj, pentoj, muziko. Ni dankas vian helpon. Al nia Dio mi estas dankema ke ni povi konu unu la alian sur la tero du 22 jaroj.
\nKiel vi \u0109iuj scias Johano estis bonega, sa\u011dega homo, edzo, patro, diakono… Anta\u016d lia foriro mi pensis, ke sen li mi ne povus vivi plu, \u0109ar dato: 22a de maro \u011duste mia naski\u011dtago kaj la tado de sta Rita vidvino, kaj la \u0109iela naski\u011dtago de mia edzo.
\nVivo kaj morto kaj eterna vivo. Io di\u015diri\u011dis, io glacii\u011dis, 22 jaroj \u015dajnis esti nur unu minuto. Mi povis, se ne – mi devis plu vivi, sed mi tuj sentis ke mi ne restis sola. Mia edzo foriris sed tamen restis en ni, inter ni. Mi povis esti forta kun la helpo de sankta spirito, mi devis diri al niaj surteraj kvin infanoj ke ili \u0109i tie sur la tero ne plu povos paroli, renkonti\u011di kun la patro. Tion mi provis diri al ili en la kapelo de la lernejo kiun inter ili tri vizitis samtempe anta\u016d la sankta e\u016dkaristio.
\nMi provis diri: mi estas forta – anka\u016d vi estu fortaj. Ni estas kune iel alie. Kaj ekde tiam Johano kaj mi kune da\u016drigas la servadon al niaj infanoj, de la parencoj. La komunumoj – de du flankoj de la vivo. Estas da\u016drigo kaj unueco: vivo estas tio – ne morto, forti\u011das nia kredo, forti\u011das la kontakto kun nia Dio. Ni \u0109iuj fortigu plu nian kredon, la kontakton kun nia bona Dio en pre\u011doj, en meditoj, en atento al nia Dio \u0109efe kun la helpo de Sankta Biblio, bonfaroj kaj en karitato.
\nKun la graco de Dio estu tiel. Amen.
\n——————————–
\nPri Johano Kirsch bv. legi \u0109e http:\/\/www.ikue.org\/niajpastroj\/kirsch\/kirsch.htm
\nFotoj:
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – cxe la tombo de diakono Johano Kirsch 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – cxe la tombo de diakono Johano Kirsch 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – inauxguro de la tabulo pri diakono Johano Kirsch 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – inauxguro de la tabulo pri diakono Johano Kirsch 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – inauxguro de la tabulo pri diakono Johano Kirsch 3<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – inauxguro de la tabulo pri diakono Johano Kirsch 4<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – meso Szekszard 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – meso Szekszard 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – meso Szekszard 3<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – prelegoj 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – prelegoj 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – prelegoj 3<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 6a tago – vespermangxo<\/figcaption><\/figure>
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 12
\nLa anta\u016dlasta tago de la 65a Kongreso de IKUE komencis per la meso en la moskeo-pre\u011dejo kiun \u0109efcelebris sac. Hatto von Hatzfeld kaj kuncelebris sac. Lajos Kobor, sac. Luigi Alfano kaj sac. Attila Szep. Oni prenis meson de la \u201eGloro de la Kruco\u201c.
\nEn la prediko sac. Hatzfeld starigis la demandon \u201eKia gloro?\u201c kaj atentigis ke kristanoj hezitis tri jarcentojn montri Kriston krucumitan. Ili ja siis pri la skandaleco de la kruvo, pri kio jam la apostolo Pa\u016dlo skribis, sed ni \u015dajne tion forgesis. Klarigante la skandalecon, la predikanto klarigis ke en tio trovi\u011das la plej profunda vero de kristanismo: Dio mem i\u011dis domo, prenis sur si nian homecon kun \u0109io kio estas homa, inkluzive la morton. Tial la kruco ne plu estas nur kruda montrigilo, sed i\u011dis signo de Dia amo al ni kaj de la savo kiun li donacis al ni.
\nSe ni parolas pri la \u201egloro de la Kruco\u201c povas temi nur pri la gloro de la Dia amo kiu reali\u011dis en la sin ofero de Jesuo. Kvankam ni do scias pri la krueleco de la morto kiu en \u0109i tiu mondo forigas homojn for de iliaj parencoj kaj amikoj, ni povas glori nian Dion kiu per la krudo de Jesuo nin savas, \u0109ar li ne deziras ke ni restu en la morto sed donacas \u0109ion ke ni vivu, diris sac. Hatto.
\n——————————–
\nLa prelegon \u201eLa lumo de la kredo konsumas la mallumon\u201c prezentis Balazs Garadnay, \u011denerala vikario, kanoniko, paro\u0125estro de la katedrala paro\u0125o en Pecs.
\nProksimante la signifon de la lumo kaj mallumo en la \u0109iuraga vivo, li diris, ke la amo de Dio kaj nia respondo je tio, la lumo de nia kredo konsumas la mallumon: la malhelon de la senscio kaj la peko. La kredo estas pli altranga lumigo, \u0109ar perceptas ne la lumon de la natura penso ,sed la menso malfermi\u011das al la supernatura lumo.
\nLa kredo estas intelekta ago, do \u011di ne estas neiveco, ne estas \u201emi opinias\u201d sed estas sankta konvinko pri tio kion ni ne vidas. En tiu lumo oni povas vidi pli ol en la natura lumo -en tio aperas la Senfina Dio, kaj en tio ni trovas la respondon por la fiona senco de nia vivo.
\nAl la demandoj \u201eKion signifas tio? Kiel montri\u011das la miraklo de la kredo?\u201c la preleganto atentigi ke ni devas vidi nin memkritike, kial ni ne kapablas fari miraklon. \u0108u nia kredo estas tiom malforta? \u0108u la\u016d tiu manko volas Jesuo, ke ni estu humilaj kaj ne memfidu nin, kaj ni fanfaronu ke ni estas la farantoj de la miraklo? La kredo donas vidon, kion la nekredo volas forpreni de ni. La kredo donas tiun liberecon, kion la nekredeco volas limigi. La kredo malfermas novan dimension anta\u016d ni: \u011di levas nian rigradon,kaj donas novan vidmanieron al ni. Alimaniere ni vidas la eventojn de nia vivo: ne la tera projekcio malfaciligas nin, sed ni vidas la eventojn tiel,kiel mem la Sinjoro volas, krome kiel li vidigas nin. Tial la kredo igas nin al senkondi\u0109an submeto al Dio: ni lasas nin mem kun plena konfido en la manon de Dio. La kredo fortigas niajn mensojn,kaj igas nin je kura\u011daj pa\u015doj, agoj.
\nLa preleganto anka\u016d foje atentigis ke la kredo estas donaco. Dio vekas tion en ni sed ne sen ni. La kredo estas homa respondo al la revelacio de Dio: Li envenas en mian vivon kaj mi tion perceptas. Tio estas la sinteno de la kredo. MI ekkonas ke Dio tu\u015dis min. Uzante ekzemplon mi povas diri: Dio metas la kandelon anta\u016dy min kaj metas apud \u011din anka\u016d la alumetojn kaj kura\u011digas min ke mi bruligu la kandelon. Kion li jam pretigis kaj donis al mi mi faras kio estas mia tasko. Nur tian rolon mi ludas en la travivo de la kredo, sed tion mi devas fari.
\n——————————–
\nSekvis la lumbildprezento \u201eLumo fine de la mondo\u201c de Rita R\u00f6ssler-Buckel Franz-Georg R\u00f6ssler pri Jakoba vojo tra Lourdes, F\u00e1tima kaj Montserrat al Santiago de Compostela.
\n——————————–
\n\u0108e la fino de la anta\u016dtagmeza programo, Marija Belo\u015devi\u0109 prezentis filmon \u201cKredo\u201d per kiu oni anona la muzikalon de la Komunumo Cenacolo. Anka\u016d \u015di prezentis novajn eldona\u0135ojn, i.a. la E-lingvan traduco de la libro de episkopo de Sisak Vlado Ko\u015di\u0109 \u201cLa paro\u0125estro \u0109e la unua frontlinio\u201d kaj la kolekton de la prelegoj de la pasintjara kongreso.
\nAnka\u016d estis prezentitaj kolektitaj respondoj koncerne la \u201cKredo\u201dn, kaj fine oni pridiskutis la kongresan deklaron.
\n——————————–
\nDum posttagmezo oni pre\u011dis Krucvojon sur la Kalvaria monteto, vizitis la terason de la \u201cOk feli\u0109anoncoj\u201c, de kie estas videbla bela panoramo de Pecs. Reveninte al la kongresejo, oni metis la florkronojn en la Esperanto-parko.
\n——————————–
\nDum la vespera programo, t.n. adia\u016da vespero kiun kunordigis sac. Hatto von Hatzfeld oni prezentis pluraj muzikaj pecoj kaj recitaloj, i.a. estis prezentita kanto \u201eIKUE en urbo Pe\u0109o\u201c kiun verkis Franz-Georg R\u00f6ssler.
\nFotoj:
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 7a tago – meso 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 7a tago – meso 2<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 7a tago – prelego<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 7a tago – kalvaria vojo<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 7a tago – esperanto-parko 1<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – 7a tago – esperanto-parko 2<\/figcaption><\/figure>
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 13
\nLa lastan tagon de la 65a Kongreso de IKUE la meson okazis en la kapelo Corpus Christi de la katedralo.
\nLa meson, kiu estis anka\u016d dankmeso \u0109efcelebris sac. Lajos Kobor, kaj kuncelebris sac. Hatto von Hatzfeld kaj sac. Attila Szep.
\nDum la prediko sac. Kobor diris, ke dum la tuta semajno oni ricevis pere de la kredo multe da graco, do pro tio invitis danki al Dio.
\nSed ne nur la kredo kreski\u011dis, ni anka\u016d ricevis plifortigon de la espero kaj poste venos la karitato \u0109i tiuj tri estas kune.
\nSankta Pa\u016dlo diris: restas la kredo, la espero kaj la karitato, sed la plej granda estas la karitato. Kiam ni nun forlasas la kongresejon kaj foriras hejmen ni kunportos ne nur la kredon, sed anka\u016d la karitaton pere de kiu ni povas travivi vivantan kredon kaj disdoni al la kredantoj, diris la predikanto, kaj da\u016dris:
\nKaj se ni disdonas la kredon kaj la karitaton tiel ni povas anka\u016d esperantigi kelkajn homojn kaj ili eksentos en nia vivo kaj konduton la veran kredon kaj oni povod diri \u201ejen via parolo estas vero, kaj anka\u016d mi sekvos Jesuon Kristo\u201c.
\nNun mi kiam mi dankis al Jesuo, ni oferos \u0109i sanktan meson unuvice por danki al Dio, alivice petante de Li la gracon por la sekvontaj horoj ke ni povu trankvile voja\u011di kaj atingi niajn konatulojn.
\nDanku al Dio pere de \u0109i tiu meso.
\nFoto:
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – lasta tago – meso en la katedrala kapelo Corpus Christi<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"adiauxa$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE –\u00a0adiauxa vespero 01<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – adiauxa vespero 02<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – adiauxa vespero 03<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"65a$ <\/a>
65a Kongreso de IKUE – adiauxa vespero 04<\/figcaption><\/figure>
\n======================================
\nMI KREDAS, n-ro 14
\nDEKLARO DE LA PARTOPRENANTOJ DE LA 65a KONGRESO DE IKUE
\nNI, ESPERANTISTAJ KATOLIKOJ
\nmembroj kaj simpatiantoj de Internacia Katolika Unui\u011do Esperantista (IKUE), privata asocio de fideluloj agnoskita de la Sankta Se\u011do, ari\u011dis en P\u00e9cs (Hungario) en la semajno de la 14a \u011dis la 21a de julio 2012 por la 65a Kongreso de la Unui\u011do, en la 102a jaro de \u011dia fondi\u011do.
\nNi alvenis el pluraj landoj de E\u016dropo por travivi kune tagojn de spiritualeco, medito, studado kaj frata kunestado, ri\u0109igitajn de la liturgiaj momentoj celebrataj kune.
\nLa temo de la Kongreso estis \u201cMi kredas je unu Dio\u201d, lige kun la Jaro de la Kredo proklamita de Lia Sankteco Papo Benedikto la 16a.
\nKun la deziro povi fari\u011di kredindaj kaj \u011dojaj atestantoj de la resurektinta Sinjoro, ni volis kompreni des pli profunde la fundamenton de la kristana kredo, la\u016d la instigo, kiun la Papo faras en sia apostola letero \u201cPorta Fidei\u201d.
\nEn tio helpis nin la animzorgado de niaj pa\u015dtistoj, kune kun la intervenoj de aliaj laikaj prelegantoj.
\nNi \u011dojas anka\u016d, ke ni povis konati\u011di kun la grava historio kaj vivo de la Eklezio de P\u00e9cs, kaj ni estas profunde dankemaj al Lia Ekscelenco Mon-ro D-ro Gy\u00f6rgy Udvardy, episkopo, pro la patreca akcepto kaj bonvolemo, kiun li elmontris al ni, sed \u0109efe pro lia pa\u015dtista instruo.
\nTiuj en P\u00e9cs estis por ni tagoj de kredo esprimata per konfesado, celebrado, travivado kaj pre\u011dado.
\nNia sindevigo estas, ke la spertojn kune travivatajn ni portos en niaj koroj al niaj hejmoj, kaj ni partoprenigos ilin al niaj proksimuloj. Ni da\u016drigos unuope la iradon kiun ni profundigis kaj prifortigis en P\u00e9cs, per konstanteco en pre\u011dado, studado kaj partopreno en la Liturgio.
\nJe la fino de \u0109i tiu Kongreso ni adresas nian fratan saluton kaj la esprimon de kristana estimo al la Diocezo de P\u00e9cs.
\nNi adresas anka\u016d fratan saluton al niaj gefratoj de IKUE kiuj ne povis esti kun ni. Specialan saluton ni adresas al la evangelianaj gefratoj de Kristana Esperantista Ligo Internacia (KELI), esprimante la deziron, ke ni balda\u016d realigu plian ekumenan iniciaton, la\u016d unu el la a\u016dspicioj je la bazo de la Jaro de la Kredo.
\nPor \u0109iuj ni pre\u011das kaj al \u0109iuj ni petas pre\u011di por la agado de la kristanaj Esperantistoj.
\nDio benu!
\n——————————–
\nIKUE
\nwww.ikue.org
\nMarija Belosevic
\nVic-prezidantino de IKUE
\nikuekongreso@gmail.com
\n================================
\nFOTOJ PRI LA URBO PECS, LA KATEDRALO KAJ LA EPISKOPA PALACO:
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 01<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 02<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 03<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 04<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 05<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 06<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 07<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 08<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 09<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 10<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 11<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 12<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 13<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 14<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 15<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 16<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 17<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 18<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 19<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 20<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 21<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 22<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 23<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 24<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 25<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 26<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 27<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 28<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 29<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 30<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 31<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 32<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 33<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 34<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 35<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"urbo$ <\/a>
urbo Pecs 36<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"Katedralo$ <\/a>
Katedralo de Pecs – nokte<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"katedralo$ <\/a>
katedralo de Pecs 01<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"katedralo$ <\/a>
katedralo de Pecs 02<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"katedralo$ <\/a>
katedralo de Pecs 03<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"katedralo$ <\/a>
katedralo de Pecs 04<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"katedralo$ <\/a>
katedralo de Pecs 05<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"katedralo$ <\/a>
katedralo de Pecs 06<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"katedralo$ <\/a>
katedralo de Pecs 07<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"katedralo$ <\/a>
katedralo de Pecs 08<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"katedralo$ <\/a>
katedralo de Pecs 09<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"episkopa$ <\/a>
episkopa palaco de Pecs 01<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"episkopa$ <\/a>
episkopa palaco de Pecs 02<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"episkopa$ <\/a>
episkopa palaco de Pecs 03<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"episkopa$ <\/a>
episkopa palaco de Pecs 04<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"episkopa$ <\/a>
episkopa palaco de Pecs 05<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"episkopa$ <\/a>
episkopa palaco de Pecs 06<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"episkopa$ <\/a>
episkopa palaco de Pecs 07<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"episkopa$ <\/a>
episkopa palaco de Pecs 08<\/figcaption><\/figure>
\n
$\"episkopa$ <\/a>
episkopa palaco de Pecs 09<\/figcaption><\/figure><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
65a Kongreso de IKUE P\u00e9cs, Hungario, de la 14-a \u011dis la 21-a de julio 2012 ===================================== MI KREDAS, n-ro 1 La 1-a tago de la 65-a Kongreso de IKUE En Pecs la 14-an de julio…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,3,7],"tags":[20,23,33],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/645"}],"collection":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=645"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/645\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=645"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=645"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=645"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}