NI MORTAS POR RESUREKTI<\/p>\n
Ni rememoras en la Tago de Mortintoj \u0109iujn niajn forpasintojn: familianoj, parencoj kaj geamikoj kiuj jam estas en la \u0109ielo. Ni volas rememori ilin sopire, reasertante, plian fojon, ke ni ne \u0109esas ami ilin pro ilia iro \u0109e Dion \u0109ar, la\u016d la libro Sa\u011deco de Salomono: \u201cTiuj, kiuj fidas al Li, komprenos la veron, kaj la fideluloj da\u016dre \u011duos Lian amon, \u0109ar graco kaj kompato apartenas al Liaj elektitoj.\u201d (Sa\u011d 3, 9)<\/p>\n
Ni \u0109iam imagas la eblon pri la morto de aliaj, kvaza\u016d \u011di neniam venos al ni. Kaj, subite, ni perdas amatan parencon kaj ni estas senigitaj de ties \u0109eesto inter ni. Tiumomente, ni bezonas homojn, kiuj scias a\u016dskulti nin kaj kun kiuj ni povas esti ni mem. Ni bezonas tiel sufi\u0109e intimajn homojn, ke tiuj ne miros niajn larmojn nek postulos klarigojn. Kaj tiam, en tiaj momentoj, neeviteblaj en vivo de \u0109iu el ni, povas karesi nian koron la vortoj de la \u2018Rideto-Papo\u2019 Johano Pa\u016dlo la 1-a: \u201cDio \u0109iam tenas la okulojn malfermite sur ni, e\u0109 tiam, kiam \u015dajnas esti nokto. Li estas patro; plie, estas patrino\u201d. Kaj ni anka\u016d povas deklami la belan pre\u011don de Sankta Ambrozio: \u201cho Sinjoro, ni ne beda\u016dras \u0109ar Vi forprenis lin\/\u015din, sed ni dankas al Vi \u0109ar Vi donacis lin\/\u015din al ni\u201d.<\/p>\n
Ververe la perdo de iu amata parenco estas tre doloriga. \u0108efe tiam, kiam tiu perdo estas ne-anta\u016dvidebla, perforta a\u016d tragika. Kiu povas kompreni la doloron de patro a\u016d patrino kiu perdas sian filon ? \u0108u estos doloro pli granda kaj intensa ol tia ? Kelkaj patrinoj jam asertis, ke nek la nasko-doloro nek kancero estas pli fortaj ol la doloro perdi filon. Kaj ni tuj konstatas dum la tagoj post la perdo de amatulo: \u201cNi neniam \u0109esos sopiri tiun, kiu forpasis. Sed ni eklernos vivi sen li\/\u015di\u201d. \u015cajnas ke, krom la doloro, anka\u016d ekaperas iom post iom ia intensa lumo, kiu venkas \u0109ian malesperon kaj senesperecon: la amo de Dio ! Kaj tiam malfermi\u011das la espero, ke niaj forpasintoj \u201cripozas en la paco de la Eternulo\u201d.<\/p>\n
Iu afero estas certa, se ni kredas je la Resurektinto: \u201cLa kristano kiu alkro\u0109as sian morton al la morto de Jesuo rigardas la morton kiel mar\u015dadon en Lin kaj kiel eniron en la Eternan Vivon\u201d (Katekismo de Katolika Eklezio, 1020). Ni mortas por resurekti, por lo\u011di \u011dis-eterne kun Dio. Evidente, akcepti la morton kiel amo-agon ne estas facile. Ni nur trovos komforton kaj estos rekura\u011digitaj de Jesuo Kristo: Tiu, kiu donas sian vivon pro amo ! La espero kiu nin atendas estas tiu, kiun la Apokalipso priskribas: \u201ckaj Li forvi\u015dos \u0109iun larmon el iliaj okuloj; kaj la morto jam ne ekzistos; ne plu ekzistos funebro, nek plorado, nek doloro; la unuaj aferoj forpasis\u201d (Apo 21, 4).<\/p>\n
En tiuj tagoj, ni volas renovigi nian kredon je Kristo Resurektinta, Sinjoro de la vivantoj kaj mortintoj. Kaj por \u0109iuj forpasintaj homoj ni petegas: \u201cDonu al ili, ho Sinjoro, la eternan ripozon ! Kaj la senfina lumo lumigu ilin ! Ripozu je paco ! Amen\u201d.<\/p>\n
Psalmo 23-a \u2013 “Dio gastigas la persekutiton”
\nPsalmo de David.
\nLa Eternulo estas mia pa\u015dtisto; mi mankon ne havos.
\nSur verdaj herbejoj Li ripozigas min, Apud trankvilaj akvoj Li kondukas min.
\nLi kvietigas mian animon; Li kondukas min la\u016d vojo de la vero, pro Sia nomo.
\nE\u0109 kiam mi iros tra valo de densa mallumo, Mi ne timos malbonon, \u0109ar Vi estas kun mi;
\nVia bastono kaj apogi\u011dilo trankviligos min. Vi kovras por mi tablon anta\u016d miaj malamikoj;
\nVi \u015dmiris per oleo mian kapon, mia pokalo estas plenigita.
\nNur bono kaj favoro sekvos min en la da\u016dro de mia tuta vivo;
\nKaj mi restos en la domo de la Eternulo eterne.<\/p>\n
*******************************************************<\/p>\n
MORREMOS PARA RESSUSCITAR<\/p>\n
N\u00f3s relembramos no Dia de Finados todos os nossos falecidos: familiares, parentes e amigos que j\u00e1 est\u00e3o no c\u00e9u. N\u00f3s queremos relembr\u00e1-los com saudade, reafirmando uma vez mais que n\u00f3s n\u00e3o deixamos de am\u00e1-los por eles terem ido para o Pai pois, conforme o livro da Sabedoria de Salom\u00e3o: \u201cOs que nele confiam compreender\u00e3o a verdade, e os que lhe s\u00e3o fi\u00e9is viver\u00e3o junto dele no amor, pois a gra\u00e7a e a miseric\u00f3rdia est\u00e3o reservadas para os seus escolhidos.\u201d (Sb 3, 9)<\/p>\n
N\u00f3s sempre imaginamos a possibilidade que os outros venham a falecer, como se a morte nunca viesse at\u00e9 n\u00f3s. E, subitamente, n\u00f3s perdemos um parente amado e n\u00f3s ficamos privados da sua presen\u00e7a entre n\u00f3s. Nesse momento, n\u00f3s precisamos de pessoas que saibam nos escutar e com os quais n\u00f3s podemos ser n\u00f3s mesmos. N\u00f3s precisamos de pessoas suficientemente \u00edntimas para n\u00e3o estranhar as nossas l\u00e1grimas nem exigir explica\u00e7\u00f5es. E ent\u00e3o, em tais momentos inevit\u00e1veis na vida de cada um de n\u00f3s, podem acariciar os nossos cora\u00e7\u00f5es as palavras do \u2018Papa do Sorriso\u2019 Jo\u00e3o Paulo I: \u201cDeus sempre mant\u00e9m os olhos abertos sobre n\u00f3s, mesmo quando parece ser noite. Ele \u00e9 pai; e tamb\u00e9m \u00e9 m\u00e3e\u201d. E n\u00f3s tamb\u00e9m podemos declamar a bela prece de Santo Ambr\u00f3sio: \u201coh Senhor, n\u00f3s n\u00e3o lamentamos porque Tu o(a) levaste, mas n\u00f3s agradecemos-Te porque Tu o(a) deste de presente para n\u00f3s\u201d.<\/p>\n
Em verdade, a perda de um parente amado \u00e9 muito doloroso. Principalmente quando essa perda acontece de maneira imprevis\u00edvel, violenta ou tr\u00e1gica. Quem pode compreender a dor do pai ou da m\u00e3e que perde o seu filho? H\u00e1 dor maior e mais intensa que essa? Algumas m\u00e3es j\u00e1 chegaram a afirmar que nem a dor do parto ou o c\u00e2ncer s\u00e3o mais fortes que a dor de perder um filho. E n\u00f3s logo constatamos durante os dias posteriores \u00e0 perda da pessoa querida: \u201cN\u00f3s nunca deixaremos de sentir saudades daquele que faleceu. Mas n\u00f3s aprenderemos a viver sem ele(a)\u201d. Parece que, al\u00e9m da dor, tamb\u00e9m aparece pouco a pouco uma luz intensa que vence toda a trag\u00e9dia e desespero: o amor de Deus! E ent\u00e3o abre-se a esperan\u00e7a que os nossos falecidos \u201crepousam na paz do Senhor\u201d.<\/p>\n
Uma coisa \u00e9 certa se n\u00f3s cremos no Ressuscitado: \u201cO crist\u00e3o que une a sua morte \u00e0 morte de Jesus observa a morte como uma marcha na dire\u00e7\u00e3o Dele e como entrada na Vida Eterna\u201d (Catecismo da Igreja Cat\u00f3lica, 1020). Morremos para ressuscitar, para morar at\u00e9 a eternidade com Deus. Evidentemente, aceitar a morte como ato de amor n\u00e3o \u00e9 f\u00e1cil. N\u00f3s apenas encontraremos conforto e seremos encorajados atrav\u00e9s de Jesus Cristo: Aquele que d\u00e1 a sua vida por amor! A esperan\u00e7a que nos espera \u00e9 aquela que o Apocalipse descreve: \u201cEle vai enxugar toda l\u00e1grima dos olhos deles, pois nunca mais haver\u00e1 morte, nem luto, nem grito, nem dor. Sim! As coisas antigas desapareceram!\u201d (Ap 21, 4).<\/p>\n
Nesses dias, queremos renovar a nossa cren\u00e7a em Cristo Ressuscitado, Senhor dos vivos e dos mortos. E para todas as pessoas falecidas n\u00f3s imploramos: \u201cDai-lhes, oh Senhor, o repouso eterno! Que a luz infinita os ilumine! Repousem em paz! Am\u00e9m\u201d.<\/p>\n
SALMO 23 – “Deus hospeda o perseguido”
\nSalmo. De Davi.
\nJav\u00e9 \u00e9 o meu pastor. Nada me falta.
\nEm verdes pastagens me faz repousar; para fontes tranq\u00fcilas me conduz, e restaura minhas for\u00e7as.
\nEle me guia por bons caminhos, por causa do seu nome.
\nEmbora eu caminhe por um vale tenebroso, nenhum mal temerei, pois junto a mim est\u00e1s; teu bast\u00e3o e teu cajado me deixam tranq\u00fcilo.
\nDiante de mim preparas a mesa, \u00e0 frente dos meus opressores; unges minha cabe\u00e7a com \u00f3leo, e minha ta\u00e7a transborda.
\nSim, felicidade e amor me acompanham todos os dias da minha vida.
\nMinha morada \u00e9 a casa de Jav\u00e9, por dias sem fim.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
NI MORTAS POR RESUREKTI Ni rememoras en la Tago de Mortintoj \u0109iujn niajn forpasintojn: familianoj, parencoj kaj geamikoj kiuj jam estas en la \u0109ielo. Ni volas rememori ilin sopire, reasertante, plian fojon, ke ni ne…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,3,7,13],"tags":[20,23,33,80],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/208"}],"collection":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=208"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/208\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=208"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=208"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=208"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}