{"id":1944,"date":"2020-11-28T17:14:44","date_gmt":"2020-11-28T20:14:44","guid":{"rendered":"http:\/\/vitor.6te.net\/?p=1944"},"modified":"2020-11-28T17:14:44","modified_gmt":"2020-11-28T20:14:44","slug":"la-lasta-vizitantino-25-an-de-decembro-eo-pt","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vitor.6te.net\/?p=1944","title":{"rendered":"La Lasta Vizitantino &#8211; 25-an de decembro &#8211; EO \/ PT"},"content":{"rendered":"<p><strong>La 25-a de decembro &#8211; Kristnasko<\/strong><\/p>\n<h2 style=\"text-align: justify;\">La lasta vizitantino<\/h2>\n<p style=\"text-align: justify;\">Tio okazis en Bet-Le\u0125em, dum tagi\u011do. La stelo \u0135us malaperis, la lasta pilgrimanto jam eliris la stalon, la Virgulino estis aran\u011dinta la \u015dtofetojn sur la pajlo kaj la infano balda\u016d, finfine, ekdormos. Sed, \u0109u la homoj dormas en Kristnaska nokto?&#8230;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Milde, la pordo malfermi\u011dis, direblus, tu\u015dita de elspiro, ne de ies mano. \u0108e sojlo aperis virino, kovrita de \u0109ifonoj, tiel maljuna kaj sulkita, ke, sur \u015dia viza\u011do, de koloro sektera, \u015diaj lipoj \u015dajnis plia sulketo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Rigardinte \u015din, Maria ektimis. La stranga ino aspektis kiel malbona feino. Feli\u0109e, Jesuo estis dormanta! La azeno kaj la bovo ma\u0109adis la pajlon, trankvile, dum ili observantis tiun kiu enirantas, kvaza\u016d ili konus \u015din de \u0109iam. La Virgulino, tamen, rigardadis \u015din fikse. Kaj \u0109iu pa\u015do de la virino \u015dajnis tiom peza kaj longa kiom la jarcentoj.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">La granda\u011da sinjorino da\u016dre pa\u015dis, kaj jen ke \u015di atingis la staltrogon. Dank&#8217;al Dio, Jesuo ankora\u016d estis dormanta. Sed, \u0109u la homoj dormas en Kristnaska nokto?&#8230;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Subite, Jesuo infano malfermis la okuletojn kaj lia patrino impresi\u011dis rigardante, ke la okuloj de la nekonatulino kaj de la infano estis samaj kaj brilis kun sama espero.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">La maljunulino, tiam, sin movis sur la pajlon, dum \u015dia mano ser\u0109adis, en la amaso da propraj \u0109ifonoj, ion kio \u015dajnis bezoni multajn jarcentojn por esti trovita. Maria \u015din rigardadis kaj \u0109iam kun la sama maltrankvileco. La bestoj \u015din rigardadis, same, sed sen ajn surprizo, kvaza\u016d ili jam scius tion, kio estis okazonta.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Finfine, post longega tempoda\u016dro, la maljuna sinjorino sukcesis eltiri, el siaj \u0109ifonoj, a\u0135on, kiun \u015di tenis ka\u015dita en \u015dia mano kaj metis sur la manojn de la infano.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Post ricevi \u0109iujn trezorojn de la Sa\u011duloj kaj la donacojn de la pa\u015dtistoj, pri kio temus tiu donaco? Maria, de sia loko, ne sukcesis vidi \u011din. Nur povis vidi la maljunigitan dorson, kurbigita dum la jaroj, mallevi\u011dinta pli kaj pli sur la celatan lulileton. Tamen, la azeno kaj la bovo &#8211; kiuj povis vidi \u015din pli bone de siaj lokoj &#8211; estis da\u016dre trankvilaj.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Tiu sceno da\u016dris multan tempon. Poste, la maljunulino levis sin, kvaza\u016d liberigita de la pezega \u015dar\u011do kiu igis \u015din dorsokurba dum tiom longa tempo. \u015ciaj \u015duldroj ne plu estis fleksitaj, la kapo apena\u016d tu\u015dis la supron de la stalo kaj la viza\u011do, mirakle, tute rejuni\u011dis. Nur post \u015di malproksimi\u011dis el la staltrogo, porden, por malaperi en la nokton el kie \u015di venis, Maria povis, finfine, vidi tion, kio estis la mistera donaco.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Eva (tiu \u0109i estis la virino) redonis al la infano etan pomon, la pomon de la origina peko (kaj de tiom multaj aliaj kiuj devenis de \u011di!). Kaj la ru\u011da pometo briladis sur la manoj de \u0135usnaskitulo tiel, kiel la globo de la nova mondo kiu \u0135us naski\u011dis kun li.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Fonto: J\u00earome kaj Jean THARAUD, <strong>La rakontoj de la Virgulino<\/strong> &#8211; Plon, 1940<\/p>\n<hr \/>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>25 de dezembro &#8211; Natividade de Nosso Senhor Jesus Cristo<\/strong><\/p>\n<h2 style=\"text-align: justify;\">A \u00daltima Visitante<\/h2>\n<p style=\"text-align: justify;\">Aconteceu em Bel\u00e9m, ao romper o dia. A estrela apenas desaparecera, o \u00faltimo peregrino havia deixado o est\u00e1bulo, a Virgem ajeitara os paninhos na palha e a crian\u00e7a iria, finalmente, dormir. Mas ser\u00e1 que as pessoas dormem na noite de Natal?&#8230;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Suavemente, a porta se abriu, dir-se-ia, tocada, por um sopro, e n\u00e3o pela m\u00e3o de algu\u00e9m. Na soleira, surgiu uma mulher, coberta de trapos, t\u00e3o idosa e t\u00e3o enrugada que, em seu rosto, cor de terra seca, os l\u00e1bios pareciam uma ruga a mais.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Vendo-a, Maria teve medo. A estranha tinha ares de fada m\u00e1. Felizmente, Jesus dormia! O asno e o boi mastigavam a palha, tranq\u00fcilamente, enquanto observavam aquela que entrava, como se a conhecessem desde sempre. A Virgem, por\u00e9m, n\u00e3o tirava os olhos dela. E cada passo dado pela mulher parecia arrastado e longo como os s\u00e9culos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A anci\u00e3 continuava a avan\u00e7ar, e eis que se acerca da manjedoura. Gra\u00e7as a Deus, Jesus continuava a dormir. Mas ser\u00e1 que algu\u00e9m consegue dormir na noite de Natal?&#8230;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">De repente, Jesus menino abriu os olhinhos, e sua m\u00e3e ficou impressionada vendo que os olhos da estranha mulher e os da crian\u00e7a eram id\u00eanticos e brilhavam com a mesma esperan\u00e7a.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A idosa, ent\u00e3o, se debru\u00e7ou sobre a palha, enquanto a m\u00e3o buscava, no emaranhado dos pr\u00f3prios andrajos, algo que parecia merecer s\u00e9culos e mais s\u00e9culos para ser encontrado. Maria a observava e sempre com a mesma inquietude. Os animais a olhavam, igualmente, mas sem qualquer surpresa, como se j\u00e1 soubessem o que estava para acontecer.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Enfim, ap\u00f3s delongado espa\u00e7o de tempo, a velha senhora conseguiu tirar de dentro dos seus farrapos, um objeto que mantinha escondido na m\u00e3o e que colocou nas m\u00e3os da crian\u00e7a.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Ap\u00f3s todos os tesouros dos Reis Magos e os presentes dos pastores, o que seria aquele presente? Maria, de onde estava, n\u00e3o conseguia v\u00ea-lo. S\u00f3 lobrigava as costas envelhecidas, encurvadas pela idade, abaixando-se, cada vez mais, sobre o pretenso bercinho. Por\u00e9m, o asno e o boi que. de onde estavam, conseguiam v\u00ea-la melhor, continuavam tranq\u00fcilos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Esta cena durou muito tempo. Mais tarde, a velha senhora se levantou, como se aliviada do pesado fardo que a mantivera encurvada por tanto tempo. Seus ombros j\u00e1 n\u00e3o estavam arqueados, a cabe\u00e7a quase tocava o colmo da palho\u00e7a e o rosto, milagrosamente, havia recuperado a juventude. S\u00f3 quando se afastou da manjedoura, em dire\u00e7\u00e3o \u00e0 porta, para desaparecer dentro da noite de onde chegara, \u00e9 que Maria p\u00f4de, finalmente, ver o que era o misterioso presente.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Eva (esta era a mulher) havia devolvido \u00e0 crian\u00e7a uma pequena ma\u00e7\u00e3, a ma\u00e7\u00e3 do pecado original (e de tantos outros que dele advieram!) E a ma\u00e7\u00e3zinha vermelha brilhava nas m\u00e3os do rec\u00e9m-nascido como o globo do novo mundo que acabava de nascer com ele.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Fonte: J\u00earome e Jean THARAUD, <strong>Os contos da Virgem<\/strong>, Plon, 1940.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>La 25-a de decembro &#8211; Kristnasko La lasta vizitantino Tio okazis en Bet-Le\u0125em, dum tagi\u011do. La stelo \u0135us malaperis, la lasta pilgrimanto jam eliris la stalon, la Virgulino estis aran\u011dinta la \u015dtofetojn sur la pajlo&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,3,7,13],"tags":[144,140,46,137,125,138,141,142,143,139],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1944"}],"collection":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1944"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1944\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1945,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1944\/revisions\/1945"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1944"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1944"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1944"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}