{"id":135,"date":"2009-05-24T13:25:12","date_gmt":"2009-05-24T16:25:12","guid":{"rendered":"http:\/\/vitorluiz.6te.net\/?p=135"},"modified":"2009-05-24T13:25:12","modified_gmt":"2009-05-24T16:25:12","slug":"la-monujo-tradukita-el-la-portugala-originala-verko-a-carteira","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vitor.6te.net\/?p=135","title":{"rendered":"La Monujo &#8211; tradukita el la portugala originala verko &quot;A Carteira&quot;"},"content":{"rendered":"<p align=center><strong>La Monujo<br \/>\nMa\u015dado de Asizo (Machado de Assis)<\/strong><\/p>\n<p>&#8230;Subite, Honorio rigardis la grundon kaj ekvidis monujon.<br \/>\nMallevi\u011di, preni kaj teni \u011din estis kelksekunda tasko. Neniu lin vidis, escepte de viro, kiu estis \u0109e la pordo de butiko, kaj, sen lin koni, diris al li ridante:<br \/>\n&#8211; Ho, se vi ne \u011din trovus; vi poreterne \u011din perdus.<br \/>\n&#8211; Jes ja, konsentis Honorio hontanta.<br \/>\nPor taksi la favorecon de \u0109i monujo, oni bezonas scii, ke Honorio morga\u016d devas pagi \u015duldon, kvarcent kaj kelkajn mil-rejsojn, kaj la monujo estis plenplena. La \u015duldo ne \u015dajnas altvalora por homo de sama situacio kiel Honorio, kiu advokatas; sed \u0109iuj kvantoj estas grandaj a\u016d malgrandaj, la\u016d la cirkonstancoj, kaj \u0109i tiuj ne povus esti pli malbonaj por li. Familiaj elspezoj troaj, unue pro servoj al parencoj, poste por kontentigi la edzinon, kiun la soleco \u0109iam tedis; balo iufoje, vesperman\u011do alifoje, \u0109apeloj, ventumiloj, tiom da aliaj aferoj, ke ne plu estis rimedo krom iom post iom konsumi la estontecon.<br \/>\n\u015culdanti\u011dis. Unue de la fakturoj de butikoj kaj magazenoj; poste li prunteprenis, ducent de iu, tricent de alia, kvincent de tria, kaj \u0109io kostkreskante, kaj baloj okazante, kaj vesperman\u011dojn \u011duante, kvaza\u016d senfina vortico, kavego.<br \/>\n&#8211; Al Vi nun estas bone, \u0109u ne? lastatempe estis lin demandanta Gustavo C&#8230;, advokato kaj intimulo de la familio.<br \/>\n&#8211; Nun jes, mensogis Honorio.<br \/>\nLa vero estas, ke al li estis malbone. Malmultaj aferoj, de malgranda sumo, kaj maldiligentaj reprezentitoj; doma\u011dege li \u0135us perdis proceson, al kiu li esperis fortege. Ne nur ricevis malmulton, sed e\u0109 \u015dajnas, ke \u011di fortiris de li iom el lia jura reputacio; iel ajn, aferoj kiuj \u015dimis en la \u0135urnaloj.<br \/>\nS-ino Amelia nenion sciis; li nenion raportis al sia edzino, \u0109u bonaj \u0109u malbonaj negocoj. Al neniu li ion raportis. Li \u015dajnigis esti tiel \u011doja kvaza\u016d li na\u011dus sur maro de prospero. Kiam Gustavo, kiu \u0109iunokte iris al lia hejmo, kutime parolis unu a\u016d du \u015dercojn, li tiam respondis per tri kaj kvar; kaj poste li iris a\u016dskulti pecojn de germana muziko, kiujn S-ino Amelia tre bone ludis per piano, kaj kiujn Gustavo a\u016dskultis kun neesprimebla plezuro, a\u016d ili ludis kartojn, a\u016d nur babilis pri politiko.<br \/>\nIutage, la edzino trovis lin kisadanta la filinon, kvar-a\u011da infano, kaj vidis liajn malsekajn okulojn; \u015di miregis, kaj lin demandis, kio okazas.<br \/>\n&#8211; Nenio, nenio.<br \/>\nOni komprenas, ke estis la timo pri la estonteco kaj la teruro pri la mizero.<br \/>\nSed la esperoj tamen \u0109iam revenis facile. La penso, ke pli bonaj tagoj ja revenos, tuj donis al li komforton por batali. Li estis je a\u011do de tridek-kvar jaroj; estis la principo de la kariero: \u0109iuj principoj malfacilas. Kaj da\u016dre laboras, atendas, elspezas, petas fide a\u016d: prunte, por pagi malbone, kaj je malbonaj horoj.<br \/>\nLa hodia\u016da ur\u011da \u015duldo estas damnindaj kvarcent kaj kelkaj mil-rejsoj je kale\u015doj. Neniam la fakturo tiel malfruis, nek tiel kreskis, kiel nun; kaj, rigore, la kreditoro lin ne mort-minacis per tran\u0109ilo sur lia brusto; sed diris hodia\u016d al li acidajn vortojn, kun malbona gesto, kaj Honorio volas pagi al li ja hodia\u016d. Estis la kvina posttagmeze.<br \/>\nLi tiam memoris iri al iu a\u011diotisto, sed revenis sen riski peti ion de li. Nur post sin tredi sur la Asemblea Strato li ekvidis la monujon sur la grundo, prenis kaj enpo\u015digis \u011din, kaj vojiris.<br \/>\nDum la unuaj minutoj, Honorio nenion pensis; nur iris, iris, iris, \u011dis la Placo de la Karioka. Sur la Placo li haltis kelkajn momentojn, &#8211; sin tredis poste sur la Strato de la Karioka, sed tuj revenis, kaj eniris Urugvajanan Straton. Senkonscie, iom poste li sin trovis sur la Placo de S-ta Francisko de Pa\u016dla; kaj, krome, nescie, eniris Kafejon. Petis ion kaj apogis sin je la muro, rigardante eksteren. Timis malfermi la monujon; eble li ne trovos ion, nur paperojn kaj senvalorajn por li. Samtempe, kaj tiu estis la \u0109efkialo de la pripensoj, la konscienco lin demandis, \u0109u li povus uzi la monon, kiun li trovus. Ne lin demandis kun nescia karaktero, sed ja kun ironia kaj ripro\u0109a esprimo. \u0108u li povus fruktuzi la monon, kaj pagi la \u015duldon per \u011di?<br \/>\nJen la afero. La konscienco \u0135us lin diris, ke li ne povus, ke li devus kunpreni la monujon al policejo, a\u016d \u011din anonci; sed tuj post kiam \u011di al li diris tion, tiam ekaperis la nuntempaj angoroj, kaj ili allogegis lin, kaj invitadis lin pagi al la kale\u015dejo. Ili e\u0109 lin diris ke, se li perdintus \u011din, neniu \u011din donus al li; tia ruza konsilo lin kura\u011digis.<br \/>\n\u0108io \u0109i okazis anta\u016d ol malfermi la monujon. Li \u011din elpo\u015digis, finfine, sed timege, preska\u016d sekrete; malfermis \u011din, kaj ektremi\u011dis. Estis mono, multe da mono; li ne kalkulis, sed vidis du monbiletojn de ducent mil-rejsoj, kelkaj de kvindek kaj de dudek; kapkalkulis \u0109irka\u016d sepcent mil-rejsojn a\u016d plu; minimume, sescent. La \u015duldo fini\u011dus; kelkaj ur\u011daj elspezoj malaperus. Honorio havis tentojn fermi la okulojn, ekkuri al la kale\u015dejo, pagi, kaj, post kiam la \u015duldo estas pagita, adia\u016d; li repaci\u011dos interne. Fermis la monujon, kaj timante \u011din perdi, reenpo\u015digis \u015din.<br \/>\nSed tuj poste li \u011din elpo\u015digis denove, kaj \u011din malfermis, volante kalkuli la sumon. Kial kalkuli? \u0108u \u011di estas lia? Finfine li sin venkis kaj kalkulis: la sumo estis sepcent kaj tridek mil-rejsoj. Honorio ekfrostotremis.<br \/>\nTion neniu vidis, neniu sciis; eble tio povus esti hazarda\u0135o, lia bona sorto, an\u011delo&#8230; Honorio veis pro sia nekredo je la an\u011deloj&#8230;<br \/>\nSed kial li ne devus ilin kredi? Kaj rerigardis al la mono, pririgardis, igis \u011din flui sur la manoj; poste, decidis la malsamon \u2013 ne uzi la trovita\u0135on, \u011din redoni.<br \/>\n\u011cin redoni al kiu? Li tiam komencis vidi, \u0109u estis ia signo en la monujo.<br \/>\n&#8220;Se estos nomo, ajn indiko, mi ne povos eluzi la monon&#8221;, li pensis.<br \/>\nLi esploregis la monujajn po\u015detojn. Trovis leterojn, kiujn li ne malfermis, falditajn leteretojn, kiujn li ne legis, kaj finfine vizitkarton; legis la nomon; \u011di estis de Gustavo. Sed do, la monujo?&#8230; Pririgardis \u011din ekstere, kaj \u011di \u015dajnis al li efektive de lia amiko. Rerigardis internen; trovis aliajn du kartojn, aliajn tri, aliajn kvin. Ne eblis dubi; ja estas de lia amiko.<br \/>\nLa eltrovo mal\u011dojigis lin. Li ne povus ekposedi la monon, sen praktiki agon nelican, kaj, tiukaze, dolorigan al sia koro \u0109ar \u011di estis malprofita al amiko. La tuta kastelo konstruita falruini\u011dis kvaza\u016d karto-kastelo. Li trinkis la lastan guton de kafo , sen rimarki, ke \u011di estis malvarma. Eliris, kaj nur tiam rimarkis, ke preska\u016d estis nokto. Piediris hejmen. \u015cajne la neceseco ankora\u016d lin donis du pu\u015dojn, sed li rezistis.<br \/>\n&#8220;Paciencon, li sin diris; morga\u016d mi vidos, kion mi povos fari.&#8221;<br \/>\nAtinginte la domon, jam tie li ekvidis Gustavon, iom maltrankvila kaj e\u0109 S-ino Amelia anka\u016d aspektis same. Eniris ridante, kaj demandis la amikon, \u0109u io mankis al li.<br \/>\n\u2014 Nenio.<br \/>\n\u2014 Nenio?<br \/>\n\u2014 Kial?<br \/>\n\u2014 Metu la manon en la po\u015don; nenio mankas al vi?<br \/>\n\u2014 Mankas al mi la monujo, diris Gustavo sen meti la manon en la po\u015don.<br \/>\n\u2014 \u0108u vi scias, kiu \u011din trovis?<br \/>\n\u2014 Trovis \u011din mi, diris Honorio donante \u011din al li.<br \/>\nGustavo \u011din prenis trorapideme, kaj malfide rigardis al la amikon. Tia rigardo estis la\u016d Honorio kvaza\u016d stileto-frapo; post tiom da bataloj kontra\u016d la neceseco, \u011di estis trista premio. Honorio ridetis amare; kaj, \u0109ar la alia lin demandis, kie li \u011din trovis, li donis la \u011dustajn klarigojn.<br \/>\n\u2014 Sed vi rekonis \u011din?<br \/>\n\u2014 Ne; mi trovis viajn vizitkartojn.<br \/>\nHonorio sin turnis, kaj iris \u015dan\u011di la tualeton por la vesperman\u011do.<br \/>\nTiam Gustavo tiris denove la monujon, malfermis \u011din, iris al unu el la po\u015detoj, prenis unu el la leteretoj, kiujn la alia ne volis malfermi nek legi, kaj etendis \u011din al S-ino Amelia, kiu, angore kaj tremante, dis\u015diris \u011din je tridek mil eroj: \u011di estis amo-letereto.<\/p>\n<p align=center><b>FINO<br \/>\nTradukita de Vitor Luiz Rigoti dos Anjos<br \/>\nMarto &#8211; 2008<\/b><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>La Monujo Ma\u015dado de Asizo (Machado de Assis) &#8230;Subite, Honorio rigardis la grundon kaj ekvidis monujon. Mallevi\u011di, preni kaj teni \u011din estis kelksekunda tasko. Neniu lin vidis, escepte de viro, kiu estis \u0109e la pordo&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7,10],"tags":[33,64],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/135"}],"collection":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=135"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/135\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=135"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=135"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=135"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}