{"id":851,"date":"2014-01-16T14:47:33","date_gmt":"2014-01-16T16:47:33","guid":{"rendered":"http:\/\/vitorluiz.6te.net\/?page_id=851"},"modified":"2014-01-16T14:47:33","modified_gmt":"2014-01-16T16:47:33","slug":"brevieraj-legajoj-de-la-kristnaska-tempo","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/vitor.6te.net\/?page_id=851","title":{"rendered":"Brevieraj Lega\u0135oj de la Kristnaska Tempo"},"content":{"rendered":"

Liturgio de la Horoj – Liturgia das Horas<\/strong><\/p>\n

La Dua-Lega\u0135oj de Kristnaska Tempo – As Segundas Leituras do Tempo do Natal<\/strong><\/p>\n

(As leituras em portugu\u00eas est\u00e3o dispon\u00edveis no site www.liturgiadashoras.org, gratuitamente)
\nLa 24-a de decembro – Vero elkreskas el la tero kaj la justeco rigardas el la \u0109ielo<\/i> – Sankta A\u016dgusteno<\/a>
\nKristnasko – Konscienci\u011du, ho Kristano, pri via digneco<\/i> – Sankta Leono Magno<\/a>
\nLa 26-a de decembro – Sankta Stefano – La armiloj de la karitato<\/i> – Sankta Fulgencio de Ruspe<\/a>
\nLa 27-a de decembro – Sankta Johano Apostolo Evangeliisto – La vivo elmontri\u011dis en nia karno –<\/i> Sankta A\u016dgusteno<\/a>
\nLa 28-a de decembro – Sanktaj Senkulpuloj, martiroj – Ili ankora\u016d ne parolas sed jam proklamas Kriston – <\/i>Sankta Kvodvultdeo<\/a>
\nLa 29-a de decembro – En la pleneco de la tempoj, venis al ni la pleneco de la Dieco – <\/i>Sankta Bernardo<\/a>
\nLa 30-a de decembro – La Verbo fari\u011dinta karno diigas la homon – <\/i>Sankta Hipolito<\/a>
\nSankta Familio \u2013 Jesuo, Maria kaj Jozefo – La instruoj de Nazaret – <\/i>Papo Pa\u016dlo VI en Nazaret, 1964<\/a>
\nLa 31-a de decembro – Naski\u011do de la Sinjoro estas Naski\u011do de la paco<\/i> – Sankta Leono Magno<\/a>
\nLa 1-a de januaro – Soleno de Sankta Maria Dipatrino – La Vorto simili\u011dis al nia naturo en la sino de Maria – <\/i>Sankta Atanasio<\/a>
\nLa 2-a de januaro – Sanktaj Bazilio Magno kaj Gregorio el Nazianzo – Kvaza\u016d nur unu animo en du korpoj – <\/i>Sankta Gregorio el Nazianzo<\/a>
\nLa 3-a de januaro – La duobla ordono de la karitato –<\/i> Sankta A\u016dgusteno<\/a>
\nLa 4-a de januaro – La mistero \u0109iam nova<\/i> – Sankta Maksimo konfesanto<\/a>
\nLa 5-a de januaro – Ni sati\u011dos vidante la Vorton – <\/i>Sankta A\u016dgusteno<\/a>
\nEpifanio de la Sinjoro – La Eternulo aperigis Sian savon anta\u016d la tuta mondo – <\/i>Sankta Leono Magno<\/a>
\nLa 6-a de januaro kaj Bapto de la Sinjoro – La bapto de Kristo – <\/i>Sankta Gregorio de Nazianzo<\/a>
\nLa 7-a de januaro kaj Lundo post Epifanio – Dio fari\u011dis homo por ke la homo fari\u011du Dio – <\/i>Sankta A\u016dgusteno<\/a>
\nMardon post Epifanio – La akvo kaj la Spirito –<\/i> Sankta Hipolito<\/a>
\nMerkredo post Epifanio – La sanktigo de akvoj – <\/i>Sankta Proklo de Konstantinopolo<\/a>
\n\u0134a\u016ddo post Epifanio – La elver\u015do de la Sankta Spirito sur \u0109iujn homojn – <\/i>Sankta Cirilo de Aleksandrio<\/a>
\nVendredo post Epifanio – La signoj de la bapto de la Sinjoro – <\/i>Sankta Maksimo de Torino<\/a>
\nSabato post Epifanio – La nuptoj de Kristo kaj de la Eklezio – <\/i>Sankta Fa\u016dsto de Riezo<\/a>
\n****<\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 24-an de decembro – De la Predikoj de Sankta A\u016dgusteno, episkopo<\/p>\n

(Sermo 185: PL 38, 997-999) (5-a jarcento)<\/p>\n

Vero elkreskas el la tero kaj la justeco rigardas el la \u0109ielo<\/i><\/p>\n

Veki\u011du, ho homo: pro vi Dio fari\u011dis karno. Veki\u011du, dormanto, kaj relevi\u011du el la mortintoj, kaj Kristo al vi lumos<\/i> (Efe 5, 14). Pro vi, mi ripetas, Dio fari\u011dis homo.
\nVi estus morta poreterne, se li ne naski\u011dus en la tempo. Vi neniam liberi\u011dus de la peka karno, se li ne venus surtere simile al peka karno. Vi estus kondamnita al eterna mizero, se li ne havus mizerikordon. Vi ne revenus al la vivo, se li ne venus trovi vian morton. Vi estus pereinta, se li ne helpus vin. Vi estus perdita, se li ne venus savi vin.
\nNi celebru \u011doje la alvenon de nia savo kaj ela\u0109eto. Ni celebru tiun \u0109i festotagon, en kiu la granda kaj eterna Tago, generita de la Tago granda kaj eterna, venis al tiu \u0109i nia tempa kaj tre mallongda\u016dra.
\nKristo Jesuo fari\u011dis al ni sa\u011deco el Dio, kaj justeco kaj sanktigo, kaj ela\u0109eto; por ke, kiel estas skribite: “Kiu fieras, tiu fieru en la Eternulo”<\/i> (la\u016d 1 Kor 1, 30-31).
\nVero elkreskas el la tero<\/i> (Psa 85, 11), la Kristo, kiu diris: mi estas la vero<\/i> (Joh 14, 6), naski\u011dis el la Virgulino. Kaj la justeco rigardas el la \u0109ielo<\/i> (Psa 85, 12), \u0109ar la homo, kredante la naski\u011dinton, estas pravigita ne per si mem, sed per Dio.
\nVero elkreskis el la tero<\/i> \u0109ar la Vorto fari\u011dis karno<\/i> (Joh 1, 14). Kaj la justeco rigardas el la \u0109ielo<\/i> \u0109ar \u0109<\/i>iu bona dona\u0135o kaj \u0109iu perfekta donaco estas de supre<\/i> (Jak 1, 17).
\nVero elkreskis el la tero, tio estas, el la karno de Maria. Kaj la justeco rigardis el la \u0109ielo<\/i> \u0109ar homo ne povas ion ricevi, se \u011di ne estas donita al li el la \u0109ielo<\/i> (Joh 3, 27).
\nTial ni, pravigite per fido, havu pacon kun Dio per nia Sinjoro Jesuo Kristo<\/i> (Rom 5, 1) \u0109ar justeco kaj paco sin kisas<\/i> (Psa 85, 10) per nia Sinjoro Jesuo Kristo, \u0109ar vero elkreskis el la tero. Per li anka\u016d ni ricevis enkondukon per fido en \u0109i tiun gracon, en kiu ni staras; kaj ni \u011doju pro espero de la gloro de Dio<\/i> (la\u016d Rom 5, 2). Li ne diris \u201cde nia gloro\u201d, sed de la gloro de Dio<\/i>, \u0109ar la justeco<\/i> ne estas donita el ni, sed rigardas el la \u0109ielo<\/i>. Tial, kiu fieras<\/i>, tiu ne fieru en si mem, sed en la Eternulo.
\nPro tio la an\u011deloj kantis, kiam la Sinjoro naski\u011dis el la Virgulino: Gloro al Dio en la supera alto, kaj sur la tero paco, inter homoj Difavoro<\/i> (Luk 2, 14).
\nKial la paco venis sur la teron krom \u0109ar la vero elkreskis el la tero<\/i>, tio estas, \u0109ar Kristo naski\u011dis en homa karno? \u0108ar nia paco estas li, kiu unuigis amba\u016d kaj rompis la intermuron de disigo<\/i> (Efe 2, 14), por ke ni estu bonvolaj homoj, unui\u011dintaj unu al la aliaj per la malpeza ligo de karitato.
\nNi \u011doju pro tiu \u0109i graco, por ke nia fiero estu la atestado de nia konscienco, kaj tiel ni fieros, ne en ni mem, sed en la Eternulo. Pro tio la Psalmisto diris: Vi, ho Eternulo, estas \u015dildo por mi, mia honoro kaj levanto de mia kapo<\/i> (Psa 3, 4). Fakte, kian alian pli altan gracon Dio povus koncedi al ni krom tia, ke, posedante nur unu Filon, Dio igis lin esti Filo de homo kaj reciproke igis la filojn de homoj esti filoj de Dio?
\nSer\u0109adu la meriton, ser\u0109adu la ka\u016dzon, ser\u0109adu la justecon; kaj rigardu, ke vi ne trovos ion alian krom la graco de Dio.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 Kristnasko – De la Predikoj de Sankta Leono Magno, papo<\/p>\n

(Sermo 1 in Nativitate Domini, 1-3; PL 54,190-193)(5-a jarcento)<\/p>\n

Konscienci\u011du, ho Kristano, pri via digneco<\/p>\n

Hoda\u016d, amataj gefiloj, naski\u011dis nia Savanto. Ni \u011doju. Ne devas esti mal\u011dojo en la tago de naski\u011do de la vivo; vivo, kiu, dispelante la timon de morto, plenigas nin je \u011dojo per la promeso de eterneco.
\nNeniu estas ekskludita de partopreno en tiu \u0109i feli\u0109o. La ka\u016dzo de la \u011dojo estas komuna al \u0109iuj, \u0109ar nia Sinjoro, venkanto kontra\u016d peko kaj morto, trovinte neniun senkulpan, venis por liberigi \u0109iujn. \u011coju la justulo, \u0109ar proksimi\u011das al la venko; \u011doju la pekanto, \u0109ar estas proponita al li la pardono; revigli\u011du la pagano, \u0109ar estas alvokita al la vivo.
\nKiam venis la pleneco de la tempoj, determinita de la nekompreneblaj deziroj de Dio, la Filo de Dio esti\u011dis la\u016d la homa naturo por repacigi la homon al lia Kreinto, por ke la diablo, a\u016dtoro de la morto, estu venkita de la sama naturo kiun li anta\u016de venkis.
\nJen la motivo de la \u011dojoplena kantado de la an\u011deloj en la naski\u011do de la Sinjoro: Gloro al Dio en la supera alto<\/i>; kaj ilia anonco: Sur la tero paco, inter homoj Difavoro<\/i> (Luk 2, 14). Ili vidas la \u0109ielan Jerusalemon esti\u011di je \u0109iuj nacioj de la mondo. Anta\u016d tiu neesprimebla verko de la Dia amo, kial la homoj ne devas \u011doji, en sia malalteco, kiam la an\u011deloj, en sia alteco, tiel \u011dojegas?
\nAmataj gefiloj, ni danku al Dio Patro, per Lia Filo, en la Sankta Spirito; \u0109ar, en la senmezura mizerikordo per kiu Li amis nin, Li kompatis nin. E<\/i>\u0109 kiam ni estis malvivaj en niaj eraroj, Li nin vivigis en Kristo<\/i> (Efe 2, 5) por ke en Li ni estu nova krea\u0135aro, nova verko de Liaj manoj.
\nNi seni\u011du, do, je la malnova homo kaj ties agoj; kaj ni, akceptitaj al partopreno de la naski\u011do de Kristo, rezignu je la karnaj verkoj.
\nKonscienci\u011du, ho kristano, pri via digneco. Kaj, \u0109ar vi partoprenas la Dian naturon, vi ne refalu en la anta\u016dajn erarojn pro ia konduto kiu estas maldeca la\u016d via kondi\u0109o. Memoru vin pri la kapo kaj la korpo de kiuj vi estas membro. Memoru vin, ke vi estis elprenita el la potenco de la mallumo kaj kondukita al la lumo kaj al la regno de Dio.
\nPer la sakramento de la bapto vi fari\u011dis templo de la Sankta Spirito. Ne forpelu per malbonaj agoj tiom altan gaston, ne refalu sub la jugon de la diablon, \u0109ar la prezo de via savo estas la sango de Kristo.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 26-an de decembro \u2013 Sankta Stefano – De la predikoj de Sankta Fulgencio de Ruspe, episkopo<\/p>\n

(Sermo 3,1-3.5-6:CCL 91 A, 905-909) (6-a jarcento)<\/p>\n

La armiloj de la karitato<\/i><\/p>\n

Hiera\u016d, ni celebris la tempan naski\u011don de nia eterna Re\u011do; hodia\u016d ni celebras la triumfan martirigon de lia soldato.
\nHiera\u016d nia Re\u011do, lo\u011danta en nia karno kaj elirinte el la gastigejo \u2013 la virga sino \u2013 degnis viziti la mondon; hodia\u016d la soldato, elirinte el la tendo de sia korpo, iras venke \u0109ielen.
\nNia Re\u011do, la Plejaltulo, venis por ni en humileco, sed ne venis sen donacoj \u0109e siaj manoj. Li alportis al siaj soldatoj grandan donacon, kiu ne nur ri\u0109igis ilin senmezure, sed anka\u016d donis al ili nevenkeblan forton en la kombato: li alportis la donacon de karitato, kiu kondukas la homojn al la komuneco kun Dio.
\nDividante tiom malavare tion kion li alportis, li neniel fari\u011dis pli malri\u0109a: ri\u0109igante mirinde la malri\u0109econ de siaj fideluloj, li konservis la plenecon de siaj neel\u0109erpeblaj trezoroj.
\nTiel, la sama karitato kiu malsuprenirigis Kriston de la \u0109ielo al la tero anka\u016d altigis Stefanon de la tero al la \u0109ielo. La karitato pri kiu la Re\u011do donis ekzemplon tuj brilis \u0109e la soldato.
\nStefano, por atingi la kronon kiun sia nomo signifas, havis kiel armilon la karitaton kaj per \u011di li venkis \u0109ie. Pro amo al Dio li ne retroiris anta\u016d la krueleco de la judoj, pro amo al la proksimulo li intercedis pri tiuj, kiuj \u015dtonumis lin. Per tiu karitato, li admonis al tiuj, kuj estis en la eraro por ke ili korekti\u011du, pro karitato li pre\u011dis pri tiuj kiuj \u015dtonumis lin por ke ili ne estu punotaj.
\nFortigita de la karitato, li venkis Sa\u016dlon, koleran kaj kruelan, kaj meritis havi kiel kunulon en la \u0109ielo tiun, kiun li havis kiel persekutanton sur la tero. Lia sankta kaj nelacebla karitato volis konkeri per la pre\u011dado tiun, kiun li ne povis konverti per admonadoj.
\nKaj nun Pa\u016dlo \u011dojas kun Stefano, kun Stefano li \u011duas la gloron de Kristo, kun Stefano li gajas, kun Stefano li regas. Kien Stefano iris unuavice, martirigite de la \u015dtonoj de Sa\u016dlo, tien iris poste Pa\u016dlo, helpite de la pre\u011doj de Stefano.
\nTiu \u0109i estas la vera vivo, gefratoj, en kiu Pa\u016dlo ne plu hontas pro la morto de Stefano, sed Stefano \u011dojas pro la kuneco kun Pa\u016dlo, \u0109ar en amba\u016d triumfas la karitato. En Stefano, la karitato venkis la kruelecon de la persekutantoj, en Pa\u016dlo \u011di kovris amason da pekoj; en amba\u016d, la karitato rezultis en la posedo de la \u0109iela regno.
\nLa karitato estas la fonto kaj deveno de \u0109iuj bonoj, estas la plej potenca defendo, la vojo kiu kondukas al la \u0109ielo. Kiu vojiras la\u016d la karitato, tiu ne povas erari nek timi. \u011ci gvidas, protektas, kondukas al bona destino.
\nDo, miaj gefratoj, \u0109ar Kristo jam donis al ni la \u015dtuparon de karitato per kiu \u0109iu kristano povas supreniri \u0109ielen, vi konservu fidele la veran karitaton, praktiku \u011din unu al la aliaj kaj, suprenirante per \u011di, progresu pli kaj pli en la vojo de perfekteco.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 27-an de decembro \u2013 Sankta Johano Apostolo Evangeliisto – De la Traktatoj pri la Unua Letero de Sankta Johano, fare de Sankta A\u016dgusteno, episkopo<\/p>\n

(Tract. 1,1.3: PL 35, 1978.1980) (5-a jarcento)<\/p>\n

La vivo elmontri\u011dis en nia karno<\/i><\/p>\n

Tion, kio estis de la komenco, kion ni a\u016ddis, kion ni vidis per niaj propraj okuloj, kion ni rigardis kaj niaj manoj palpis, koncerne la Vorton de vivo<\/i> (1 Joh 1, 1). Kiu povus tu\u015di la Vorton per siaj manoj se ne estus vere, ke la Vorto fari\u011dis karno kaj lo\u011dis inter ni?<\/i> (Joh 1, 14).
\nLa Vorto fari\u011dis karno por esti tu\u015data de manoj kaj komencis esti karno en la sino de la Virgulino Maria; sed ne tiam la Vorto komencis ekzisti \u0109ar, la\u016d Johano, \u011di estis ekde la komenco. Vidu, ke lia Letero estas certigita de la vortoj de lia Evangelio, kiu vi \u0135us a\u016dskultis: En la komenco estis la Vorto, kaj la Vorto estis kun Dio<\/i> (Joh 1, 1).
\nKelkaj eble ju\u011das, ke la esprimo Vorto de Vivo<\/i> parolu \u011denerale pri Kristo kaj ne pri la Korpo mem de Kristo kiu estis tu\u015data de manoj. Notu tion, kio sekvas: Kaj la Vivo elmontri\u011dis<\/i> (1 Joh 1, 2). Sekve, Kristo estas la Vorto de Vivo.
\nKiel elmontri\u011dis tiu Vivo? \u011ci ekzistas ekde la komenco, sed ne elmontri\u011dis al la homoj anta\u016de; \u011di elmontri\u011dis al la an\u011deloj, kiuj kontemplis \u011din kaj nutri\u011dis je \u011di kvaza\u016d je pano. Kion diras la Sankta Skribo? Panon de potenculoj \u0109iu man\u011dis<\/i> (Psa 78, 25).
\nDo, la Vivo elmontri\u011dis en la karno por ke, en tiu elmontri\u011do, anka\u016d la okuloj vidu tion, kion nur la koro povis vidi, kaj tiumaniere tio kuracu la korojn. Fakte, la Vorton oni nur povas vidi per la koro, dum la karnon oni povas vidi anka\u016d per la korpaj okuloj. Ni kapablis vidi la karnon, sed ne kapablis vidi la Vorton. Pro tio, la Vorto fari\u011dis karno<\/i>, kiun ni povas vidi, por kuraci en ni tion, kio kapabligas nin vidi \u011cin.
\nKaj ni vidis kaj atestas<\/i>, diras Johano, kaj anoncas al vi la vivon, la eternan vivon, kiu estis \u0109e la Patro kaj montri\u011dis al ni <\/i>(1 Joh 1, 2), tio estas, kiu elmontri\u011dis inter ni a\u016d, pli klare dirite, estis elmontrita al ni.
\nKion ni vidis kaj a\u016ddis, tion ni anoncas al vi <\/i>(1 Joh 1, 3). Atentu: Kion ni vidis kaj a\u016ddis, tion ni anoncas al vi.<\/i> Ili vidis la Sinjoron mem \u0109eestantan en la karno, a\u016ddis el la bu\u015do de la Sinjoro liajn vortojn kaj anoncis tiujn \u0109i al ni. Kaj ni certe a\u016ddis, sed ne vidis.
\nNi estas, pro tio, malpli feli\u0109aj ol ili, kiuj vidis kaj a\u016ddis? Kial, do, li aldonas: por ke vi anka\u016d havu kunulecon kun ni<\/i>? (1 Joh 1, 3). Ili vidis, ni ne vidis, kaj, tamen, ni havas kunulecon kun ili \u0109ar ni havas komunan kredon.
\nKaj nia kunuleco estas kun la Patro kaj kun Lia Filo Jesuo Kristo; kaj \u0109i tion ni skribas<\/i>, diras Johano, por ke nia \u011dojo kompleti\u011du<\/i> (1 Joh 1, 4). Tiu kompleta \u011dojo trovi\u011das en la sama komuneco, en la sama karitato, en la sama unueco.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 28-an de decembro \u2013 Sanktaj Senkulpuloj, martiroj – De la Predikoj de Sankta Kvodvultdeo, episkopo<\/p>\n

(Sermo 2 de Symbolo: PL 40,655) (5-a jarcento)<\/p>\n

Ili ankora\u016d ne parolas sed jam proklamas Kriston<\/i><\/p>\n

Naski\u011dis etulo kiu estas la granda Re\u011do. La sa\u011duloj venas de malproksime kaj adoras al tiu, kiu, ankora\u016d ku\u015danta sur staltrogo, regas en la \u0109ielo kaj sur la tero. Anoncinte la sa\u011duloj la naski\u011don de Re\u011do, Herodo maltrankvili\u011dis kaj, por ne perdi sian regnon, volas mortigi la \u0135us-naski\u011dintan. Tamen, se li kredus Lin, li povus regi sekurece sur tiu \u0109i tero kaj poreterne en la alia vivo.
\nKial vi timas, ho Herodo, a\u016dskultinte, ke Re\u011do naski\u011dis? Li ne venis por fortronigi vin, sed por venki la diablon. \u0108ar vi ne komprenas tion, do vi maltrankvili\u011das kaj koleras; kaj, por ke ne foriru la solan infanon kiun vi ser\u0109as, vi havas la kruelecon mortigi tiom multe da infanoj.
\nNek la larmoj de la patrinoj nek la beda\u016dro de la patroj pro la morto de la filoj, nek la krioj kaj \u011demetoj de la infanoj kortu\u015das vin. Vi mortigas la korpon de la infanoj \u0109ar la timo mortigis vian koron; kaj vi ju\u011das, ke, se vi atingos vian celon, vi do povos vivi longe, dum vi volas mortigi precize la Vivon mem.
\nKiu estas la fonto de graco, etulo kaj grandulo samtempe, ku\u015danta sur staltrogo, tiu ka\u016dzas teruron al via trono. Per vi, malgra\u016d tion vi ne scias, li realigas siajn dezirojn kaj liberigas la animojn de la diabla prizono. Li ricevas, kiel adoptitajn filojn, la filojn de tiuj, kiuj estis viaj malamikoj.
\nTiuj infanoj forpasas por Kristo, senscie, dum siaj gepatroj ploras pro la mortantaj martiroj. Kristo faras siaj a\u016dtentikaj atestantoj tiujn, kiuj ankora\u016d ne parolas. Jen kiel regas tiu, kiu venis por regi. Jen kiel jam komencas koncedi la liberecon tiu, kiu venis por liberigi, kaj doni la savon tiu, kiu venis por savi.
\nVi, tamen, Herodo, ignorante \u0109ion \u0109i, maltrankvili\u011das kaj koleras; kaj, dum vi koleras kontra\u016d la Infano, vi jam oma\u011das al li, senscie. Ho senmezura donaco de graco! Kiujn meritojn tiuj infanoj havis por obteni tian venkon? Ili ankora\u016d ne parolas sed jam proklamas Kriston. Ili ankora\u016d ne povas movi siajn membrojn por lukti, sed jam montras la palmon de venko.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 29-an de decembro – De la Predikoj de Sankta Bernardo, abato<\/p>\n

(Sermo 1 in Epiphania Domini, 1-2: PL 133, 141-143) (12-a jarcento)<\/p>\n

En la pleneco de la tempoj, venis al ni la pleneco de la Dieco<\/i><\/p>\n

Aperis la boneco de Dio, nia Savanto, kaj Lia amo al homoj <\/i>(la\u016d Tit 3, 4). Ni danku al Dio \u0109ar Li donas al ni tiom abundan konsolon en tiu \u0109i ekzilo, en tiu \u0109i pilgrimado, en tiu \u0109i vivo tiel mizera.
\nAnta\u016d ol la apero de lia humaneco, lia boneco anka\u016d estis ka\u015dita; kaj, tamen, \u011di jam estis ekzistanta, \u0109ar la mizerikordo de la Sinjoro estas eterna. Sed, kiel ni povus koni tiom grandan mizerikordon? \u011ci estis promesita, sed oni ne spertis \u011din kaj tial multaj ne kredis \u011din. Dio multafoje kaj multamaniere parolis en la tempo antikva al niaj patroj en la profetoj<\/i> (la\u016d Heb 1, 1). Kaj Li diris: Mi scias la intencojn, kiujn Mi havas koncerne vin, intencojn al bono kaj ne al malbono<\/i> (la\u016d Jer 29, 11). Kaj, kion respondis la homo, kiu spertadis la aflikton kaj malkonis la pacon? \u011cis kiam vi diros ‘pacon’, pacon kaj ne estas paco<\/i>? Tial \u0109i, la anoncantoj de paco ploras maldol\u0109e<\/i> (la\u016d Jes 33, 7), dirante: Eternulo, kiu kredus al tio, kion ni a\u016ddis?<\/i> (la\u016d Jes 53, 1). Nun, tamen, la homoj povas kredi almena\u016d al tio, kion ili vidas per siaj okuloj, \u0109ar la le\u011doj de Dio estas tre fidindaj<\/i> (la\u016d Psa 93, 5); kaj, por elmontri\u011di e\u0109 al tiuj kiuj havas malfortan vidpovon, por la suno Li aran\u011dis tendon inter ili<\/i> (Psa 19, 4).
\nNun, do, ne temas pri paco promesita, sed sendita; ne prokrastita, sed koncedita; ne profetita, sed \u0109eestanta. Dio Patro sendis \u011din sur la teron, tiel dirite, kvaza\u016d sako plena je Sia mizerikordo. Sako, kiu rompi\u011dos en la Pasiono por elver\u015di la prezon de nia ela\u0109eto ka\u015dita en \u011di; sako, jes, kiu, kvankam malgranda, estis plena. \u0108ar infano naski\u011dis al ni<\/i> (la\u016d Jes 9, 5), sed en li korpe lo\u011das la tuta pleneco de la Dieco<\/i> (Kol 2, 9). Kiam venis la pleneco de la tempoj, venis anka\u016d la pleneco de la Dieco.
\nLi venis en karno por elmontri\u011di al tiuj kiuj estis de karno tiel, ke, aperinte lia humaneco, lia boneco estu rekonata. Fakte, post Dio elmontris sian humanecon, lia boneco jam ne povus resti ka\u015dita. Kiel Li povus pli bone esprimi sian bonecon, se Li ne fari\u011dus simila al mia karno? Precize al mia karno li fari\u011dis simila, kaj ne al la karno de Adamo tiel, kiel estis anta\u016d la peko.
\n\u0108u ekzistus pruvo pli elokventa de Lia mizerikordo ol tio, ke Li prenis sur sin nian mizerecon? \u0108u ekzistos amo-pruvo pli granda ol tio, ke la Vorto de Dio fari\u011dis kvaza\u016d la kampo-herbo pro ni? Kio estas homo, ke Vi lin memoras?<\/i> (Psa 8, 4). Pro tio, la homo komprenu, kiom multe Dio zorgas lin; li bone rekonu tion, kion Dio pensas kaj sentas pri li. Ne demandu, ho homo, kial vi suferas, sed kial Li suferis por vi. Vidante \u0109ion, kion Li faris favore al vi, konsideru, kiom multe Li estimas vin, kaj do vi komprenos Lian bonecon per Lia humaneco. Ju malpli granda Li fari\u011dis en sia humaneco, des pli granda Li elmontri\u011dis en sia boneco; ju pli Li humili\u011dis favore al mi, des pli Li nun estas digna je mia amo. La Apostolo diras: Aperis la boneco de Dio, nia Savanto, kaj Lia amo al homoj<\/i>. Vere, granda kaj elmontri\u011dinta estas la boneco de Dio! Kaj donas al ni grandan pruvon de boneco Tiu, kiu volis asociigi al la homaro la nomon de Dio.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 30-an de decembro – De la Traktato \u201cRefuto de \u0109iuj herezoj\u201d, de Sankta Hipolito, sacerdoto<\/p>\n

(Cap. 10, 33-34: PG 16, 3452-3453) (3-a jarcento)<\/p>\n

La Verbo fari\u011dinta karno diigas la homon<\/i><\/p>\n

Ni ne bazigas nian kredon sur vortoj sensencaj, nek lasas nin esti tirataj de la koraj impulsoj a\u016d esti persvadataj de la sor\u0109o de elokventaj paroladoj. Nia kredo bazi\u011das sur vortoj prononcitaj de la Dia potenco.
\nTiujn vortojn Dio konfidis al sia Vorto, kiu proklamis ilin por malproksimigi la homon de la malobeemo; Li ne volis altrudi lin, kvaza\u016d sklavon, sed vokis lin al decido libera kaj respondeca.
\nTiun Vorton la Patro sendis sur la teron en la fino de tempoj; Li ne plu volis, ke li estus proklamita pere de la profetoj, nek anoncita pere de obskura anta\u016dvidoj, sed Li ordonis, ke li elmontri\u011du la\u016d videbla formo tiel, ke la mondo, vidinte lin, povus savi\u011di.
\nNi scias, ke la Vorto fari\u011dis korpo en la sino de la Virgulino kaj transformis la antikvan homon en novan krea\u0135on. Ni scias, ke li fari\u011dis homo samsubstanca al ni mem. Se tio ne verus, estus vana lia ordono imiti lin kiel Majstron. Fakte, se tiu homo estus farita de alia substanco, kiel li povus ordoni al mi, ke mi faru la samajn aferojn faritaj de li, al mi, fragila la\u016d mia naturo? Kiel ni povus diri, do, ke li estas bona kaj justa?
\nPor ke ni ne ju\u011dus lin malsama ol ni, li elportis \u015dar\u011dojn, volis malsati, ne rifuzis soifi, dormis por ripozi, ne rifuzis la suferojn, submetis sin al la morto kaj elmontris sian resurekton. En \u0109io \u0109i, li donis sian humanecon mem kiel oferon, por ke vi ne malvigli\u011du dum la suferado, sed, rekonante vian homan kondi\u0109on, vi anka\u016d esperu ricevi tion, kion Dio donis al vi.
\nKiam vi kontemplos Dion la\u016d Li estas, tiam vi havos korpon nemortan kaj nekorupteblan, same kiel la animo, kaj vi posedos la \u0109ielan regnon, vi, kiu, pilgriminte sur la tero, konis la \u0109ielan Re\u011don; tiam vi vivos en la intimeco de Dio kaj estos heredanto kune kun Kristo.
\n\u0108iujn malbonojn elportitaj de vi kiel homo Dio permesis precize \u0109ar vi estas homo; sed \u0109ion, kio apartenas al Dio, Li promesas koncedi al vi tiam, kiam vi estos diigita kaj fari\u011dos nemorta. Vi konu vin mem<\/i>, rekonante Dion, kiu kreis vin; \u0109ar koni Dion kaj esti konata de Li estas la destino de tiu, kiu estas alvokita de Dio.
\nSekve, vi ne enmiksi\u011du en kverelojn kiel malamikoj, nek pensu pri la eblo retroiri. Kristo estas Dio super \u0109io, li, kiu decidis liberigi la homojn de la peko, renoviginte la antikvan homon kiun li kreis je sia bildo ekde la komenco, kaj elmontrante en tiu \u0109i renovigita bildo la amon kiun li havas al vi. Se vi obeos liajn ordonojn kaj per via boneco vi fari\u011dos imitanto de tiu, kiu estas la supera Bono, tiam vi estos simila al li kaj li gloros vin. Dio, kiu \u0109ion povas kaj \u0109ion posedas, diigos vin por Sia gloro.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 Sankta Familio \u2013 Jesuo, Maria kaj Jozefo – De la Paroloj de la Papo Pa\u016dlo VI<\/p>\n

(Parolo dirita en Nazaret la 5-an de januaro 1964) (20-a jarcento)<\/p>\n

La instruoj de Nazaret<\/i><\/p>\n

Nazaret estas la lernejo, kie oni komencas kompreni la vivon de Jesuo: la lernejo de la Evangelio.
\nTie \u0109i oni lernas rigardi, a\u016dskulti, mediti kaj penetri la signifon, tiel profundan kaj misteran, de tiu elmontri\u011do tiel simpla, humila kaj bela, de la Filo de Dio. Eble oni lernas, senkonscie, e\u0109 imiti lin.
\nTie \u0109i oni lernas la metodon, kiu permesos al ni kompreni, kiu estas la Kristo. Tie \u0109i oni malkovras la bezonon observi la kadron de lia restado inter ni: la lokoj, la tempoj, la kutimoj, la lingvo, la religiaj praktikoj, \u0109io, kion Jesuo uzis por elmontri\u011di al la mondo. Tie \u0109i \u0109io parolas, \u0109io havas sencon.
\nTie \u0109i, en tiu \u0109i lernejo, oni komprenas la bezonon de spirita disciplino al tiu ajn, kiu volas sekvi la instruadon de la Evangelio kaj esti di\u015dciplo de Kristo.
\nHo, kiom multe ni volus reveni al la infaneco kaj sekvi tiun humilan kaj subliman lernejon de Nazaret! Kiom multe ni volus, kune kun Maria, rekomenci la akiradon de la vera scio kaj la alta sa\u011deco de la Diaj veroj.
\nSed ni estas nur pasantaj. Ni devas forlasi tiun deziron da\u016drigi \u0109i tie la studadon, neniam finonta, de la kono pri la Evangelio. Ni ne foriros, tamen, anta\u016d ol rikolti, rapide kaj preska\u016d sekrete, kelkajn malgrandajn instruojn de Nazaret.
\nUnue, instruo pri silento. Ke renaski\u011du en ni la estimo al silento, tiu mirinda kaj nefor\u0135etebla spirito-kondi\u0109o; en ni, sie\u011dataj de tiom da petoj, bruoj kaj krioj en nia vivo moderna bruoplena kaj tro sentemigita. La silento de Nazaret instruas al ni la revenon al ni mem, la internecon, la disponon a\u016dskulti bonajn inspirojn kaj la vortojn de la veraj majstroj. \u011ci instruas al ni la bezonon kaj la valoron de sinpretigoj, studado, meditado, persona kaj interna vivo, pre\u011do kiun nur Dio vidas en sekreto.
\nInstruo pri familia vivo. Ke Nazaret instruu al ni tion, kio estas la familio, ties amo-komunecco, ties simpla kaj a\u016dstera beleco, ties sankta kaj nerompebla aspekto; ni lernu de Nazaret, kiom multe la formado kiun ni ricevas estas dol\u0109a kaj neanstata\u016digebla: ni lernu, kiu estas \u011dia unuavica funkcio en la sociala sfero.
\nInstruo pri laboro. Ho Nazaret, ho domo de la \u201cfilo de la \u0109arpentisto\u201d! Tie \u0109i ni ja volas kompreni kaj celebri la le\u011don, severan kaj ela\u0109etantan, de la homa laboro; tie \u0109i, restarigi la konsciencon pri la nobleco de la laboro; tie \u0109i, memori, ke la laboro ne povas esti celo en si mem, sed, ke ties libereco kaj nobleco rezultas, pli ol el \u011dia ekonomika valoro, de la valoroj, je kiuj sia celo konsistas. Fine, ni tre multe volas saluti \u0109i tie la laboristojn de la tuta mondo, kaj montri al ili ilian grandan modelon, ilian Dian fraton, la profeton de \u0109iuj justaj ka\u016dzoj, Kriston nia Sinjoro.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 31-an de decembro – De la Predikoj de Sankta Leono Magno, papo<\/p>\n

(Sermo 6 in Nativitate Domini, 2-3, 5: PL 54, 213-216)(5-a jarcento)<\/p>\n

Naski\u011do* de la Sinjoro estas Naski\u011do de la paco<\/i><\/p>\n

La infana stato, kiun la Filo de Dio prenis sur sin sen konsideri \u011din maldigna de sia alteco, disvolvi\u011dis jaro post jaro \u011dis atingi la staton de perfekta homo kaj, okazinte la triumfo de lia pasiono kaj resurekto, \u0109iuj agoj propraj de lia stato de malplenigo kiun li akceptis favore al ni jam atingis sian finon kaj apartenas al la pasinteco. Tamen, la hodia\u016da festo renovigas al ni la unuajn momentojn de la sankta vivo de Jesuo, naski\u011dinta el la Virgulino Maria. Dum ni adoras la naski\u011don de nia Savanto, ni anka\u016d celebras nian naski\u011don.
\nEfektive, la nasko de Kristo estas la komenco de la kristana popolo; la Naski\u011do de la Kapo anka\u016d estas la Naski\u011do de la Korpo.
\nMalgra\u016d \u0109iu estis alvokita en iu determinita tempo por aparteni al la popolo de la Sinjoro, malgra\u016d \u0109iuj gefiloj de la Eklezio estas diversaj dum la sinsekvo de la tempoj, la tuta\u0135o de fideluloj \u2013 elirinta el la bapta fonto, krucumita kune kun Kristo en lia Pasiono, resurektita en lia Resurekto kaj lokita \u0109e la dekstron de la Patro en lia \u0108ieliro \u2013 anka\u016d naski\u011dis kun li en tiu \u0109i Naski\u011do.
\n\u0108iu homo kiu, ie ajn en la mondo, kredas kaj estas regenerita en Kristo, tiu homo liberi\u011das de la ligo de origina peko kaj, renaski\u011dinte, fari\u011das nova homo. Li jam ne apartenas al la idaro de sia patro la\u016d la karno, sed al la idaro de la Savanto, kiu fari\u011dis Filo de homo por ke ni sukcesu esti gefiloj de Dio.
\nSe li ne malsuprenirus al ni en la humileco de homa naturo, do neniu povus, per siaj mem meritoj, supreniri al li.
\nPro tio, la alteco de tiu donaco postulas de ni respekton digna je \u011dia valoro. \u0108ar, la\u016d la sankta Apostolo instruas nin, ni ricevis ne la spiriton de la mondo, sed la spiriton, kiu estas de Dio; por ke ni sciu tion, al ni donacitan de Dio<\/i> (1 Kor 2, 12). La sola maniero honori digne la Sinjoron estas doni al Li tion, kion Li mem donis al ni.
\nFakte, en la trezoro de la donacoj de Dio, kion pli \u011dustan ni povus trovi por celebri tiun \u0109i feston ol la pacon, kiun la kanto de la an\u011deloj anoncis unuavice dum la naski\u011do de la Sinjoro?
\nLa paco generas la gefilojn de Dio kaj nutras la amon; \u015di estas la patrino de la unueco, la ripozo de la beatuloj kaj la lo\u011dejo de la eterno; \u015dia propra funkcio kaj \u015dia speciala bono estas unuigi al Dio tiujn, kiujn \u015di disigas de la mondo.
\nTiel, kiuj naski\u011dis nek el sango, nek el volo de karno, nek el volo de homo, sed el Dio<\/i> (Joh 1, 13), tiuj oferdonu al la Patro la konkordon de gefiloj kiuj amas la pacon, kaj \u0109iuj membroj de la adoptita familio de Dio renkonti\u011du en tiu, kiu estas la Unuenaskito de la nova krea\u0135aro, kiu ne venis por plenumi sian volon, sed la volon de Tiu, Kiu sendis lin. \u0108ar la graco de la Patro ne adoptis kiel heredantojn la homojn kiuj vivas en divido pro malkonkordo a\u016d opozicio, sed la homojn kiuj vivas en unueco de samaj sentoj kaj sama amo. Estas bezonate, ke havu unuecan koron tiuj, kiuj estis rekreitaj la\u016d tiu sama bildo.
\nNaski\u011do de la Sinjoro estas Naski\u011do de la paco. La\u016d la Apostolo diras, nia paco estas Kristo, kiu unuigis amba\u016d popolojn kaj rompis la intermuron de disigo<\/i> (la\u016d Efe 2, 14); judoj a\u016d nacianoj, per li ni amba\u016d havas en unu Spirito alkondukon al la Patro<\/i> (Efe 2, 18).
\n* Naski\u011do kaj Kristnasko havas la saman vorton en la portugala lingvo: <\/i>Natal. Fakte, <\/i>“Natal” (Nask[i\u011d]o [de Kristo]) estas uzata nur por indiki Kristnaskon<\/i>, sed eblas korekte uzi \u011din por indiki Naski\u011don, malgra\u016d tio estas evitenda kaj maloftega!<\/i>
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 1-an de januaro \u2013 Soleno de Sankta Maria Dipatrino – De la Leteroj de Sankta Atanasio, episkopo<\/p>\n

(Epist. Ad Epictetum, 5-9; PG 26, 1058. 1062-1066) (4-a jarcento)<\/p>\n

La Vorto simili\u011dis al nia naturo en la sino de Maria<\/i><\/p>\n

La Vorto de Dio ektenas la idaron de Abraham<\/i>, la\u016d la Apostolo diras. Tial li devis en \u0109io simili\u011di al siaj fratoj<\/i> (la\u016d Heb 2, 16-17) kaj surmeti korpon simila al nia korpo. Pro tio Maria estas vere \u0109eestanta en tiu \u0109i mistero: de \u015di la Vorto surmetis, kiel sian mem, tiun korpon, kiun li devis oferdoni por ni. La Sankta Skribo, memore al tiu naski\u011do, diras: \u015ci \u0109irka\u016dvindis lin<\/i> (Luk 2, 7); proklamas, ke feli\u0109aj estas la mamoj lin nutrintaj kaj anka\u016d parolas pri la ofero donita pro la naski\u011do de tiu Unuenaskito. La an\u011delo Gabriel, prudente kaj sa\u011dece, jam anoncis Lin al Maria; li ne diris al \u015di simple: kiu naski\u011dos el<\/i> vi, por ke oni ne pensu, ke temas pri korpo ekstera enmetita en \u015din; sed: de vi<\/i> (la\u016d Luk 1, 35 [Vulgata]), por ke oni kredu, ke la frukto de tiu koncipo devenis fakte de Maria.
\nTiel la Vorto, ricevinte nian homan naturon kaj oferdoninte \u011din, surmetis \u011din en \u011dia tuteco, por ke ni poste surmetu lian dian naturon, la\u016d la vortoj de la Apostolo: Estas necese, ke \u0109i tiu putrema surmetu senputrecon, kaj ke \u0109i tiu mortema surmetu senmortecon<\/i> (1 Kor 15, 53).
\nTiuj \u0109i aferoj ne reali\u011dis fikcie, la\u016d kelkaj ju\u011das; tio estas neakceptebla! Nia Savanto fari\u011dis vera homo, kaj tiel li akiris la savon al la homo en ties tuteco. Nia savo ja ne estas io fikcia, nek limigita nur al korpo; sed fakte la savo de la tuta homo, korpo kaj animo, estis realigita de la Vorto de Dio.
\nLa naturo kiun li ricevis de Maria estis homa naturo, la\u016d la diaj Skriboj, kaj la korpo de la Sinjoro estis vera korpo. Mi diras ‘vera’, \u0109ar estis korpo simila al nia korpo. Maria, do, estas nia fratino, \u0109ar ni \u0109iuj estas de la idaro de Adam.
\nLa vortoj de Johano: La Vorto fari\u011dis karno<\/i> (Joh 1, 14) havas la saman sencon, kiun oni povas atribui al simila esprimo de Pa\u016dlo: Kristo ela\u0109etis nin el la malbeno de la le\u011do, fari\u011dinte malbeno pro ni<\/i> (la\u016d Gal 3, 13). \u0108ar de la intima kaj proksima unui\u011do al la Vorto ka\u016dzis al la homa korpo unikan alti\u011don: de mortema, \u011di fari\u011dis malmortema; estinte materia, fari\u011dis spirita; tera, transpasis la \u0109ielajn pordojn.
\nTamen, malgra\u016d la Vorto surmetis korpon en la sino de Maria, la Triunuo da\u016dre estas la sama Triunuo, sen grandi\u011do, sen malgrandi\u011do. La Triunuo estas \u0109iam perfekta, kaj en la Triunuo ni rekonas nur unu Diecon; tiel, la Eklezio proklamas nur unu Dion en la Patro kaj en la Vorto.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 2-an de januaro \u2013 Sanktaj Bazilio Magno kaj Gregorio el Nazianzo – De la Predikoj de Sankta Gregorio el Nazianzo, episkopo<\/p>\n

(Oratio 43, in laudem Basilii Magni, 15,16-17.19-21: PG 36,514-523) (4-a jarcento)<\/p>\n

Kvaza\u016d nur unu animo en du korpoj<\/i><\/p>\n

Ni renkonti\u011dis en Ateno. Kvaza\u016d la vojo de rivero, kiu eliras el nur unu fonto kaj dividi\u011das en multaj vojoj, Bazilio kaj mi disi\u011dis por ser\u0109i la sa\u011decon en malsamaj regionoj. Sed ni reunui\u011dis kvaza\u016d pro ia interkonsento de ni, sendube \u0109ar Dio tion volis.
\nTiuokaze, mi ne nur miris mian grandan amikon Bazilion dum mi rimarkis la seriozecon de kutimoj kaj la maturecon kaj prudentecon de liaj vortoj, sed mi anka\u016d provadis persvadi la aliajn kiuj ne konis lin tiel bone, por ke ili konu lin. Li tuj komencis esti konsiderata de multaj kiuj jam konis lian reputacion.
\nKio okazis tiam? Li estis preska\u016d la sola, inter \u0109iuj kiuj iris studi en Ateno, kiu estis sendevigita de la komuna le\u011do; kaj \u015dajne li havis estimon pli altan ol lia kondi\u0109o de novulo povis enhavi. Tiu estis la komenco de nia amikeco, la fajrero kiu ekaperigis nian intimecon; tiel ni estis tu\u015ditaj de reciproka amo.
\nPost kelka tempo, ni konfesis unu al la alia nian deziron: la filozofio estis tio, kion ni celis. De tiam ni tute estis unu por la alia; ni kune lo\u011dis, ni man\u011dis \u0109e la sama tablo, ni \u0109iam konsentis aspirante al la samaj idealoj kaj kultivante nian amikecon \u0109iutage pli proksime kaj firme.
\nNin movis la egala deziro obteni tion, kio estas la plej enviebla afero: la scio; tamen, ni ne enviis, sed valoris la rivalecon. Ni amba\u016d luktis, ne por vidi, kiu atingus la unuan vicon, sed por cedi \u011din al la alia. \u0108iu konsideris kiel sian mem la gloron de la alia.
\n\u015cajnis, ke ni havis nur unu animon en du korpoj. Kaj, malgra\u016d oni ne devas kredi je tiuj, kiuj asertas, ke \u0109io trovi\u011das en \u0109iuj a\u0135oj, en nia kazo oni povis aserti, ke fakte \u0109iu trovi\u011dis en la alia kaj kun la alia.
\nLa sola tasko kaj celo de amba\u016d estis atingi la virton kaj vivi por la futuraj esperoj tiel, ke, e\u0109 anta\u016d ol eliri el tiu \u0109i vivo, ni estus elmigrintaj el \u011di. En tiu \u0109i perspektivo, ni organizis nian tutan vivon kaj agomanieron. Ni lasis nin esti gvidataj de la diaj ordonoj stimulante nin reciproke al la praktikado de la virto. Kaj \u2013 se ne \u015dajnas orgojlo, ke mi tion diru \u2013 ni estis, unu al la alia, regulo kaj modelo por distingi la \u011dusta\u0135on de la mal\u011dusta\u0135o.
\nKiel \u0109iu homo havas postnomon ricevitan de siaj gepatroj a\u016d akiritan de si mem, tio estas, akiritan de la agado a\u016d de la direkto de sia vivo, tiel same la plej alta agado kaj la plej alta nomo estis, al ni, ke ni estu fakte kristanoj kaj oni tiel rekonu nin.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 3-an de januaro – De la Traktato pri la Evangelio de Sankta Johano, fare de Sankta A\u016dgusteno, episkopo<\/p>\n

(Tract 17, 7-9: CCL 36, 174-175) (5-a jarcento)<\/p>\n

La duobla ordono de la karitato<\/i><\/p>\n

Venis la Sinjoro, majstro de karitato, plena je karitato, por efektivigi Sian vorton en la mondo <\/i>(la\u016d Rom 9, 28 [Vulgata]), la\u016d oni anoncis pri li, kaj li sintezigis la le\u011don kaj la profetojn en la du ordonoj de karitato.
\nRememoru kune kun mi, gefratoj, tiujn, kiuj estas la du ordonoj.Estas bezonate, ke vi konu ilin profunde, tiel ke ili ne aperu al via menso nur tiam, kiam ni rememorigos ilin al vi, sed ke vi konervu ilin \u0109iam tre bone gravurita en viaj koroj. Rememoru al vi en \u0109iu momento, ke ni devas ami Dion kaj la proksimulon: la Eternulon, nian Dion, per nia tuta koro kaj per nia tuta animo kaj per nia tuta menso; nian proksimulon kiel nin mem<\/i> (la\u016d Mat 22, 37-39).
\nTiujn du ordonojn oni devas \u0109iam memori, mediti, konservi \u0109e la menso, praktiki, plenumi. La amo al Dio estas en la unua vico de la ordonoj, sed la amo al proksimulo estas en la unua vico por esti praktikata. \u0108ar kiu donis al vi tiun duoblan ordonon de amo, tiu ne povus ordoni la vi ami unue la proksimulon kaj poste Dion, sed unue Dion kaj poste la proksimulon.
\nTamen, vi, kiu ankora\u016d ne vidas Dion, meritos vidi Lin se vi amas la proksimulon; amante Lin, vi purigas vian rigardon por vidi Dion, la\u016d eksplice asertas Sankta Johano: kiu ne amas sian fraton, kiun li vidis, tiu ne povas ami Dion, kiun li ne vidis<\/i> (1 Joh 4, 20).
\nVi a\u016ddis la ordonon: Amu Dion. Se vi diras: “Montru al mi tiun, kiun mi devas ami”, kion do mi respondos krom tion, kion la sama Sankta Johano diris: neniu iam vidis Dion<\/i> (Joh 1, 18)? Kaj, por ke vi pensu, ke vi absolute ne povas vidi Dion, la menciita apostolo asertas: Dio estas amo; kaj kiu restas en amo, tiu restas en Dio, kaj Dio restas en li<\/i> (1 Joh 4, 16). Amu, do, vian proksimulon kaj ser\u0109u en via intimo la devenon de tiu amo; tie vi vidos Dion tiel, kiel nun eblas al vi.
\nKomencu, do, ami la proksimulon. Derompu vian panon por malsatulo kaj senhejmajn malri\u0109ulojn enkonduku en vian domon; vidante nudulon, vi lin vestu, kaj anta\u016d viaj samkarnuloj vi vin ne ka\u015du<\/i> (la\u016d Jes 58, 7).
\nAgante tiumaniere, kion vi atingos? Tiam via lumo ekbrilos kiel matenru\u011do<\/i> (Jes 58, 8). Via lumo estas via Dio; Li estas la matenru\u011do kiu ekaperos sur vin post la nokto de tiu \u0109i vivo. Tiu lumo ne havas komencon nek finon, \u0109ar \u011di ekzistas eterne.
\nAmante la proksimulon kaj zorgante lin, vi iras la\u016d via vojo. Kaj kien vi iras krom al la Sinjoro Dio, al Tiu, Kiun ni devas ami per nia tuta koro, nia tuta animo kaj nia tuta menso? Estas vere, ke ni ankora\u016d ne iris \u0109e la Sinjoron; sed la proksimulo jam estas \u0109e ni. Helpu, do, tiun, kiu estas \u0109e vi dum vi vojiras en tiu \u0109i mondo, kaj vi iros \u0109e Tiun, kun Kiu vi deziras resti eterne.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 4-an de januaro – De la Sentencoj de Sankta Maksimo konfesanto, abato<\/p>\n

(Centuria 1,8-13; PG 90, 1182-1186) (7-a jarcento)<\/p>\n

La mistero \u0109iam nova<\/i><\/p>\n

La Vorto de Dio naski\u011dis la\u016d la karno unufoje por \u0109iam. Sed, per sia boneco kaj kompatemo al la homoj, li volas naski\u011dis \u0109iam spirite en tiuj, kiuj tion deziras. Li volas fari\u011di infano, kiu kreskas en ili la\u016d la virtoj kreskas; kaj li elmontri\u011das proporcie al la kompreno-kapablo de tiu, kiu ricevas lin. Se li ne komuniki\u011das per la splendoro de sia alteco, tio okazas ne pro lia manko de deziro, sed pro lia kono pri la limoj de akcepto-kapabloj de \u0109iu homo. Tiel, la Vorto de Dio elmontri\u011das \u0109iam al ni per la maniero, kiu plej multe konvenas al ni, kaj tamen neniu povas koni lin perfekte, pro la senmezureco de lia mistero.
\nPro tio, la Apostolo de Dio, konsiderante sa\u011dece la forton de tiu mistero, diras: Jesuo Kristo estas la sama hiera\u016d, hodia\u016d, kaj \u011dis eterneco<\/i> (Heb 13, 8). Li kontempladis tiun misteron \u0109ian novan, kiu neniam maljuni\u011das al la kompreno de la homa inteligento.
\nNaski\u011das la Kristo, Dio fari\u011danta homo, surmetanta korpon kiu enhavas racian animon, per kiu \u0109io ekzistanta eliris el la nenio. En la Oriento brilas \u015dtelo videbla e\u0109 dumtage, kiu konduas la sa\u011dulojn al la loko, kie ku\u015das la Vorto fari\u011dinta homo, por elmontri mistike, ke la Vorto, kiu estas en la le\u011do kaj la profetoj, superas la sentuman scion kaj kondukas la naciojn al la plena lumo de scio.
\nFakte, la vorto de la le\u011do kaj de la profetoj, komprenata je la lumo de kredo, estas simila al \u015dtelo kiu kondukas al la kono de la Vorto karni\u011dinta \u0109iujn, kiuj estas alvokitaj de la potenco de la graco, la\u016d la deziro de Dio.
\nDio fari\u011dis perfekta homo, sen ke mankus al li io, kio estus propra de la homa naturo, escepte de la peko (kiun, fakte, ne estis propra de la homa naturo). Li tiel volis prezenti sian karnon kiel nutra\u0135on por provoki la nesatigeblan drakon, kiu volis man\u011degi \u011din.
\nSed, ela\u0109etinte tiun karnon, kiu estus veneno al la drako, \u011di estis detruita de la potenco de la Dieco ka\u015dita en tiu karno. Al la homa naturo, tamen, tiu karno estus la kuracilo, kiu redonus al la homo la originan gracon, per la sama potenco de la Dieco.
\nKiel la malamiko, enkondukinte sian venenon en la arbon de scio, dama\u011dis la naturon de la homo gustuminta ties frukton, tiel anka\u016d li, intencinte man\u011degi la karnon de la Sinjoron, estis trompita kaj detruita de la forto de la Dieco kiu lo\u011dis en tiu karno.
\nLa granda mistero de la karni\u011do de Dio estos poreterne mistero! Kiel la Vorto, kiu estas persone kaj esence en la karno, povas ekzisti samtempe en unu homo kaj esence \u0109e la Patro? Kiel la Vorto, tute Dio la\u016dnature, povas fari\u011di tute homo la\u016dnature, sen ia dama\u011do al amba\u016d naturoj, nek al la dia naturo la\u016d kiu Li estas Dio, nek al la homa naturo en kiu li fari\u011dis homo?
\nNur la kredo povas atingi tiujn misterojn, \u011di, kiu estas precize la substanco kaj la fundamento de la reala\u0135oj kiuj transpasas \u0109ian inteligentecon kaj komprenon.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 5-an de januaro – De la Predikoj de Sankta A\u016dgusteno, episkopo<\/p>\n

(Sermo 194, 3-4: PL 38, 1016-1017) (5-a jarcento)<\/p>\n

Ni sati\u011dos vidante la Vorton<\/i><\/p>\n

Kiu povus koni \u0109iujn trezorojn de sa\u011deco kaj scio ka\u015ditaj en Kristo kaj en la malri\u0109eco de lia karno? Kvankam li estis ri\u0109a, tamen pro vi li fari\u011dis malri\u0109a, por ke vi per lia malri\u0109eco fari\u011du ri\u0109aj<\/i> (2 Kor 8, 9). Kiam li surmetis nian kondi\u0109on kaj spertis la morton, tiam li elmontri\u011dis en malri\u0109eco; tamen, li ne perdis sian ri\u0109econ, sed promesis doni \u011din future.
\nKiom granda estas la ri\u0109eco de lia boneco, konservata al la timantoj al li, kaj koncedata al la esperantoj je li!
\nNun nia scio estas malperfekta, \u011dis la alveno de la perfekto. Por ke ni estu kapablaj atingi \u011din, Kristo, egala al la Patro en Dia kondi\u0109o, fari\u011dis egala al ni en kondi\u0109o de servanto kaj rekreis nin simile al Dio. La ununura Filo de Dio, fari\u011dinte filo de homo, igis multajn gefilojn de homo esti gefiloj de Dio; kaj li, promociinte nian kondi\u0109on de servantoj per sia videbla formo de servanto, faris nin liberaj kaj kapablaj kontempli Lian Dian formon.
\nAmataj, nun ni estas infanoj de Dio, kaj ankora\u016d ne elmontri\u011dis, kio ni estos. Ni scias, ke se li elmontri\u011dos, ni estos similaj al li; \u0109ar ni vidos lin, kiel li estas<\/i> (1 Joh 3, 2). Nu, kiuj estas tiuj trezoroj de sa\u011deco kaj scio, por kio ta\u016dgas tiuj Diaj ri\u0109a\u0135oj se ne por elmontri nian malri\u0109econ? Por kio ta\u016dgas tiu senmezura boneco se ne por satigi nin? Montru al ni la Patron, kaj por ni tio sufi\u0109os<\/i> (Joh 14, 8).
\nKaj, en iu psalmo, unu el ni, esprimante niajn sentojn a\u016d parolante anstata\u016d ni, diras al la Sinjoro: Kaj mi en pieco rigardos Vian viza\u011don; veki\u011dante, mi sati\u011dos per Via bildo<\/i>. (Psa 17, 15). Lia kaj la Patro estas nur unu; kiu vidas Lin, tiu vidas anka\u016d la Patron. Sekve, la Eternulo Cebaot, Li estas la Re\u011do de gloro<\/i> (Psa 24, 10). Turni\u011dante al ni, Li montros al ni Sian viza\u011don; ni savi\u011dos kaj sati\u011don, kaj por ni tio sufi\u0109os.
\nSed, \u011dis tiu okazonta\u0135o, \u011dis Li montros tion kion sufi\u0109as por ni, \u011dis ni trinkos kaj sati\u011dos en la fonto de vivo kiu estas Li mem, dum ni kredante vojiras kaj pilgrimas malproksime de Li, dum ni malsatas kaj soifas je justeco kaj deziras, kun nedirebla ardo, kontempli la belecon de Kristo en ties Dia kondi\u0109o, ni celebru kun amema pieco la naski\u011don de Dio en la kondi\u0109o de servanto.
\nSe ni ankora\u016d ne povas kontempli tiun. kiu estis generita de la Patro anta\u016d la matenru\u011do, do ni celebru lian naski\u011don el la Virgulino meze de la nokto. Se ni ankora\u016d ne povas kompreni tiun, kies vortoj iras \u011dis la fino de la universo<\/i> (Psa 19, 4), ni do rekonu, ke por la suno Li aran\u011dis tendon inter ili <\/i>(Psa 19, 4).
\nSe ni ankora\u016d ne vidas la Unuenaskiton kiu restas \u0109e la Patro, ni do memori\u011du pri la fian\u0109o elirante el sia baldakeno<\/i> (la\u016d Psa 19, 5). Se ni ankora\u016d ne pretas partopreni la festenon de nia Patro, ni do konu la kripon de nia Sinjoro Jesuo Kristo.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 Epifanio de la Sinjoro – De la Predikoj de Sankta Leono Magno, papo<\/p>\n

(Sermo 3 in Epiphania Domini, 1-3.5: PL 54,240-244) (5-a jarcento)<\/p>\n

La Eternulo aperigis Sian savon anta\u016d la tuta mondo<\/i><\/p>\n

Decidinte la mizerikorda Providenco de Dio veni en lastaj tempoj helpi la perditan mondon, \u011di determinis la savon de \u0109iuj popoloj en Kristo.
\nTiuj popoloj estas la nekalkulebla idaro iam promesita al la sankta patriarko Abraham; idaro generita ne la\u016d la karno, sed de la fekundeco de kredo, kaj tial komparita al la amaso da steloj, por ke la patro de \u0109iuj popoloj esperu idaron \u0109ielan, ne teran.
\nEniru, do, \u0109iuj popoloj, eniru en la familion de patriarkoj, kaj ricevu la gefiloj de la promeso la benon de la idaro de Abraham, je kio rezignis la la\u016dkarnaj gefiloj. Ke \u0109iuj popoloj, reprezentataj de la tri Sa\u011duloj, adoru la Kreinton de la universo; kaj Dio ne estu konata nur sur Judujo, sed anka\u016d sur la tuta mondo, por ke \u0109ie granda estu Lia nomo en Izrael<\/i> (la\u016d Psa 76, 1).
\nTial, amataj gefiloj, instruite en la misteroj de la Dia graco, ni celebru kun spirita \u011dojo la tagon de niaj primicoj kaj de la unua alvoko de la paganaj popoloj al kredo, dankante al mizerikorda Dio, kiu, la\u016d la Apostolo diras, ta\u016dgigis nin por partopreno en la hereda\u0135o de la sanktuloj en lumo, kaj liberigis nin el la potenco de mallumo, kaj transportis nin en la regnon de la Filo de Sia amo<\/i> (Kol 1, 12-13). \u0108ar, la\u016d anoncis Jesaja, popolo, kiu iris en mallumo, ekvidis grandan lumon; super homoj, sidantaj en lando de morta ombro, ekbrilis lumo<\/i> (Jes 9, 2). Krome, irante pri ili, la sama profeto diras al la Sinjoro: Jen vi vokos popolon, kiun vi ne konas; kaj popolo, kiu vin ne konas, alkuros al vi<\/i> (Jes 55, 5).
\nTiun tagon Abraham vidis kaj estis ravita<\/i> (la\u016d Joh 8, 56) sciinte, ke siaj gefiloj la\u016d la kredo estos benataj en sia plej granda ido, kiu estas Kristo, kaj anta\u016dvidinte, ke, per sia kredo, li estos la patro de \u0109iuj popoloj. Pri la promeso de Dio li ne \u015danceli\u011dis en nekredemo, sed forti\u011dis per fido, donante la gloron al Dio, kaj plene certigite, ke tion, kion Li promesis, Li povas anka\u016d fari<\/i> (Rom 4, 20-21).
\nTiun tagon anka\u016d David kantis en la psalmoj, dirante: \u0108iuj popoloj, kiujn Vi kreis, venos kaj klini\u011dos anta\u016d Via viza\u011do, ho mia Sinjoro, kaj honoros Vian nomon<\/i> (Psa 86, 9). Kaj krome: La Eternulo aperigis Sian savon; anta\u016d la okuloj de la popoloj Li malka\u015dis Sian justecon<\/i> (Psa 98, 2).
\nLa\u016d ni scias, \u0109io \u0109i plenumi\u011dis tiam, kiam la tri Sa\u011duloj, vokitaj de sia tre malproksima lando, estis kondukataj de stelo por ke ili iru koni kaj adori la Re\u011don de \u0109ielo kaj tero. La servo farita de tiu stelo invitas nin imiti ties obeemon, tio estas, disdoni per siaj tutaj fortoj tiun gracon, kiu vokas nin \u0109iujn al Kristo.
\nVigligitaj de tiu deziro, amataj gefiloj, vi devas klopodi esti utilaj unu al la aliaj, por ke en la regno de Dio, kiun oni eniras danke al la kredo-integreco kaj al la bonaj verkoj, vi briladu kiel gefiloj de la lumo. Per nia Sinjoro Jesuo Kristo, kiu vivas kaj regas kun la Patro kaj la Sankta Spirito poreterne.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 6-an de januaro kaj Bapto de la Sinjoro – De la Predikoj de Sankta Gregorio de Nazianzo, episkopo<\/p>\n

(Oratio in sancta Lumina, 14-16. 20:PG 36, 350-351. 354. 358-359) (4-a jarcento)<\/p>\n

La bapto de Kristo<\/i><\/p>\n

Kristo estas lumigata en la bapto, ni ricevas kun li la lumon; Kristo estas baptata, ni malsupreniru kune kun li en la akvojn por ke ni supreniru kune kun li.
\nJohano baptas Jesuon kaj alproksimi\u011das; eble por sanktigi egale al la baptanto kaj, sendube, por entombigi en la akvojn la antikvan Adamon. Anta\u016d ol ni, kaj pro ni, li, kiu estas Spirito kaj karno, sanktigis la akvojn de la rivero Jordano, por tiel inicii nin en la sakramentoj per la Spirito kaj la akvo.
\nJohano rezistas, Jesuo insistas. Mi bezonas esti baptata de vi<\/i> (la\u016d Mat 3, 14), diras la lampo al la Suno, la vo\u0109o al la Vorto, la amiko al la Fian\u0109o, la plej granda inter \u0109iuj naskitoj de virino al la Unuenaskito de \u0109iu krea\u0135o, la treminto de \u011dojo en patrina sino al la Adorito en la sino de sia Patrino, la viro kiu estis kaj fari\u011dis anta\u016dulo al la viro kiu jam venis kaj denove venos. Mi bezonas esti baptata de vi<\/i>. Johano e\u0109 povus aldoni tion: kaj pro vi<\/i>. \u0108ar li sciis, ke li ricevos la sango-bapton a\u016d, ke al li, same kiel al Petro, ne estos lavitaj nur la piedoj.
\nJesuo eliras el la akvoj, altigante kune kun si la mondon kiu estis subakva, kaj vidas la \u0109ielojn malfermi\u011dantajn flanke al flanke, kiujn Adamo malfermis al si kaj al sia idaro, same kiel la paradizo estis fermita al li de flama glavo.
\nLa Spirito, alkurante al tiu kiu egalas al si, atestas pri lia Dieco. Venas el la \u0109ielo vo\u0109o, \u0109ar anka\u016d venis el la \u0109ielo tiu, pri kiu oni atestis. Kaj, montrante sin en korpa formo de kolombo, la Spirito gloras la korpon de Kristo, \u0109ar tiu \u0109i, pro ties unui\u011do al la Dieco, estas la korpo de Dio. Simile, multaj jarcentoj anta\u016de, kolombo anoncis la fini\u011don de la diluvo.
\nNi veneru hodia\u016d la bapton de Kristo kaj celebru digne tiun \u0109i feston.
\nVi restu tute puraj kaj purigu vin \u0109iam plu. Nenio pla\u0109as al Dio pli ol la pento kaj la savo de la homo, al kiu estas destinitaj \u0109iuj Liaj vortoj kaj misteroj. Vi estu tiel, kiel lumoj sur la mondo, tio estas, kiel viviganta forto al la aliaj homoj. Restante kiel perfektaj lumoj anta\u016d la granda lumo, vi estos super\u015dutataj de la splendoro de tiu lumo kiu brilas en la \u0109ielo kaj lumigataj per pli granda pureco kaj brilego de la Triunuo. De la Triunuo vi \u0135us ricevis, malgra\u016d ne plene, la solan radion kiu venas el la ununura Dieco, en Jesuo Kristo, nia Sinjoro, al kiu apartenas la gloro kaj la potenco poreterne. Amen.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 la 7-an de januaro kaj Lundo post Epifanio – De la Predikoj de Sankta A\u016dgusteno, episkopo<\/p>\n

(Sermo 13 de Tempore: PL 39, 1097-1098) (5-a jarcento)<\/p>\n

Dio fari\u011dis homo por ke la homo fari\u011du Dio<\/i><\/p>\n

Karegaj gefratoj, nia Sinjoro Jesuo Kristo, kiu ekde \u0109iam estas la Kreinto de \u0109iuj a\u0135oj, fari\u011dis nia Savanto naski\u011dante hodia\u016d de sia patrino. Pro sia volo, li naski\u011dis hodia\u016d al ni en la tempo por konduki nin al la eterno de la Patro. Dio fari\u011dis homo por ke la homo fari\u011du Dio. Por ke la homo man\u011du la panon de an\u011deloj, la Sinjoro de la an\u011deloj fari\u011dis homo.
\nHodia\u016d plenumi\u011dis la profeta\u0135o kiu diras: Gutigu, ho \u0109ielo, de supre, kaj la nuboj ver\u015du virton; malfermi\u011du la tero kaj produktu savon, kaj virto kune elkresku. Mi, la Eternulo, tion kreis<\/i> (Jes 45, 8). La Kreinto fari\u011dis krea\u0135o por trovi tion, kio estis perdita. Pro tio, la homo konfesas en la psalmoj: Anta\u016d ol mi suferis, mi erarvagis<\/i> (Psa 118, 67). La homo pekis kaj fari\u011dis kulpulo; Dio naski\u011dis kiel homo por liberigi la kulpulon. La homo falis, sed Dio malsupreniris. La homo falis mizerece, Dio malsupreniris mizerikorde; la homo falis pro orgojlo, Dio malsupreniris kun sia graco.
\nKiaj mirinda\u0135oj, kiaj mirakloj, miaj gefratoj! La le\u011doj de naturo estas \u015dan\u011ditaj en la homo. Dio naski\u011das, virgulino koncipas kaj nur la vorto de Dio fekundas la virinon, kiu ne konis iun ajn homon. \u015ci estas samtempe patrino kaj virgulino; patrino kiu konservas la virgan integrecon, virgulinon kiu naskas filon; \u015di restas netu\u015dita, tamen ne malfekunda. Nur naski\u011dis senpeke tiu, kiu ne estis generita de homo nek de la voluptemo de karno, sed de la obeemo de la Spirito.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 Mardon post Epifanio – De la Prediko pri la Sankta Teofanio, atribuita al Sankta Hipolito, sacerdoto<\/p>\n

(Nn. 2. 6-8. 10: PG 10, 854. 858-859. 862) (3-a jarcento)<\/p>\n

La akvo kaj la Spirito<\/i><\/p>\n

Jesuo venis al Johano kaj estis baptita de li. Ho fakto vere mirinda! La senfina torento kiu ravas la urbon de Dio estas lavita de iom da akvo. La neel\u0109erpebla kaj konstanta fonto kiu kreas la vivon al \u0109iuj homoj estas kovrita de eta kaj efemera kuranta akvo.
\nKiu \u0109eestas \u0109iam kaj \u0109ie, kiu estas nekomprenebla al an\u011deloj kaj nevidebla al homoj, tiu venas ricevi la bapton la\u016d sia propra volo. Kaj jen la \u0109ielo malfermi\u011dis, kaj jen vo\u0109o el la \u0109ielo, dirante: ‘\u0108i tiu estas Mia Filo, la amata, en kiu Mi havas plezuron’<\/i>(Mat 3, 16.17).
\nLa amato generas la amon kaj la nematerian lumon, la nealkondukeblan lumon. Tiu \u0109i estas tiu, kiun oni nomas filo de Jozefo kaj anka\u016d estas mia ununura Filo la\u016d la Dia esenco.
\n\u0108i tiu estas Mia Filo, la amata<\/i>. Li malsatas kaj nutras nemezureblajn homamasojn; laci\u011das kaj malstre\u0109as la laci\u011dintojn; ne havas, kie ku\u015digi sian kapon, kaj subtenas \u0109ion per siaj manoj; suferas kaj donas kuracilojn al \u0109iaj suferoj; estas frapata kaj donas liberecon al la mondo; oni trapikas lian flankon kaj li kuracas la flankon de Adam.
\nAtentu tre bone al mi: mi volas iri al la sen\u0109esa vivo-naski\u011dejo kaj kontempli la fonton, de kiu el\u015dprucas la kuraciloj de savo.
\nLa Patro de senmorteco sendis al la mondo sian senmortan Filon, sian Vorton, kiu venis renkonti la homojn por purigi ilin en la akvo kaj en la Spirito; kaj por regeneri ilin al la nekorupteco de animo kaj korpo, Li injektis en nin la Spiriton de vivo kaj survestis nin je nekoruptonta \u015dirm-arma\u0135o.
\nSe la homo fari\u011dis senmorta, do li anka\u016d estos diigita. Kaj, se fakte li estas diigita de akvo kaj Sankta Spirito, per la regenera lavado, do li anka\u016d estos heredanto kune kun Kristo post la resurekto de mortintoj.
\nPro tio mi proklamas fortvo\u0109e: Venu, \u0109iuj nacioj, al la bapto kiu donas la senmortecon. Tiu \u0109i estas la akvo, unuigita al la Spirito, kiu akvumas la paradizon, fekundas la teron, kreskigas la plantojn kaj permesas, ke la esta\u0135oj multi\u011du. Resume, tiu \u0109i estas la akvo per kiu la homoj ricevas novan vivon, per kiu Kristo estis baptita kaj sur kiun la Sankta Spirito malsupreniris kiel kolombo.
\nKiu malsupreniras krede al tiu regenera lavado, tiu rezignas la diablon kaj sin donas al Kristo; rezignas la malamikon kaj proklamas, ke Kristo estas Dio; rezignas la sklavecon kaj survestas la filan adopton; eliras el la bapto tiel brila kiel la suno, disradiante justecon; kaj, pli bone ol \u0109io \u0109i, fari\u011das filo de Dio kaj heredanto kun Kristo.
\nAl li estu la gloro kaj la potenco, kune kun lia Spirito sanktega, bona kaj viviganta, nun, \u0109iam, kaj poreterne. Amen.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 Merkredo post Epifanio – De la Predikoj de Sankta Proklo de Konstantinopolo, episkopo<\/p>\n

(Oratio 7 in sancta Teophania, 1-3: PG 65, 758-759) (5-a jarcento)<\/p>\n

La sanktigo de akvoj<\/i><\/p>\n

Kristo elmontri\u011dis al la mondo kaj \u2013 enordigante, kie estis malordo \u2013 plenigis \u011din je beleco kaj \u011dojo. Li forigis la pekon de la mondo kaj de la mondo li forpelis la malamikon. Li sanktigis la fonton de akvoj kaj lumigis la koron de la homoj. Al la mirakloj, li aldonis miraklojn e\u0109 pli grandajn.
\nHodia\u016d la tero kaj la maro dividis inter si la gracon de la Savanto, kaj la tuta mondo pleni\u011dis je \u011dojo. Tiu \u0109i tago prezentas al ni pli grandan disdonon de mirakloj ol la anta\u016da soleno prezentis.
\nFakte, en la anta\u016da festo de naski\u011do de la Savanto, la tero \u011dojis \u0109ar la Sinjoro estis en la staltrogo; sed tiun \u0109i tagon de la Teofanioj, la maro \u011dojas kaj ravo-tremas, \u0109ar \u011di ricevis la sanktigan benon per la rivero Jordano.
\nLa anta\u016da soleno prezentis al ni fragilan infaneton, atestante nian malperfektecon. En la hodia\u016da festo, tamen, ni vidas perfektan homon, kiu diskrete elmontras al ni la perfektecon de tiu, kiu venas de la perfekta Estulo. Unue, la Re\u011do surmetis la purpuron de homa korpo; nun, la riveraj akvoj \u0109irka\u016das kvaza\u016d mantelo tiun, kiu estas la fonto.
\nKonsideru, do, kaj vidu tiujn \u0109i novajn kaj eksterordinarajn miraklojn: la suno de justeco banas sin en la Jordano, la fajron oni enmetis en la akvon, Dio estas sanktigita de la servado de unu homo.
\nHodia\u016d la tuta krea\u0135aro kantas himnojn kaj proklamas: Estu benata tiu, kiu venas en la nomo de la Eternulo!<\/i> (Psa 118, 26). Benata estu tiu, kiu venas en \u0109iu tempo, \u0109ar tiu \u0109i fojo ne estas la unua fojo de lia veno.
\nKaj, kiu estas li? Diru al ni pli klare, mi petas, sankta David: La Eternulo estas Dio, kaj Li lumas al ni<\/i> (Psa 118, 27). Ne nur la profeto David diris; anka\u016d la apostolo Pa\u016dlo certigis lian ateston per tiuj vortoj: Jam aperis la graco de Dio, portante savon al \u0109iuj homoj, instruante nin<\/i> (Tit 2, 11-12). Ne nur al kelkaj homoj, sed ja al \u0109iuj. Jes, al \u0109iuj, al judoj kaj al grekoj, la savo estas donata per la bapto, kiu oferas al \u0109iuj universalan bonon.
\nAtentu bone, kontemplu la novan kaj mirindan diluvon, pli grandan kaj pli potencan ol la akva diluvo de la tempo de Noa. En la unua diluvo, la akvo pereigis la homaron; nun, tamen, la bapto-akvo, per la potenco de tiu kiu estis baptita de Johano, vokas la mortintojn al la vivo. En la unua diluvo, kolombo, kun de\u015dirita folio de olivarbo en sia bu\u015do, anoncis la odoron de mildeco de Kristo; nun, la Sankta Spirito, venante en formo de kolombo, montras al ni la Sinjoron mizerikordo-plenan.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 \u0134a\u016ddo post Epifanio – De la Komento pri la Evangelio de Sankta Johano, far Sankta Cirilo de Aleksandrio, episkopo<\/p>\n

(Lib. 5, cap. 2: PG 73, 751-754) (5-a jarcento)<\/p>\n

La elver\u015do de la Sankta Spirito sur \u0109iujn homojn<\/i><\/p>\n

La Kreinto, decidinte renovigi \u0109ion en Kristo, en la plej mirinda kaj perfekta ordo, kaj redoni al la homa naturo \u011dian originan kondi\u0109on, Li promesis koncedi, krom la aliajn donacojn kiujn li donos malavarege, anka\u016d la Sanktan Spiriton. \u0108ar aliamaniere la homo ne povus repreni trankvile kaj poreterne tiujn donacojn.
\nLi determinis, do, la tempon, kiam la Sankta Spirito malsupreniros sur nin, tio estas, la tempon de la alveno de Kristo, kaj Li promesis per tiuj vortoj: En tiu tempo<\/i>, nome, en la tagoj de la Savanto, mi elver\u015dos mian Spiriton sur \u0109iun karnon<\/i> (la\u016d Joel 2, 28-29).
\nKiam tia tempo de senmezura kaj senpaga donacemo alportis al la mondo la karni\u011dintan Unuenaskitan Filon, tio estas, Filon kiu venis per naski\u011do el virino, la\u016d la Sanktaj Skriboj, tiam denove Dio Patro koncedis al ni sian Spiriton, kaj Kristo estis la unua kiu ricevis \u011din kiel primicojn de la renovigita naturo. Johano la Baptisto tion atestis, dirante: Mi vidis la Spiriton malsupreniranta de la \u0109ielo kiel kolombo, kaj \u011di restis sur li<\/i> (Joh 1, 32).
\nOni asertas, ke Kristo ricevis la Spiriton kiel homo kaj la\u016d estas konvene al la homo ricevi \u011din; malgra\u016d li estas Filo de Dio Patro kaj estas generita de Lia substanco, e\u0109 anta\u016d ol la karni\u011do kaj ja anta\u016d ol \u0109iuj jarcentoj, li ne ofendi\u011das a\u016dskultante Dion Patron deklari al li, post li fari\u011dis homo: Vi estas Mia Filo, hodia\u016d Mi Vin naskis<\/i> (Psa 2, 7).
\nLa Patro diras, ke hodia\u016d naski\u011dis tiu, kiu estis Dio anta\u016d ol la jarcentoj, naskita de Li, por ke Li ricevu nin en Kristo kiel adoptitajn gefilojn. Fakte, la tuta homa naturo estas en Kristo kiel homo. Tiel, la Patro donas al la Filo sian propran Spiriton, por ke en Kristo anka\u016d ni ricevu \u011din. Tial, Kristo venis helpi la idaron de Abraham, kiel estas skribite, kaj fari\u011dis en \u0109io simila al siaj gefratoj.
\nLa Unuenaskito de Dio ne ricevis la Sanktan Spiriton por si mem; fakte, tiu Spirito, kiu apartenas al li, estas donata al ni de li kaj por li, la\u016d ni jam diris anta\u016de, \u0109ar li, fari\u011dinte homo, havis en si la tutecon de la homa naturo, por ripari \u011din tute kaj redoni al \u011di la originalan integrecon. Ni tiel povas vidi \u2013 se ni volas uzi korektan rezonadon kaj la atestojn de la Skribo \u2013 ke Kristo ne ricevis la Sanktan Spiriton por si mem, sed por ke ni ricevu \u011din de li; anka\u016d \u0109ar ni ricevas per li \u0109iujn bonojn.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 Vendredo post Epifanio – De la Predikoj de Sankta Maksimo de Torino, episkopo<\/p>\n

(Sermo 100, de sancta Epiphania 1, 3: CCL 23, 398-400) (5-a jarcento)<\/p>\n

La signoj de la bapto de la Sinjoro<\/i><\/p>\n

La Evangelio rakontas al ni, ke la Sinjoro iris al la Jordano por esti baptita kaj li volis esti konsekrita en tiu \u0109i rivero de \u0109ielaj signoj.
\nNi pravas celebri tiun \u0109i feston iom post la tago de Naski\u011do de la Sinjoro, \u0109ar tiuj du eventoj okazis en la sama parto de la jaro, malgra\u016d la diferenco de jaroj; mi ju\u011das, ke anka\u016d \u011di devas nomi\u011di festo de Kristnasko.
\nEn la tago de sia Naski\u011do, Kristo naski\u011dis inter la homoj; hodia\u016d li renaski\u011das per la sanktaj signoj; en tiu tago, li naski\u011dis el la Virgulino; hodia\u016d, lin naskas la \u0109ielaj signoj. En lia Naski\u011do, post la Sinjoro naski\u011dis la\u016d la homa naturo, Maria, lia patrino, karesas lin \u0109e sia brusto; nun, generite inter \u0109ielaj signoj, Dio, lia Patro, \u0109irka\u016das lin per sia vo\u0109o, dirante: \u0108i tiu estas Mia Filo, la amata, en kiu Mi havas plezuron; a\u016dskultu lin<\/i> (Mat 17, 5). Lia patrino kunportas lin tenerece, lia Patro donas al li la amo-ateston. La Patrino prezentas lin al la Sa\u011duloj por ke ili adoru lin, la Patro prezentas lin al la nacioj por ke ili adorklini\u011du anta\u016d li.
\nLa Sinjoro Jesuo venis, do, ricevi la bapton kaj volis, ke lia sankta korpo estu lavita en la akvoj.
\nEble iu diros: \u201cSe li estis sankta, kial li volis bapti\u011di?\u201d A\u016dskultu: Kristo bapti\u011dis ne por esti sanktigita de la akvoj, sed por sanktigi ilin kaj purigi la torentojn per la kontakto kun sia korpo. La konsekro de Kristo estas, super \u0109io, la konsekro de la akvo.
\nSekve, kiam la Savanto estas lavita, tiam \u0109iuj akvoj puri\u011das por nia bapto; la fonto estas purigita por ke la bapta graco estu koncedata al la popoloj kiuj venos poste. Kristo anta\u016das al ni en la bapto por ke la kristanaj popoloj sekvu fide lian ekzemplon. Mi vidas \u0109i tie misteran signifon: anka\u016d la fajro-kolono anta\u016diris tra la Ru\u011da Maro, por ke la gefiloj de Izrael sekvu \u011din kura\u011de sur la vojo; \u011di estis la unua kiu trapasis la akvojn, por malfermi vojon al la malanta\u016dantoj. Tiu okaza\u0135o, la\u016d la Apostolo diras, estis figuro de la bapto. Tio estis certe speco de bapto, en kiu la homoj estis kovrataj de nubo kaj trapasis la ondojn.
\n\u0108ion \u0109i realigis la sama Kristo, nia Sinjoro, kiu nun, en la kolono de sia korpo, anta\u016das en la bapto al la kristanaj popoloj, kiel iam anta\u016de, en la fajro-kolono, anta\u016dis tra la maro al la gefiloj de Izrael. Jes, temas pri la sama kolono, kiu iam anta\u016de lumigis la okulojn de la vojirantoj, kiu hodia\u016d plenigas je lumo la koron de la kredantoj. Iam anta\u016de \u011di malfermis sekuran vojon inter la ondoj, hodia\u016d \u011di firmigas en la bapto la pa\u015dojn de nia kredo.
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n

Dua Lega\u0135o \u2013 Sabato post Epifanio – De la Predikoj de Sankta Fa\u016dsto de Riezo, episkopo<\/p>\n

(Sermo 5, de Epiphania 2: PLS 3, 560-562) (5-a jarcento)<\/p>\n

La nuptoj de Kristo kaj de la Eklezio<\/i><\/p>\n

La trian tagon okazis edzi\u011do<\/i> (Joh 2, 1). Kio estas tiu edzi\u011do krom tio, ke estas la promesoj kaj la \u011dojoj de la homa savo, insinuita de la mistika signifo de la nombro tri, kaj rilate al la proklamo de la Triunuo, kaj rilate al la kredo en la resurekto de la Sinjoro la trian tagon<\/i>?
\nSamsence oni legas en alia parto de la Evangelio, ke la reveno de la prodigema filo, simbolo de la konverti\u011do de la paganoj, estis celebrata per muziko, dancoj kaj nuptaj vestoj.
\nTial, kiel fian\u0109o el sia baldakeno<\/i> (Psa 19, 5), Kristo venis sur teron por unui\u011di per sia karni\u011do al la Eklezio, kie kunvenos la paganaj popoloj. Li donis al \u011di garantion kaj doton: garantion, kiam Dio unui\u011dis al la homo; doton, kiam Li sinoferis por la savo de la homo. Ni komprenas garantion kiel la nunan ela\u0109eton; doton, kiel la eternan vivon. \u0108io \u0109i estis miraklo al la vidantoj kaj mistero al tiuj kiuj komprenis ties sencon. Se ni konsideras atente, ni vidos, ke la akvo mem, transformita al vino, prezentas iel al ni la figuron de la bapto kaj de la nova vivo. Fakte, kiam io transformi\u011das interne, kiam krea\u0135o iras de malalta stato al plibona stato pere de intima \u015dan\u011di\u011do, reali\u011das la mistero de dua naski\u011do. La akvoj estas subite transformitaj, por ke \u011di poste transformu la homojn.
\nEn Galileo, pro interveno de Kristo, la akvo transformi\u011dis al vino, tio estas, la le\u011do \u0109esas kaj la graco anstata\u016das \u011din; la ombroj estas forvi\u015ditaj kaj la vero elmontri\u011das; la materiaj aferoj cedas al la spiritaj aferoj; la malnova le\u011do transformi\u011das al la Nova Testamento. La\u016d la Apostolo diras, la malnova\u0135oj forpasis, jen ili jam esti\u011dis novaj<\/i> (2 Kor 5, 17). Kiel la akvo en la akvokuvoj perdas nenion de si kaj komencas esti tio, kio \u011di ne estis, tiel anka\u016d la le\u011do ne \u0109esas ekzisti, sed perfekti\u011das per la alveno de Kristo.
\n\u0108ar mankis ia vino, oni disdonis alian. Certe estas bona la vino de Malnova Testamento, sed la vino de la Nova estas pli bona. La Malnova Testamento, kiun la judoj observadis, dilui\u011das en la linioj; la Nova, kiun ni observadas, havas la guston de la graco-vivo.
\nOni konsideras la bonan ordonon de la le\u011do kiel bonan vinon, kiam oni a\u016ddas: Amu vian proksimulon, kaj malamu viajn malamikojn<\/i> (Mat 5, 43). Tamen, pli bona kaj pli forta estas la vino de Evangelio, kiam oni a\u016ddas: Sed mi diras al vi: Amu viajn malamikojn, kaj pre\u011du por viaj persekutantoj<\/i> (Mat 5, 44).
\n(Reveni al la indekso \/ Voltar para o \u00edndice)<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Liturgio de la Horoj – Liturgia das Horas La Dua-Lega\u0135oj de Kristnaska Tempo – As Segundas Leituras do Tempo do Natal (As leituras em portugu\u00eas est\u00e3o dispon\u00edveis no site www.liturgiadashoras.org, gratuitamente) La 24-a de decembro…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":377,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/851"}],"collection":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=851"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/851\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/377"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vitor.6te.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=851"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}